Μια νέα εκστρατεία για την αποτροπή της επικίνδυνης προώθησης των δαπανηρών και υψηλού κινδύνου συμπράξεων Δημόσιου-Ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) ξεκίνησε από τη Διεθνή Δημόσιων Υπηρεσιών (PSI) με τη συμμετοχή 151 οργανώσεων πολιτών από όλο τον κόσμο.

Η εισήγηση της διακήρυξης της εκστρατείας έγινε στη διάρκεια των ετήσιων συναντήσεων της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουάσιγκτον και απαιτεί από τις δυτικές κυβερνήσεις, την Παγκόσμια και άλλες αναπτυξιακές τράπεζες να σταματήσουν να προωθούν τις Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), υπονομεύοντας τον παραδοσιακό δημόσιο δανεισμό στη χρηματοδότηση κοινωνικών υποδομών και υπηρεσιών.

Οι 151 οργανισμοί από 45 χώρες που υπογράφουν τη διακήρυξη επισημαίνουν ότι «η εμπειρία των ΣΔΙΤ είναι στην συντριπτική πλειοψηφία αρνητική και πολύ λίγες έχουν αποφέρει θετικά αποτελέσματα προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος». Οι ΣΔΙΤ κοστίζουν περισσότερο μακροπρόθεσμα από τη συμβατική δημόσια χρηματοδότηση, εκθέτουν τις κυβερνήσεις σε οικονομικούς κινδύνους και μπορεί να έχουν δυσανάλογα αρνητικές επιπτώσεις για τις γυναίκες και τα παιδιά, να υπονομεύσουν τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα και περιβαλλοντικά δικαιώματα.

«Η πολιτική συνέπεια, οι ύπαρξη ρυθμίσεων, η διαφάνεια και οι δημόσιες επενδύσεις πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις, μέσα από διαδικασίες λήψης αποφάσεων οδηγούμενες από δημοκρατικές και συμμετοχικές κατευθύνσεις», δήλωσε η γενική γραμματέας της PSI Rosa Pavanelli.

«Βλέπουμε την ενισχυμένη υποστήριξη των ΣΔΙΤ από την Παγκόσμια Τράπεζα, το G20 και άλλους», δήλωσε η MariaJoseRomero, διευθύντρια στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο για το Χρέος και την Ανάπτυξη. «Μέχρι πρόσφατα, οι ΣΔΙΤ περιορίζονταν σε μεγάλο βαθμό στις ανεπτυγμένες οικονομίες, αλλά τώρα προωθούνται επιθετικά στις χώρες του νότου με επιχείρημα την απουσία επενδύσεων σε αναπτυξιακούς τομείς». «Αυτή η επικίνδυνη τάση σημαίνει ότι οι χώρες που είναι πιο ευάλωτες στο χρέος και εκείνες που χρειάζονται περισσότερο βοήθεια στην ανάπτυξη επιβαρύνονται με έργα εξαιρετικά ακριβά, υψηλού κινδύνου, μη δημοκρατικά και χωρίς δίνουν λογαριασμό», δήλωσε η Romero εξηγώντας ότι: «Οι ΣΔΙΤ ενθαρρύνουν τη διαφθορά και επειδή πολύ συχνά πλέον αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεων σε απόρρητο επίπεδο και καλύπτονται από το εμπορικό απόρρητο».

Μεταξύ των πολλών παραδειγμάτων ΣΔΙΤ που απέτυχαν στην εκπλήρωση των στόχων και από τα πλέον ηχηρά σε κακοδιαχείριση, είναι:

– Ένα νοσοκομείο στο Λεσόθο το οποίο κοστίζει τρεις φορές περισσότερο από αυτό που αντικατέστησε και έχει καταπιεί το ένα τέταρτο του προϋπολογισμού της χώρας για την υγεία.

– Μια οδός που συνδέει τη Βραζιλία με το Περού, με αύξηση στον προϋπολογισμό της από 800 εκατ. σε 2,3 δισ. δολάρια μέσω διεργασιών «επαναδιαπραγμάτευσης».

– Το φράγμα Bujagali στην Ουγκάντα, έργο ύψους 860 εκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο έχει καταστρέψει τη λίμνη Βικτώρια και τα βασικά μέσα διαβίωσης των κατοίκων της περιοχής.

– Ένα νοσοκομειακό ΣΔΙΤ στο Ηνωμένο Βασίλειο, με αρχική επένδυση από τον ιδιωτικό τομέα ύψους 1.149 δισ. βρετανικών λιρών, το οποίο θα στοιχίσει για το Δημόσιο εξι φορές την αρχική του αξία – 7.194 δισ. βρετανικές λίρες – μεταξύ του 2007 και του 2048.


Περισσότερα, εδώ.

ΣΧΟΛΙΑ

Please enter your comment!
Please enter your name here