Άνθρωπος, όπως λυγμός

Στο δρόμο προς το Παλαί όπου έχει στηθεί ο καταυλισμός των Συρίων προσφύγων. Οι αφίξεις ανέρχονται περίπου στις 1.300. Πέρασα την πύλη του σταδίου, συνομιλώντας με τον φύλακα συνειδητοποιώ πως είναι πραγματικότητα η φρίκη. Διέσχισα την οδό προς το εσωτερικό, στο ισόγειο της εγκατάστασης είδα κατάχαμα σακούλες με ρούχα. Έξω στην αυλή ξεφόρτωναν μικρές συσκευασίες νερού, μια προσφορά του στρατού.

Ο αντιδήμαρχος κ. Μάνος Ελευθερίου συντόνιζε το έργο των λιγοστών εθελοντών. Περιμέναμε να μας φέρουν συμπληρωματικές προμήθειες για το πρωϊνό. Σε μια γωνία υπήρχαν τσουβάλια, τα οποία οι αρτοποιοί είχαν γεμίσει με φρατζόλες που δεν πωλήθηκαν-η πρώτη τους χρήση ήταν για άλευρα-.Μας είπαν πως θα μοιράζουμε μια φρατζόλα ανά οικογένεια ή μια φρατζόλα ανά 3 άτομα. Προχωρώντας προς τα ενδότερα, είδα τον ταλαιπωρημένο πληθυσμό να ξυπνά. Είχαν στήσει σκηνές ή κοιμούνταν προχείρως στο δάπεδο. Χρειάστηκε να καθαρίσουμε τους χώρους, για μην ξεσπάσει επιδημία -διανεμήθηκαν μάσκες, γάντια χειρουργικά και σακκούλες μεγάλες-. Στις τουαλέτες και το μπάνιο ουρές αναμονής. Γίνεται προσπάθεια να τηρηθούν τα standards καθαριότητας. Στον πάνω όροφο πρόσφυγες, σωροί ρούχων και πιο μέσα συσκευασίες νερών και μικρών χυμών.

Ο πληθυσμός είναι κυρίως νεαρός, μας βοηθούσε. Κάποια στιγμή στον προαύλιο χώρο στήθηκαν τα καζάνια με το τσάϊ, φέραμε τα τσουβάλια με το ψωμί, μου έδωσαν και 3 συσκευασίες τοστ. Οι πρόσφυγες είχαν ήδη στοιχηθεί υπομονετικά σε τεράστιες ουρές για να σιτιστούν. Πεινούσαν. Κοίταξα ολόγυρα, το τοπίο θύμιζε την αθλιότητα που έζησε η ανθρωπότητα μόλις πριν από μισό αιώνα και κάτι ψιλά. Άρχισα να μοιράζω με μια κοπέλα 2 φέτες τοστ στους μετέφηβους που το έπαιρναν με γυμνά χέρια λαχτάρας.Δώσαμε και τις μπαγιάτικες φρατζόλες. Είχαμε και μίνι συσκευασίες μελιού, μαρμελάδας βουτύρου.

Κινητή μονάδα των γιατρών του κόσμου εξέταζε και εμβολίαζε τους προσερχομένους.

Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη, πληροφορηθήκαμε πως μετά από 20 ημέρες θα πάρουν φύλλο πορείας για Ευρώπη. Κάποιοι ήδη κατέγραφαν τους παρευρισκόμενους στο Παλαί.

Δυστυχία, ανάγκη, ανθρωπιά. Δεν γίναμε »κόσμος» ακόμη, παρά τους τόσους μύστες και θεούς

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ

Δώστε το σχόλιό σας
Please enter your name here