Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα

Έτσι όπως εξελίσσεται το θέμα των ΜΑΠ στην ΕΥΔΑΠ ο εργαζόμενος ίσως μόνο σε θαύμα μπορεί να ελπίζει πια, όπως εύστοχα στην περίπτωση μας γράφει ο Βάρναλης, σε κάποιες αποστροφές του από το ποίημα οι Μοιραίοι.

Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα,
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
- Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; Ποιος φταίει; Κανένα στόμα δεν το βρε και δεν το ‘πε ακόμα.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες των τεχνικών τμημάτων της εταιρείας, και όσων απαιτείται η χρήση ΜΑΠ για την εργασία σας, επειδή ούτε δειλός υπήρξα, ούτε άβουλος και επειδή πιστεύω ότι τα θαύματα σπάνια έως καθόλου συμβαίνουν σας παραθέτω τις εξελίξεις στο θέμα των ΜΑΠ που χρονίζει και όπως δείχνουν τα δεδομένα αν δεν αναλάβουμε δράση θα συνεχίζει να διαιωνίζεται.

Από τον Απρίλιο, και μετά από πάμπολλα παράπονα των εργαζόμενων, κυρίως στο τεχνικό κομμάτι της εταιρείας, αναφέρθηκα περιπαιχτικά στην αδράνεια και τον εμπαιγμό της τότε διοίκησης, με μια ανάρτηση που τότε ενόχλησε πολλούς και προκάλεσε την μήνη κάποιων άλλων άλλα δυστυχώς ή ευτυχώς ο χρόνος είναι αυτός που δικαιώνει η απαξιώνει.

Από τον Απρίλιο λοιπόν κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.

Αλλάξαμε κυβέρνηση, ήρθε η πρώτη φορά Αριστερά. Αλλάξαμε Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο. Πίστεψα λανθασμένα, παρασυρόμενος ίσως και λόγω της ιδεολογικής συγγένειας, ότι η νέα διοίκηση θα έσκυβε πάνω από τα πραγματικά προβλήματα του προσωπικού, που ένα από τα χρόνια είναι και τα ΜΑΠ.

Φρούδες ελπίδες και από τους φιλεργατικούς νέους διοικητές μας. Υποσχεσιολογία, λόγια, λόγια και από πράξεις το απόλυτο τίποτα.

Ήρθε και το καλοκαίρι μας φώναξαν στις αποθήκες να δοκιμάσουμε τις νέες στολές εργασίας (τα υποδήματα ασφαλείας ακόμα αγνοούνται) ,παρελήφθησαν και κάποιες δερμάτινες ζώνες αρσιβαριστών για ανορεξικά μοντέλα γιατί εργαζόμενος εκεί μέσα δεν χωράει και άλλα τέτοια τραγελαφικά.

Ήρθε ο Σεπτέμβρης. Που καιρός για τα αναγκαία για τον εργάτη, τον υδρονομέα, το Χημικό, το νοσηλευτή, ώστε να μην κινδυνεύει η υγεία και η ασφάλεια του. Έχουμε capital contrοls, o προμηθευτής δεν μπορεί να βρει τα 3Μ να τα ράψει. Ο εργαζόμενος, ως κινητός κουρελής, συνεχίζει άκοπα να εργάζεται στο χαντάκι και στο βανόκλειδο με σκισμένες φόρμες χωρίς υποδήματα ασφαλείας. Απογοητευμένος και εκτεθειμένος σε κάθε κίνδυνο.

Πάλι εκλογές. Δεύτερη ευκαιρία στην πρώτη φορά «Αριστερά». Δε μπορεί, κάτι θα γίνει. Το παλιό φεύγει, το νέο έρχεται. Αν κρίνει κάποιος από τις αλλαγές στην διοίκηση το παλιό όχι μόνο δεν έφυγε. Ζει και βασιλεύει. Βλέπε υδρονομειακό έργο στην νέα εργολαβία του Τομέα Αθηνών. Ίσως αλλάξουν τα ονόματα στις εργολαβίες αλλά το παλιό ζει και βασιλεύει. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Ήρθε και ο χειμώνας. Οκτώβριος πια, οι καλοκαιρινές φόρμες δεν παρελήφθησαν. Άλλωστε χειμώνιασε, τι να τις κάνουμε θα σκεφτήκαν οι εγκέφαλοι της διοίκησης. Φήμες λένε ότι παίρνει παράταση ο προμηθευτής, κάποιων ΜΑΠ, γιατί δεν μπορεί να παραδώσει.

Έτσι όπως το πάτε το γράμμα κύριοι της διοίκησης, ίσως την Άνοιξη να παραληφθούν τα κοντομάνικα μπλουζάκια.

Πέρα από όλα τα ευτράπελα και τραγελαφικά που συμβαίνουν εις βάρος των εργαζομένων, τα αστειάκια τέλειωσαν. Από εδώ και πέρα είστε νομικά υπόλογοι και υπεύθυνοι και θα λογοδοτήσετε για όποιο ατύχημα συμβεί. Οι ανοχές και οι αντοχές μας εξαντλήθηκαν. Δώστε λύση μόνιμη χθες γιατί σύντομα θα λάβετε το δικό μας γράμμα και δεν θα σας αρέσει καθόλου.

Καλώ την ΟΜΕ και τα Σωματεία να παρέμβουν άμεσα. Το θέμα πια έχει και νομικές προεκτάσεις. Καταστρατηγείται η νομοθεσία για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζόμενων κατ’ εξακολούθηση.

Καλώ την διοίκηση να παραπέμψει τον όποιο ή όποια κωλυσιεργεί την διαδικασία σε κάθε αρμόδιο όργανο. Δε μπορεί όταν πρόκειται για εργολαβίες να βρίσκονται λύσεις άμεσα και όταν πρόκειται για συμβατικές υποχρεώσεις προς το προσωπικό να προφασίζονται απίστευτες, αλλεπάλληλες, υπαρκτές ή ανύπαρκτες δικαιολογίες.

Και για όποιον δεν κατάλαβε, επιφυλασσόμενοι παντός νόμιμου δικαιώματός μας αρνούμαστε να γίνουμε σκλάβοι τον 21ο αιώνα, ειδικά από τη στιγμή που η ελπίδα έρχεται;;;;

manolis

Μαστοράκης Μανώλης

Μέλος ΔΣ του Συλλόγου Προσωπικού

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

ΣΧΟΛΙΑ

Δώστε το σχόλιό σας
Please enter your name here