Πώς και ποιοί θα πάρουν την ευθύνη στην εποχή της αναθέσεως και της εργασιακής ανασφάλειας να οδηγήσουν το κίνημα στην ανακατάληψη των βίαια υφαρπαγμένων κεκτημένων;
Πώς και με ποιό τρόπο θα κάνουμε τον αγώνα ποιο έξυπνο και ποιο προσαρμόσιμο στα σημερινά δεδομένα, ώστε να γίνει αποτελεσματικότερος, είναι το ζητούμενο του επόμενου διαστήματος.

Mερικές σκέψεις.

Συνεχής κινητικότητα. Με το που σταματάει ο ένας κλάδος, να ξεκινάει ο επόμενος. Αποφεύγετε η κόπωση και η οικονομική αφαίμαξη του κινήματος. Προϋποθέτει οργάνωση και συντονισμό από την Γ.Σ.Ε.Ε.Συμμαχία με την κοινωνία και τις ανάγκες της. Δεν ταλαιπωρούμε στο μέτρο του δυνατού την κοινωνία, την θέλουμε σύμμαχο όχι εχθρό μας. Επικοινωνία, ενημέρωση, ημερίδες, εκδηλώσεις για τα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος σήμερα.Αλληλεγγύη των πάσης φύσεως σωματείων προς τον δοκιμαζόμενο λαό μας. Δεν είναι ακατόρθωτο να γίνουν ταμεία αρωγής, έστω και από το εξαθλιωμένο εισόδημα μας.

Πώς θα απαντήσει το κίνημα στις επιτάξεις που γίνονται πλέον πάγια πρακτική της μνημονιακής κυβέρνησης, ακυρώνοντας το ιερότερο όπλο του εργάτη, την απεργία στην πράξη.

Στην εποχή, που έστω και σε μια ερώτηση για εργασιακό δικαίωμα, η απάντηση από την εργοδοσία είναι  Μετάθεση, στην καλύτερη περίπτωση. Απόλυση, στην χειρότερη. Ίσως σε κάποια θέματα, θα πρέπει να παραμερίσουμε τις ιδεολογικές διαφορές μας και να γίνουμε επιτέλους μια γροθιά

Όσο καλές διαθέσεις και να έχουμε ο καθένας από το μετερίζι του
έρχεται η ώρα που: ή θα σκύψουμε ή θα αντεπιτεθούμε.

Προσωπικά, έχω ένα πρόβλημα στη μέση, που με δυσκολεύει στο σκύψιμο, βάλε και κάποια κιλά παραπάνω, είναι λίγο δύσκολο να διπλώσω.

Οπότε μάλλον ευθυτενής θα πέσω. Έχω διαλέξει ήδη πλευρά.

Εσείς, σύντροφοι και συναγωνιστές;

ΣΧΟΛΙΑ

Please enter your comment!
Please enter your name here