Ανοιχτή Επιστολή του Κώστα Λυμπέρη, εκλεγμένου μέλους της Ε.Ε. του ΠΚΕ ΕΥΔΑΠ

Στο πλαίσιο των ανωτέρω προτείνω: Άμεση, 1η συνεδρίαση της ΕΕ για τη νέα περίοδο, πριν τη σύγκληση του νέου ΔΣ και τη διαδικασία παραλαβής από το απερχόμενο, όπου θα καθορίσουμε με λεπτομέρειες, τα παραπάνω αναφερθέντα. Τηλεφωνικά ή ηλεκτρονικά να καθορίσουμε χρόνο και τόπο της 1ης συνεδρίασης, εντός της τρέχουσας εβδομάδας.

Νερό: Πάμε σαν άλλοτε, για μία από τα ίδια;

Αναγνωρίζουμε επίσης ως ιδιαίτερα θετική τη δέσμευσή της ότι η διαχείριση του νερού, ως κοινού αγαθού, πρέπει να είναι δημόσια. Στη σημερινή συγκυρία, με την ΕΥΔΑΠ Νήσων να καραδοκεί, με τις υπηρεσίες των δήμων να εκχωρούνται μεθοδικά σε ιδιώτες, αλλά και με τη νέα δημοτική αρχή να μην έχει ξεκαθαρίσει προεκλογικά τη θέση της, ελπίζουμε ότι αυτή η δέσμευση θα αποδεικνύεται καθημερινά και στην πράξη.

Σε κίνδυνο το δημόσιο νερό, η δημόσια υγεία, το περιβάλλον και τα εργατικά συμφέροντα

του Κώστα Λυμπέρη, μέλους ΔΣ Συλλόγου Επιστημονικού Προσωπικού, γραμματείας ΣΕΚΕΣ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ

Η Eldorado «αναστέλλει» την καταστροφή

Η «απειλή» της Eldorado για αποχώρηση από την Ελλάδα δεν είναι καινούρια. Ανάλογες κινήσεις είχε κάνει η εταιρεία τον Αύγουστο του 2015 και τον Ιανουάριο του 2016, όταν και τότε είχε έρθει σε σύγκρουση με την κυβέρνηση.

Συνέντευξη Π. Μπαστέα στην εφημερίδα «Ξεκίνημα»: «Η κυβέρνηση μεταφέρει στους μετόχους, τον πλούτο που δημιούργησαν εργαζόμενοι και κοινωνία»

Την Παρασκευή 23/12, θα γίνει η δεύτερη απόπειρα να συνέλθει η Γενική Συνέλευση των μετόχων της ΕΥΔΑΠ, για να αποφασιστεί η διανομή 40 εκ. ευρώ από τα αποθεματικά της εταιρείας προς τους μετόχους. Το «Ξεκίνημα» μίλησε για το θέμα με τον Πέτρο Μπαστέα, που είναι μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Προσωπικού της ΕΥΔΑΠ και της γραμματείας του ΣΕΚΕΣ για Δημόσια ΕΥΔΑΠ (Συμμετοχικό Ενωτικό Κίνημα Εργαζομένων – Συνταξιούχων).

«Δούλου τόδ’ εστίν, μη λέγειν ά τις φρονεί»

Εμείς στο ΣΕΚΕΣ δεν μάθαμε να ζούμε σαν δούλοι ούτε και το έχουμε κατά νου. Διατρανώνουμε σε κάθε τόνο ότι όχι μόνο θα περάσουν πάνω από τα πτώματα μας (όπως έλεγε ο πολιτικός του προϊστάμενος στις επισκέψεις του στην ΕΥΔΑΠ) όσοι απεργάζονται την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, άλλα δεν θα τους περάσει. Οι εργαζόμενοι αλλά κυρίως η κοινωνία θα τους σταματήσει.

Στην ΕΥΔΑΠ το νερό γίνεται χρυσάφι

Στη μυθολογία ο βασιλιάς Μίδας είχε την ικανότητα να μετατρέπει ό,τι άγγιζε σε χρυσό. Στην πραγματικότητα κάτι ανάλογο συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με το νερό της ΕΥΔΑΠ, η διοίκηση της όμως προτιμάει αυτό το «χρυσάφι» να μην το χαρίζει στους πολίτες, αλλά να το προσφέρει σε τράπεζες, ΜΜΕ και «επενδυτές». Τελευταίο κρούσμα η επιστροφή «έκτακτου μερίσματος» ύψους 40 εκατ. ευρώ στους μετόχους, που αποτελεί εκτός των άλλων και μνημονιακή υποχρέωση και προβλέπεται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων του ΤΑΙΠΕΔ. Κίνηση που χαρακτηρίζεται ως ένα ακόμα βήμα για την πώληση του νερού

Στο στόχαστρο της δικαιοσύνης η ιδιωτική VEOLIA που έχει αναλάβει την ύδρευση στο Βουκουρέστι

Ερευνάται από τις δικαστικές αρχές σκάνδαλο στο Βουκουρέστι με πρωταγωνιστή την Γαλλική εταιρεία VEOLIA η οποία ανέλαβε για 25 χρόνια την ύδρευση και αποχέτευση της πόλης με τις πλάτες της παγκόσμιας τράπεζας και άλλων αδελφών «κοινοφελών ιδρυμάτων». Το μόνο που κατάφερε από το 2000 μέχρι σήμερα είναι να αυξήσει τα τιμολόγια και τα κέρδη της μέσα από ελεγχόμενες από τη δικαιοσύνη διαδικασίες

Εργαζόμενοι επαίτες, σαν υπηρεσιακές… κοκέτες

γράφει ο Γεώργιος Τζοβάνης, Μηχανολόγος Μηχανικός Τ.Ε., Υποτομέας Ασπροπύργου

ΟΗΕ: Μεγαλύτερη φτώχεια φέρνουν οι ιδιωτικοποιήσεις

Τέτοιο τεκμηριωμένο δημόσιο κατηγορώ στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τέτοιο σχολαστικό εγκώμιο στα κοινά αγαθά ελάχιστες φορές έχει δει το φως της δημοσιότητας. Πολύ περισσότερο με την υπογραφή του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, που διαβιβάστηκε στη Γενική Συνέλευση του οργανισμού.

Ποιό «νερό» θα ιδιωτικοποιηθεί; Αγαθό αλλά και όπλο

Στην επιστολή τους -με τίτλο "Αφήστε το νερό της Ελλάδας σε δημόσια χέρια" - τονίζουν πως η πάγια θέση της γερμανικής πλευράς σχετικά με τη μη εμπορευματοποίηση του φυσικού αγαθού που λέγεται νερό και που προστατεύεται από το γερμανικό Σύνταγμα, θα πρέπει να αποτελεί και πολιτική της Γερμανίας για όλο τον Ευρωπαϊκό χώρο.

Πλούσιος και αγωνιστικός ο απολογισμός του ΣΕΚΕΣ και στο Σύλλογο Προσωπικού

Ομιλία του Μανώλη Μαστοράκη, (μέλους του Δ.Σ του Συλλόγου Προσωπικού, εκλεγμένου με το ΣΕΚΕΣ) στην εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Προσωπικού (5/4)

Για την παρέμβαση Μπενίση στο Blue Sky, αλλά στο πιο… αντικειμενικό

Η παρέμβαση του Διευθύνοντος Συμβούλου ΕΥΔΑΠ στο Blue Sky για την επανασύνδεση υδροδότησης και η ενημέρωσή του για το νέο κοινωνικό τιμολόγιο που προβλέπει δωρεάν(;) νερό για ευπαθείς ομάδες δυστυχώς δεν έτυχε από τα ΜΜΕ της δέουσας προσοχής. Αν υπήρχε στην Ελλάδα έστω και μια σοβαρή και αντικειμενική εφημερίδα, το ρεπορτάζ για το θέμα θα ήταν κάπως έτσι:

Σώμα φτιαγμένο από πηλό, κεφάλι γεμάτο από σκατό

Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ακούγεται ο γνωστός αφορισμός: «Καλύτερα να τραγουδάει παρά να μιλάει». Διαφωνούμε! Ο Σφακιανάκης πρέπει να συνεχίσει να μιλάει. Ενδεχομένως και να τραγουδάει. Είναι, δε, τόσο ώριμος… «καλλιτεχνικά» που μετά το «Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό» ήρθε η ώρα να ερμηνεύσει και ένα απόλυτα αυτοβιογραφικό του τραγούδι: «Κεφάλι μου γεμάτο από σκατό»…

Υδρομετρητές και επάρκεια νερού

Με αφορμή τη συζήτηση που έχει ανοίξει πάνω στην επάρκεια που υπάρχει σε πρώτη ύλη (νερό-ταμιευτήρες) και στην ανάγκη αντικατάστασης των υδρομετρητών θα ήθελα να κάνω κάποιες επισημάνσεις.

Ο καφεπώλης είναι μια πολύ ωραία ελληνική λέξη

Με σένα τώρα μάνατζερ Μαθηματικέ, που οι δεξιοί σου γράψανε ο καφετζής, μην τους ακούς, δεν έχουν τρόπους, τουρκική λέξη, το καφεπώλης είναι μια ελληνική,ωραία λέξη,

Για την απελευθέρωση Ρουπακιά

Το ποίημα μας το έστειλε ο σύντροφος Γιώργος Σταυρουλάκης ας προβληματιστούμε

Όταν ο άνθρωπος καθίσταται περιττός

Τώρα που ξαναμοιράζεται η υφήλιος, τώρα που έσβησαν οι θεοί και ήλθαν ξανά τα διαμελισμένα τους πτώματα στις πόρτες μας, τώρα είναι η στιγμή να ξεστομίσουμε τον στίχο του Celan: ''o κόσμος απομακρύνθηκε, εγώ πρέπει να σε κουβαλήσω''.

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας

Για μένα και τους συντρόφους μου τα πράγματα είναι ξεκάθαρα Άλλωστε οι καθοδηγητές μου που ορισμένοι ειρωνικά καμώνονται ότι θέλουν να γνωρίσουν δεν ζουν ποια , παρά μόνο τα γραπτά τους που έχουν μείνει για να μας θυμίζουν από που ερχόμαστε που θα πάμε και πως θα διαμορφώσουμε έναν νέο κόσμο με δικαιοσύνη και ευημερία για τους πολλούς και όχι για τους λίγους. Σε αυτούς τους ολίγους ο Μαγιακόφσκι με την ποίηση του απαντά διαχρονικά

Το μεθυστικό τρέκλισμα του ποταμού

Το βλέμμα του Οδυσσέα είναι κατάκοπο από την κούραση, γυρνά και κοιτά τα τοπία της παιδικής του ηλικίας και δεν βρίσκει τίποτε το οικείο σ’ αυτά. Μετρά τα ίχνη αμέτρητων Οδυσσέων και εφευρετών τους οποίους κατεδίωξε ο κάθε σφετεριστής, ο κάθε κατακτητής. Μια γυναίκα η Maia Morgenstern επιστρέφει στο σπιτικό της στις όχθες του Δούναβη, άδεια και κούφια από τα βιώματα, κατευθυνόμενη σχεδόν μηχανικά προς το ποτάμι για να πλύνει ρούχα , τα οποία θα παραμείνουν αφόρετα.