Όχι στο εμφιαλωμένο! Επιστροφή στο νερό της βρύσης

Το κίνημα λοιπόν θα πρέπει να απαιτήσει καταρχήν να έχει μια δημόσια υπηρεσία νερού όπως είναι η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ σήμερα, όχι στο μέλλον, προφανώς χωρίς της παθογένειες και ίσως με ένα άλλο μοντέλο διοίκησης και διαχείρισης.

Πηγή:babylonia.gr

του Μανώλη Μαστοράκη (μέλος της Γραμματείας του ΣΕΚΕΣ)
(Το άρθρο είναι Εισήγηση στο φεστιβάλ των κοινών – 6-7-8 Οκτώβρη 2017 στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα. Αναδημοσίευση από το περιοδικό Βαβυλωνία)


Εδώ και δεκαετίες, μεγάλες επιχειρήσεις αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που προσφέρονται από την τρέχουσα διεθνή πολιτικοικονομική κατάσταση, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν παγκόσμια τους υδατικούς πόρους και κατ’ επέκταση τα δίκτυα ύδρευσης. Τα ετήσια κέρδη των εταιρειών ύδατος ανέρχονται στο 40% αυτών του πετρελαϊκού τομέα, ενώ είναι υψηλότερα από αυτά του φαρμακευτικού και η αγορά τους θα ξεπεράσει μελλοντικά αυτή της ενέργειας, των μεταλλευμάτων και των βασικών ειδών διατροφής.

Οι τέσσερις εταιρείες κολοσσοί που παρέχουν υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης σε περισσότερες από 150 χώρες είναι οι «Suez RWE», «Vivendi Environment» (μετέπειτα «Veolia»), «Thames Water» και «Wessex Water». Η «Veolia» δραστηριοποιείται σε 90 χώρες και η «Suez» σε 130, ενώ μαζί ελέγχουν πάνω από το 70% της αγοράς, γεγονός που τις καθιστά ένα ισχυρό ολιγοπώλιο.

Η πολιτική των ιδιωτικών εταιρειών δεν είναι η παροχή πόσιμου νερού μόνο μέσω δικτύων, αλλά και από την εμφιάλωση -μια δραστηριότητα με όχι εγγυημένη περιβαλλοντική προσέγγιση- προκειμένου να αναπτυχθούν παράλληλα θυγατρικές εταιρείες εμφιάλωσης. Το 2007 περίπου 90 δις. λίτρα εμφιαλωμένου νερού πουλήθηκαν ανά τον κόσμο, αποφέροντας κέρδη 22 δισ. δολλαρίων.

Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ότι οι ελληνικοί υδάτινοι πόροι υπό τον έλεγχο των ιδιωτών θα μπορούν να μεταπωλούνται διεθνώς στον μεγαλύτερο πλειοδότη, αδιαφορώντας για την επάρκεια στη χώρα μας.

Σήμερα, η ΕΥΔΑΠ παρέχει στους καταναλωτές άριστης ποιότητας φτηνό πόσιμο νερό τιμολογώντας μόλις 0,50€ το κυβικό μέτρο (1000 λίτρα). Η διαφορά τιμής εμφιαλωμένου νερού και νερού ΕΥΔΑΠ είναι προφανής!

Αν τοποθετούσαμε δίπλα-δίπλα τα πλαστικά που καταναλώνουμε στην Ελλάδα κάθε χρόνο από το εμφιαλωμένο νερό, θα μπορούσαμε να «περιφράξουμε» δύο φορές σε όλο το μήκος τους τις ακτές της Μεσογείου (περίπου 40.000 χιλιόμετρα). Ακόμα όμως και αν τα μπουκάλια αυτά καταλήγουν σε χώρους ταφής απορριμμάτων δεν διαλύονται και παραμένουν εκεί για εκατοντάδες χρόνια!

Έχετε σκεφτεί πόσα πλαστικά μπουκάλια νερού χρησιμοποιούνται κάθε μέρα, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές και κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες; Πού καταλήγουν όλα αυτά τα μπουκάλια; Πολύ συχνά αυτά τα μπουκάλια καταλήγουν πεταμένα σε ρεματιές ή παραλίες και στη συνέχεια παρασύρονται στη θάλασσα.

Η καλύτερη λύση είναι να παίρνουμε μαζί μας από το σπίτι ένα παγούρι ή μπουκάλι με νερό στο σχολείο ή στην εκδρομή και να μην αγοράζουμε κάθε φορά ένα νέο μπουκάλι με εμφιαλωμένο νερό!

Ας δούμε όμως πως έγινε δημοφιλές το εμφιαλωμένο νερό

Η τάση αυτή άρχισε το 1976 με το γαλλικό αφρώδες νερό της Perrier. Μόλις στη δεκαετία του 1990 τα μπουκάλια νερού έχουν γίνει κοινά στην αγορά και έχουν γίνει ένα σύμβολο της δέσμευσής μας για τη φυσική κατάσταση και την ανησυχία μας για την υγεία μας.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα η μεγαλύτερη αγορά για το εμφιαλωμένο νερό, ακολουθούμενη από το Μεξικό, την Κίνα και τη Βραζιλία.

✔ Τεράστια περιθώρια κέρδους. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το νερό της βρύσης κοστίζει περίπου 0,03 λεπτά ανά λίτρο. Σε αντίθεση, το κόστος ενός εμφιαλωμένου μπουκαλιού νερό φτάνει περίπου τα 3$ (περίπου ευρώ) ανά λίτρο και σχεδόν τα 4$ (περίπου 3 ευρώ) σε ένα καλό εστιατόριο ή σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Ακόμη και οι φθηνότερες μάρκες αποδίδουν πολύ μεγάλα περιθώρια κέρδους, το οποίο μπορεί να φθάσει 280% στις πιο ακραίες περιπτώσεις.

✔ Διαφημιστικός παροξυσμός. Ο μέσος Αμερικανός πίνει 220 λίτρα εμφιαλωμένου νερού ανά έτος, και αν αυτό είναι πολύ, οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες. Μέσα από τη διαφήμιση, το εμφιαλωμένο νερό έχει γίνει ένα είδος πολυτελείας, αλλά το εμφιαλωμένο νερό δεν είναι και τόσο διαφορετικό από το νερό της βρύσης, παρά μόνο στη γεύση του, διότι φιλτράρεται, και αυτό περιέχει μία σημαντική ποσότητα μετάλλων.

✔ Περιβαλλοντικό κόστος. Η ψευδαίσθηση του «καλύτερου νερού» απαιτεί από εσάς να θυσιάσετε για αυτό τους ποταμούς και τα ρέματα, με τη ρύπανση που παράγεται από τα φορτηγά που το μεταφέρουν και την ενέργεια που απαιτούν, με τη ρύπανση των μη διασπώμενων πλαστικών τα οποία παράγονται και με τη διαχείριση των κέντρων ανακύκλωσης. Κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται 1,5 εκατομμύρια τόνοι πλαστικού για να γίνουν τα μπουκάλια που απαιτούνται για το εμφιαλωμένο νερό. Δεδομένου ότι το πλαστικό προέρχεται από το πετρέλαιο, αυτό σημαίνει ότι κάθε χρόνο χρειάζονται 1,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου για την παραγωγή των φιαλών που περιέχουν νερό. Σε αυτό πρέπει να προστεθεί η ρύπανση που προκαλείται από την απελευθέρωση των τοξινών στο περιβάλλον.

✔ Παρουσία επιβλαβών προϊόντων για την υγεία. Τα εμφιαλωμένα νερά είναι ελλιπώς ελεγχόμενα, ενώ υπολογίζεται ότι πάνω από το ένα τρίτο από τις μάρκες που έχουν ελεγχθεί και δοκιμαστεί περιέχουν καρκινογόνες προσμείξεις, ή ουσίες που διαταράσσουν τη λειτουργία του σώματος, παρότι οι καταναλωτές πιστεύουν ότι το εμφιαλωμένο νερό είναι επωφελές από την άποψη της υγείας.

✔ Επιπτώσεις στα οικοσυστήματα. Εταιρείες όπως η Coca-Cola, η Nestle, η Pepsi, η Evian και η Φίτζι Water κερδίζουν δισεκατομμύρια δολάρια χάρη στο νερό. Με τον τρόπο αυτό, απειλούν ολόκληρα οικοσυστήματα, αντλώντας νερό από πηγές του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα που τροφοδοτούν τα ποτάμια, τα πηγάδια και τα γύρω αγροκτήματα.

✔ Η δύναμη των πολυεθνικών. Όταν οι εταιρείες αποκτούν αποκλειστικά δικαιώματα για τη χρήση του νερού από μια πηγή, θέτουν σε κίνηση μια στρατιά από ερευνητές, σύμβουλους δημοσίων σχέσεων, δικηγόρους και λομπίστες για την προστασία της σύμβασης επιχειρώντας να εξολοθρεύσουν εξαρχής κάθε τοπική αντίθεση στη γέννεση της.

Σε μια μικρή πόλη του Πακιστάν η Nestlé πήρε το δικαίωμα άντλησης νερού από την τοπική πηγή, εν συνεχεία το εμπλούτισε με μέταλλα και το πουλά ως το «Pure Life» , η οποία είναι η μάρκα με τις καλύτερες πωλήσεις στον κόσμο. Παρόλο που παράγεται τοπικά, το «Pure Life» είναι συχνά πολύ ακριβό για την τοπική κοινωνία τόσο που δεν μπορούν να το αντέξουν οικονομικά.

Σε μέρη όπως στη Νιγηρία, όπου η Nestle διαθέτει επίσης μια εγκατάσταση εκμετάλλευσης, οι οικογένειες ξοδεύουν το μισό μισθό τους σε νερό και μόνο οι πλούσιοι μπορούν να αντέξουν οικονομικά το «Pure Life».

✔ Το φιλτράρισμα. Το πρόβλημα με το νερό της βρύσης είναι ότι περιέχει χλώριο που χρησιμοποιείται για να σκοτώσει τα βακτήρια. Αυτό δίνει στο νερό μια γεύση που πολλοί άνθρωποι δεν συμπαθούν. Είναι δυνατόν να απαλλαγούμε από τη μυρωδιά του χλωρίου με μια κανάτα με φίλτρο του τύπου «Brita». Για να παραταθεί η διάρκεια ζωής του φίλτρου όπως προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή , η μόνη συνέπεια είναι ότι ο χρόνος φιλτραρίσματος θα είναι μεγαλύτερος.

✔ Ιδιο νερό. Εκτιμάται ότι το 25% του εμφιαλωμένου νερού προέρχεται από μια πηγή που τροφοδοτεί το νερό της βρύσης. Φυσικά, το εμφιαλωμένο νερό υποβάλλεται σε μια διαδικασία φιλτραρίσματος λιγότερο ή περισσότερο πολύπλοκη.

✔ Αποτελεί το νερό ένα ανθρώπινο δικαίωμα; Ο Peter Brabeck-Letmathe, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Nestle, δήλωσε ότι η ιδέα ότι η πρόσβαση στο νερό θα πρέπει να θεωρείται ως ένα παγκόσμιο ανθρώπινο δικαίωμα είναι «ακραία». Υποστήριξε την ιδιωτικοποίηση του 98,5% του νερού, και «επειδή οι άνθρωποι το βλέπουν ως δικαίωμα, αυτό σημαίνει ότι χάνουμε τεράστια ποσά» .

Το κίνημα λοιπόν θα πρέπει να απαιτήσει καταρχήν να έχει μια δημόσια υπηρεσία νερού όπως είναι η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ σήμερα, όχι στο μέλλον, προφανώς χωρίς της παθογένειες και ίσως με ένα άλλο μοντέλο διοίκησης και διαχείρισης.

Κυρίως όμως, θα πρέπει να επιβάλει τους δημόσιους κρουνούς σε κάθε πλατεία και κάθε γειτονιά με μια καμπάνια αλλά και με παρεμβάσεις στους δήμους και στις εταιρείες, όπου θα αναδεικνύει όλα τα παραπάνω ζητήματα καθώς και την αναγκαιότητα της κοινωνίας να επιστρέψει στο νερό βρύσης παράλληλα με την καθολική προσβασιμότητα στον πόρο.

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Παρατείνεται (εκ νέου) η θητεία των διοικητικών οργάνων των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων!

Με το άρθρο 72 του ν. 4756/2020 (ΦΕΚ Α 235/26-11-2020) παρατείνεται η θητεία των διοικητικών οργάνων των Συνδικαλιστικών Οργανώσεων εργαζομένων, εργοδοτών και συνταξιούχων, μέχρι την 30ή Ιουνίου 2021.

Σύλλογος Μηχανικών: Διαμαρτυρία προς το Δ.Σ. της ΕΥΔΑΠ για το νέο Οργανόγραμμα

Με την βεβαιότητα ότι, το συγκεκριμένο οργανόγραμμα θα δυσχεράνει δραματικά την ήδη επιβαρυμένη λειτουργία της Εταιρείας, ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ, να μην υποπέσει στο σφάλμα να εισάγει βεβιασμένα ως θέμα στο Δ.Σ. την ψήφισή του και να το θέσει πρώτα σε συζήτηση με τον Σύλλογο Μηχανικών και όποιους άλλους νομίζουν, προκειμένου, έστω και την τελευταία στιγμή, να αποφευχθούν προβλήματα νομιμότητας και κανονιστικής συμμόρφωσης.

ΕΣΚ: “Η ΕΥΔΑΠ εν μέσω πανδημίας απειλεί μικροεπαγγελματία με κατάσχεση για χρέη από σπίτι που καταστράφηκε στο σεισμό του 1999!

Το ποσό των 610,82 ευρώ ζητά με εξώδικο η ΕΥΔΑΠ από μικροεπαγγελματία στο Μενίδι, για κατανάλωση νερού σε σπίτι το οποίο καταστράφηκε το Σεπτέμβρη του 1999 από το σεισμό των 5,9 Ρίχτερ και από τότε δεν κατοικείται!

ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ: 24ωρη Απεργία  – Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2020

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ στις 26 ΝΟΕΜΒΡΗ, δεν εργαζόμαστε με φυσική παρουσία και  τηλεργασία, δηλώνουμε απεργοί και ορθώνουμε τείχος αντίστασης ενάντια στην ανάλγητη και αντεργατική κυβερνητική πολιτική, που εκμεταλλεύεται την πανδημία και φορτώνει τα βάρη στον κόσμο της μισθωτής εργασίας.  

Σωματείο Αποχέτευσης: Συμμετέχουμε στην απεργία της 26 Νοεμβρίου

Το Σωματείο μας αποφάσισε ομόφωνα, να συμμετάσχει στην απεργία που έχει κηρύξει η ΟΜ.Ε ΕΥΔΑΠ και το Εργατικό Κέντρο Αθήνας για την Πέμπτη 26 Νοεμβρίου 2020 αντιδρώντας στη πρόθεση της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του Κυρ. Μητσοτάκη που επιμένει να καταθέσει νομοσχέδιο για την κατάργηση του 8ώρου, την αποδυνάμωση του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας , που ''φακελώνει'' τα συνδικάτα και προσπαθεί να  τα χειραγωγήσει, με διάφορες μεθόδους. 

Νομοσχέδιο Βρούτση: Καταργούνται το 8ωρο και οι υπερωρίες – Το ευρωπαϊκό κεκτημένο & η 135 διεθνή σύμβασης εργασίας! 

γράφει ο Κώστας Νικολάου, Μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕ.Π.Ε.Α./ΓΣΕΕ • Κρίσιμα ερωτηματικά θέτει ο υπουργός εργασίας κ. Ι. Βρούτσης με το εσπευσμένο νομοσχέδιο (μεσούσης πανδημίας) για τη «Διευθέτηση του Χρόνου Εργασίας».

Σύλλογος Προσωπικού: Στις 26/11 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ – Πρέπει ΤΩΡΑ να δοθεί απάντηση στην κυβέρνηση

Επειδή όμως πρέπει τώρα και όχι «αργότερα» να δοθεί απάντηση στην κυβέρνηση που αξιοποιεί την πανδημία και τις περιοριστικές συνθήκες για να περάσει βάρβαρα αντεργατικά μέτρα και να εντείνει την καταστολή, το Σωματείο μας πήρε απόφαση συμμετοχής στην μεγάλη πανεργατική απεργία που ήδη έχει αποφασίσει το ΕΚΑ και δεκάδες δευτεροβάθμια συνδικάτα αλλά στη συνέχεια της απόφασής μας και η ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ. 

Σύλλογος Επιστημονικού Προσωπικού: H Διοίκηση να εξασφαλίσει τον απαραίτητο και αναγκαίο εξοπλισμό για την τηλεργασία

Καλούμε τη Διοίκηση να εξασφαλίσει άμεσα σε όλους τους εργαζόμενους που βρίσκονται στο καθεστώς της τηλεργασίας, όλο τον απαραίτητο και αναγκαίο εξοπλισμό (laptop ,ακουστικά, τηλέφωνα) και τις απαραίτητες προσβάσεις σε εταιρικές εφαρμογές, ώστε να διευκολύνει τις συνθήκες εργασίας τους.

Mείωση των δαπανών για την Υγεία, προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός

Ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει μείωση των κονδυλίων κατά τουλάχιστον 600 εκατ. ευρώ, την ώρα που αυξάνονται οι δαπάνες για την άμυνα κατά 30%, στα 5,5 δισ. ευρώ ● Δραστικό ψαλίδι και στις δαπάνες για την απασχόληση.

ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ: Πρόσκληση στη Διοίκηση της ΕΥΔΑΠ για διάλογο για τη νέα ΣΣΕ

Αίτηση - Πρόσκληση προς τη Διοίκηση της ΕΥΔΑΠ για συνάντηση και έναρξη διάλογου για την υπογραφή της νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας

ΣΧΟΛΙΑ

Δώστε το σχόλιό σας
Please enter your name here