Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές. Ποτέ δεν υπήρξαν

Εδώ και μισό αιώνα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χρήση του όρου «φυσική καταστροφή» έχει στόχο να αποκρύψει τις ευθύνες του ανθρώπου και το γεγονός ότι κάθε καταστροφή αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός. Κανένας όμως δεν φαίνεται να τους ακούει.

Δύσβατος ο «δρόμος» μετά την έξοδο από τα μνημόνια

Αν όλα τα παραπάνω υλοποιηθούν το 2060 το δημόσιο χρέος προβλέπεται ότι θα μειωθεί λίγο κάτω από το 100% του ΑΕΠ, από το 180% που είναι σήμερα.

Από το οκτάωρο στο εξάωρο ή στο… δωδεκάωρο;

του Κώστα Λυμπέρη, μέλους ΔΣ Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού ΕΥΔΑΠ και Γραμματείας ΣΕΚΕΣ

H Ελλάδα στην εποχή της τρόικας: Αποικιοκρατία και αντίσταση στον 21 αιώνα, ο αγώνας για δημόσιο νερό

Σε ανύποπτη στιγμή κάπου στον Απρίλη συναντηθήκαμε με τον καθηγητή πολιτικών επιστημών του πανεπιστημίου του Notigham  Andreas Bieler με θέμα τα κινήματα νερού στην Ελλάδα στην διάρκεια της οποίας είχαμε την ευκαιρία να του δείξουμε την άλλη Αθήνα αυτή που δεν είναι στις card postal και να συζητήσου...

Κώστας Λυμπέρης: «Διευκρινήσεις επί προσωπικού, μετά την ανακοίνωση της ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ”

(Διευκρινήσεις επί προσωπικού, στην  ανακοίνωση της «ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ», με ημερομηνία 05-06-2018 και τίτλο «ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥ ΔΕ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΣΧΟΙΝΙ»)

Ποιός θα αναλάβει τις ευθύνες για την καταστροφική επένδυση στην Τράπεζα Αττικής;

του Μανώλη Μαστοράκη, μέλους Δ.Σ. Συλλόγου Προσωπικού ΕΥΔΑΠ | Η μη συμμετοχή στην ανακεφαλαιοποίηση είναι κατά τη γνώμη μου μια στυγνή και κυνική ομολογία ότι η επένδυση των 20 εκατομμυρίων που μάλλον έχουν γίνει καπνός ήταν αποτυχία που επισύρει πιθανόν και άλλες ευθύνες 

Γράμμα από την Μπραζίλια (φωτό, βίντεο)

γράφει ο Μανώλης Μαστοράκης, εκπρόσωπος του ΣΕΚΕΣ στο Παγκόσμιο Εναλλακτικό φόρουμ, μέλυς του Δ.Σ Συλλόγου Προσωπικού ΕΥΔΑΠ

23 υδρονομείς παιδιά ενός κατώτερου θεού

Αφού τους αντιμετώπισε έως τώρα με εκβιασμούς αφού τους απέλυσε κάνα δυο φορές , αφού τους αντιμετώπισε ως εργαζόμενους φαντάσματα, αφού τους στερεί εδώ και κοντά 18 μήνες τα δικαιώματα που απολαμβάνει το τακτικό προσωπικό ακόμα και σήμερα και παρά την απόφαση του Αρείου Πάγου η εμμονική διοίκηση συνεχίζει να προσβάλει τα εργασιακά δικαιώματα τους

ΕΥΑΘ και ΕΥΔΑΠ στο Υπερταμείο. Τα ψέματα της κυβέρνησης και η αλήθεια της εμπορευματοποίησης του νερού

Και ξαφνικά μάθαμε ότι οι ΕΥΑΘ – ΕΥΔΑΠ επέστρεψαν στο Δημόσιο! Πλημμύρισε το διαδίκτυο η (μισή) είδηση, την αναπαρήγαγαν τα φίλια στην κυβέρνηση σάιτ, την αναπαρήγαγαν καμαρώνοντας και αρκετοί κομματικοί για να δείξουν ότι δεν είναι όλα μνημόνιο και υποταγή.

Όλγα Τσιμιδάκη: «Και τώρα τι κάνουμε;”

Της Όλγας Τσιμιδάκη, Προέδρου Πολιτιστικού Συλλόγου Εργαζομένων ΕΥΔΑΠ στο freedomtv.gr: "Τώρα ο δρόμος είναι ένας: Αγώνας και συσπείρωση μεταξύ μας. Απομάκρυνση από όλους αυτούς που φρόντισαν να μας κρατούν απονευρωμένους και «φρόνιμους» επί σειρά ετών εν ονόματι της «εργασιακής ειρήνης» την ίδια ώρα που συνειδητά συμμετείχαν στον πόλεμο εναντίων των πολλών".

Η Aρπαγή του Nερού στην Ελλάδα

Ο όρος του τίτλου (στα αγγλικά water grabbing) χρησιμοποιείται διεθνώς για να ορίσει την κατάσταση, στην οποία ισχυροί παράγοντες, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, αποκτούν τον έλεγχο ή ανακατανέμουν τη χρήση υδάτινων πόρων για τους δικούς τους σκοπούς σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων και των οικοσυστημάτων, στα οποία έχει βασιστεί η ζωή τους. Πρόκειται για έναν πλανητικό πόλεμο με αποκορυφώματα την εκδίωξη πληθυσμών λόγω της κατασκευής μεγάλων φραγμάτων, την ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων του νερού και των δικτύων ύδρευσης, την υποβάθμιση και μόλυνση του νερού εξαιτίας βιομηχανικών, μεταλλευτικών και βιομηχανικής κλίμακας αγροτικών δραστηριοτήτων και τον έλεγχο των πηγών και των διασυνοριακών υδάτων για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους.

Εργασία και κοινωνική πολιτική στα χρόνια των μνημονίων

Η εργασία κατά την περίοδο της κρίσης και των μνημονίων, τα οποία και συνθέτουν την πολιτική διαχείριση της κρίσης με όρους ακραίου νεοφιλελευθερισμού, βρίσκεται σε κατάσταση ισοπέδωσης. Η δραματική μείωση της απασχόλησης και η διατήρηση της ανεργίας σε επίπεδα πρωτοφανή μετά τη δεκαετία του ’50 δημιουργούν μια εικόνα γενικευμένης εργασιακής ανασφάλειας.

Εργαζόμενοι επαίτες, σαν υπηρεσιακές… κοκέτες

γράφει ο Γεώργιος Τζοβάνης, Μηχανολόγος Μηχανικός Τ.Ε., Υποτομέας Ασπροπύργου

Δικαίωμα στην Απεργία ή Δικαίωμα στην Εργασία;

Tο περίφημο πολυνομοσχέδιο με τα «προ-απαιτούμενα» αποτελεί πλέον νόμο του κράτους. Ανάμεσά τους και η διάταξη σχετικά με το ποσοστό απαρτίας που θα απαιτείται ώστε να ληφθεί η απόφαση για την κήρυξη απεργίας- μια διάταξη που πυροδότησε αντιδράσεις καθώς τα σωματεία θεωρούν ότι δεν είναι παρά η αρχή...

Γ. Αρχοντόπουλος: «Με το πολυνομοσχέδιο δεν γίνεται αξιοποίηση ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ, αλλά ιδιωτικοποίηση”

"Αφού λοιπόν η ΕΥΔΑΠ ιδιωτικοποιείται υπάρχει αντίστοιχος κίνδυνος και για τις ΔΕΥΑ. Ο ιδιώτης δεν θα πάρει μεμονωμένες ΔΕΥΑ. Μία μεγάλη ΕΥΔΑΠ, όμως που θα έχει επεκταθεί και σε δημοτικές επιχειρήσεις θα συμφέρει στους ιδιώτες».

K. Λυμπέρης (στην Εrtopen): «Παγκόσμιο πείραμα η διαχείριση από τους δανειστές των κοινών αγαθών (νερό, ρεύμα κτλ.)”

Ξεπούλημα κοινών αγαθών ίσον με πρόβλημα προσβασιμότητας της κοινωνίας, αλλά και με απολύσεις και επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων όλων όσοι απομείνουν στις θέσεις τους

Η αύξηση του ποσοστού απαρτίας, ισοδυναμεί με ουσιαστική κατάργηση του συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία

Του Χριστόφορου Σεβαστίδη, Προέδρου Πρωτοδικών, Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων.

Η απεργία υπό περιορισμό

του Γιάννη Κουζή, κοσμήτορα Σχολής Πολιτικών Επιστημών Παντείου Πανεπιστημίου
x Shield Logo
This Site Is Protected By
The Shield →