Του Γιώργου Ζουρίδη, πολιτικού μηχανικού, πρώην Διευθυντή της ΕΥΔΑΠ


Όταν διευθύνουν οι ανίκανοι, τότε η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στους ικανούς!(Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ)

Το τετράμηνο που μας πέρασε ήταν πυκνό από εκλογικά  γεγονότα στην ΕΥΔΑΠ τα οποία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν σαν ερέθισμα για την αναγέννηση των δημοκρατικών διαδικασιών και την εξυγίανση των εταιρικών θεσμών.

Αυτό θα σηματοδοτούσε την αμφισβήτηση των προσωποπαγών μορφών εξουσίας αλλά και των πελατειακών συστημάτων που αυτές οικοδόμησαν. Συστήματα που κατασπάραξαν κάθε τι ηθικό και ιδεολογικά υπαρκτό στην ΕΥΔΑΠ και έτσι άνευ αντιπάλου, μετέφεραν στα ωθικά της εταιρικής πραγματικότητας την βρωμιά και την σαπίλα του εξαρτημένου και διαπλεκόμενου Ελληνικού Κράτους αλλά και την ιδεοληπτική επικυριαρχία των «άξιων» κομματικών και συνδικαλιστικών τέκνων του.

Δυστυχώς στη χώρα μας κανένας πολιτικός σχηματισμός δεν μπόρεσε να αυτονομηθεί από την μέγγενη της κρατικής υπερδομής και ως εκ τούτου δεν παρήχθη κάποιο εθνικό ή έστω κατά κλάδο κάποιο επιχειρησιακό όραμα, που να εγείρει τους εργαζόμενους, να τους εντάξει σε μια παραγωγική ανασυγκρότηση, να τους διδάξει την χαρά της πρωτοβουλίας και της δημιουργίας, να τους εμφυσήσει τις αξίες της δημοκρατίας, της εργατικότητας, της εργασιακής ισότητας και πειθαρχίας, να τους αναδείξει τις αρετές του διαλόγου με επιχειρήματα, να τους κάνει μετόχους  των ιδεολογικών αναζητήσεων που ανοίγουν τα μάτια και το μυαλό.

ΕΤΣΙ:

Στις πολυπληθείς προεκλογικές ανακοινώσεις που έτυχε να μελετήσω περισσεύει ο φθόνος, η υποκρισία, η αντιπαλότητα και η διχόνοια που προκαλούν.

Ο διαλεκτικός λόγος έχει ισοπεδωθεί από τον μεταφυσικό λόγο σε σημείο που είναι να απορεί κανείς και να προβληματίζεται γιατί π.χ. η προοπτική για κάθαρση από την διαπλοκή και τη διαφθορά που «ανήγγειλε» προσφάτως η Διοίκηση (!) δείχνει να «τρομοκρατεί» τις παρατάξεις και το Συνδικάτο ενώ θα έπρεπε να αποτελεί πάγιο και διαχρονικό αίτημα του αγώνα τους!  Τι άραγε τους φοβίζει;

Ταυτόχρονα παρατηρώ ότι το Συνδικάτο ασχολείται περισσότερο με τιςσυνδικαλιστικές άδειες και την συνέχιση των απαράδεκτων προνομίων των εκπροσώπων του  και λιγότερο με τον ορατό κίνδυνο  του τεμαχισμού ή της πώλησης της Εταιρείας ή για το χυδαίο σενάριο  των ατομικών συμβάσεωντων εργαζομένων που ελλοχεύουν και την μετενέργεια τους στην εργασία!

Αυτή ήταν πάντα η αχίλλειος πτέρνα των αυτοαποκαλούμενων «ηγετών». Δεν μπόρεσαν ποτέ να υπολογίσουν τις παρενέργειες των πράξεων τους ως κλειστή ομάδα εξουσίας. Έτσι δεν μπόρεσαν ποτέ να γίνουν ένα με το Προσωπικό και να το βάλουν σε αγωνιστική και δημιουργική προοπτική. Με απλά λόγια, δεν επηρέασαν ποτέ την ποιότητα της εργασίας στην ΕΥΔΑΠ.

Αρκέστηκαν απλά στην χειραγώγηση του Προσωπικού και δεν βρήκαν πνευματικά ερεθίσματα για την χειραφέτηση του. Η χειραγώγηση διατήρησε σε καταστολή το Προσωπικό και έτσι οι επαΐοντες έκαναν ήσυχοι τα κρατικά, κομματικά ή εταιρικά τους παιχνίδια.

Παράλληλα ο διάχυτος οπορτουνισμός των «ηγετών» (σε συνδυασμό με την ιδεολογική ή μορφωτική ανεπάρκεια τους) δεν επέτρεψε να  λειτουργήσει η δημοκρατία στη Εταιρεία και έτσι να γίνουν κτήμα των εργαζομένων  απλές έννοιες όπως ότι:

α) Η ΕΥΔΑΠ αποτελεί μια υγιή παραγωγική δύναμη στην χώρα μας και είναι αναγκαία η παρουσία της στο παιχνίδι ισορροπίας που πρέπει να διέπει την σχέση ιδιωτικής και δημόσιας παραγωγής σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που βρίσκεται σε οικονομική και εν πολλοίς πολιτική εξάρτηση.

β) Η ΕΥΔΑΠ οφείλει να λειτουργεί ως πρότυπο υψηλής παραγωγικότητας  αποδεικνύοντας καθημερινά το υψηλό τεχνογνωστικό της επίπεδο με συνεχείς επιστημονικές και τεχνικές παρεμβάσεις που θα παρέχουν άριστες υπηρεσίες και θα δημιουργούν ισχυρές κοινωνικές συμμαχίες που εν τοις πράγμασι θα αποτρέπει κάθε σκέψη για ιδιωτικοποίηση.

Ως εκ τούτου η περιθωριοποίηση (κοινώς κατάψυξη!) κατά περιόδους, δεκάδων στελεχών της Ιεραρχίας (με τεράστια πείρα και τεχνογνωσία αναγκαία  για μια ισόρροπη ανάπτυξη στην ΕΥΔΑΠ) αποτελεί εταιρικό έγκλημα! Και ουδείς συζητά περί αυτού. Ούτε το Συνδικάτο, ούτε οι παρατάξεις, ούτε οι εργαζόμενοι!!  Εύγε σε όλους!!

γ) Το Συνδικάτο στην ΕΥΔΑΠ οφείλει να μετασχηματιστεί και να λειτουργεί ωςαυτόβουλο Πολιτικό Υποκείμενο (χωρίς τον κομματικό ή παραταξιακό παρεμβατισμό) και να ελέγχει καθημερινά τον στρατηγικό και βιώσιμο προσανατολισμό της Εταιρείας στο χώρο της εθνικής παραγωγής αλλά και την απόδοση των υπηρεσιών προς τους πελάτες της. Να  διαμαρτύρεται αγωνιστικά για κάθε παρέκκλιση των διαχειριστών της, να διαπραγματεύεται την δυναμική των μισθών σε σχέση με την δυναμική της παραγωγικότητας, να ελέγχει τις επενδύσεις και την απόδοση τους, να καταγγέλλει και να αντιπαλεύει κάθε εκκολαπτόμενη ατασθαλία, να διαπαιδαγωγεί και να πειθαρχεί το Προσωπικό σε αποδεκτούς συλλογικά κανόνες, να βρίσκεται δίπλα του αλλά και μπροστάρης στους χώρους παραγωγής ή εταιρικής δράσης των εργαζομένων.

δ) Η υψηλή πολιτικοποίηση των εργαζομένων (ως απαραίτητο συστατικό τόσο για την κατανόηση του ρόλου τους στην ελληνική οικονομία όσο και για την αύξηση των αντανακλαστικών τους ενάντια σε κάθε είδους επιβουλή ντόπιων ή ξένων παραγόντων) περνάει αναγκαστικά από την σύνθλιψη των κομματικών ή παραταξιακών παιχνιδιών και από την στιβαρή ενοποίηση των δυνάμεων του μέσα από ένα ενιαίο Συνδικάτο με επικεφαλής τους βέλτιστους(μορφωτικά, ηθικά και παραγωγικά) εκ των εργαζομένων.

Εννοώ εργαζόμενους πρότυπα και όχι αχυρανθρώπους των υπό σήψη «αρχηγών», που παράγουν μόνο υποτέλεια, μιζέρια, διχόνοια και νέα καρκινώματα.

Εν κατακλείδι εκτιμώ ότι:

Το Προσωπικό οφείλει να «προσπερνά» τις όποιες παραταξιακές ανακοινώσεις που οξύνουν τα πάθη και τα μίση των συναδέλφων ή που προσβάλλουν την νοημοσύνη των αναγνωστών.

Για του λόγου το αληθές θα αναφερθώ εν τάχει, σε τρία τυχαία αλλά ενδεικτικά παραδείγματα:

  • Διαβάζω:«Η ΑΚΕ καταγγέλλει την ΔΑΚΕ για βρώμικες συμμαχίες με την ΠΑΣΚΕ κατά το παρελθόν αλλά και σήμερα και προτείνει ένα νέο ήθος(!)»Απαντώ:  Οι άνθρωποι δημιουργούν τις οργανωτικές δομές και τους δίνουν περιεχόμενο! Δεν είναι οι δομές που προσδίδουν περιεχόμενο στους ανθρώπους! Και κανείς δεν ξεχνά  ότι μέχρι χθες η ηγετική ομάδα της ΑΚΕ αποτελούσε την ηγετική ομάδα της ΔΑΚΕ(!!) και ότι  μαζί με την ΠΑΣΚΕ συνδιοικούσαν, έλυναν και έδεναν αδιαλείπτως, τα περασμένα χρόνια! Ποιόν κοροϊδεύουν;
  • Παρατηρώ ότι:Σε ανακοίνωση της η ομάδα κρούσεως της ΠΑΣΚΕ και του σοφού της παιδιού (που τόσο μας συγκίνησε για την εταιρική του προσφορά όπως… την εδραίωση της νεοσταλινικής νοοτροπίας στην ΕΥΔΑΠ και την υλοποίηση της πιο χυδαίας ιστορικά Συνδιοίκησης τόσο επί ημερών ΠΑΣΟΚ όσο και Νέας Δημοκρατίας!!) κάνει μαθήματα δημοκρατίας, ήθους, εργοδοτικής ανεξαρτησίας και πολιτικής ευαισθησίας. Απαντώ: Λίγη ντροπή δεν βλάπτει!
  • Διαβάζοντας την Συμμαχία διερωτώμαι:Ο νεοεκλεγείς φέρελπις που κραδαίνει και αυτός(μετά την αποχώρηση από το Δ.Σ της Εταιρείας  του σοφού παιδιού της ΠΑΣΚΕ!) την σπάθα της ηθικής και υπόσχεται ότι θα εξυγιάνει την ΕΥΔΑΠ γιατί δεν  μας εξηγεί ποιο είναι το σχέδιο του για την έγερση των συνειδήσεων,  πως αντιλαμβάνεται τον ιδεολογικό του ρόλο στον εργασιακό χώρο, πως αντιμετωπίζει την οργάνωση, την απόδοση και την πληρωμή της εργασίας;

Και εν τέλει πότε και πού άρθρωσε δημόσιο λόγο για ουσιαστική ΑΛΛΑΓΗ;(που προϋποθέτει την ΣΥΝΘΛΙΨΗ των μηχανισμών της διαπλοκής στην ΕΥΔΑΠ  που με την σειρά τους στηρίζονται στις παντός είδους παροχές και κύρια στις πλασματικές υπερωρίες που… συσπειρώνουν τις συντεχνίες !!)

Απαντώ: Η όλη διαδρομή στην ΠΑΣΚΕ του εν λόγω συμπαθούς συναδέλφου και η εκκωφαντική σιωπή του κατά το παρελθόν, στα αγωνιώδη κελεύσματα γιαΑΛΛΑΓΗ στην Εταιρεία, θα μπορούσε να σημαίνει ότι κάποιοι, κάπου, κάποτε, του έδειξαν το φως το αληθινό που τον οδήγησε χωρίς δυσκολία στο Δ.Σ της ΕΥΔΑΠ! Εύγε και καλή πρόοδο…

Συνάδελφοι, η ώρα της κρίσεως πλησιάζει και εκεί ο καθένας που θέλει να ανήκει στην καθοδήγηση, θα πρέπει να απολογηθεί στους εργαζόμενους, γιατί μια παραγωγική δύναμη του Ελληνικού Δημοσίου αφέθηκε στα χέρια των πάσης φύσεως «κομματανθρώπων» και τελικά υποτιμήθηκε… 

ΣΧΟΛΙΑ

Please enter your comment!
Please enter your name here