Τρίτη, 4 Οκτωβρίου, 2022
ΕΤΙΚΕΤΑ

βιβλίο

«Ταξιδεύοντας στον Κόσμο με τα Χρώματα»

Η συνάδελφος Όλγα Αντωνάτου μας έστειλε την πρόσκληση για μια εξαιρετική έκθεση που αξίζει οι συνάδελφοι να την αγκαλιάσουν ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Κωνσταντίνα Δασκαλάκη «Ταξιδεύοντας στον Κόσμο με τα Χρώματα»  H Chili Art Gallery παρουσιάζει την Κωνσταντίνα Δασκαλάκη στην ατομική έκθεση «Ταξιδεύοντας στον Κόσμο με τα Χρώματα».Η Κωνσταντίνα Δασκαλάκη γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Φιλολογία στο πανεπιστήμιο  του Manchester της Αγγλίας.Στην Φλωρεντία της Ιταλίας σπούδασε ζωγραφική στην Ελεύθερη Ακαδημία των Καλών Τεχνών (Libera Accademia Di Belle Arti). Στην διάσημη σχολή της Φλωρεντίας “Il Bisonte” παρακολούθησε μαθήματα χαρακτικής, ενώ επίσης διδάχθηκε από μεγάλους μαέστρους την τέχνη της δημιουργίας μασκών και της ιαπωνικής ζωγραφικής με μελάνι στο ύφασμα που ονομάζεται “Yuzen” και στο χαρτί που ονομάζεται  “Sumie”.Το στυλ της προσδιορίζεται  naif-figurative και η δύναμή της είναι τα δυνατά και φωτεινά χρώματα καθώς και η παραμυθένια ατμόσφαιρα.Πηγή έμπνευσης της αποτελούν οι πόλεις και η φύση, ενώ  αγαπά τις ελαιογραφίες, καθώς και όλα τα άλλα υλικά.Μέρος της δουλειάς της εκτίθεται στην ιστοσελίδα www.artwanted.com|daskalaki.Ο Αναπληρωτής Καθηγητής Ελληνικής Φιλολογίας και Θεατρικής Παιδείας και Διευθυντής του Εργαστηρίου Θεατρικής και Εικαστικής Παιδείας του Πανεπιστημίου Κρήτης Ανδρέας Φουντουλάκης γράφει :“Με τα χρώματα να ξεχύνονται χειμαρρώδη στις επιφάνειες των έργων της Κωνσταντίνας Δασκαλάκη ξεδιπλώνεται ένας κόσμος ζεστός και οικείος, και ταυτόχρονα αλλόκοτος και μακρινός. Δρόμοι, κτήρια, πλατείες, πάρκα, υδάτινα κανάλια και ποταμοί αποτελούν κάποιες από τις θεματικές της επιλογές και ταυτόχρονα προσωπικές εκδοχές ενός μυθοποιημένου κόσμου.            Η ζωγραφική της Κωνσταντίνας Δασκαλάκη είναι μια τέχνη παραστατική. Αναπλάθει το φυσικό χώρο και το αστικό τοπίο με μια ξεχωριστή ευαισθησία που συχνά εστιάζεται στη λεπτομέρεια και την απόδοση της ακρίβειας. Εξίσου συχνά, ωστόσο, η τέχνη αυτή ανατρέπει τους κανόνες της ρεαλιστικής αναπαράστασης αναπτύσσοντας ένα εικαστικό ιδίωμα, το οποίο κατασκευάζει χώρους που λειτουργούν με τους δικούς τους ξεχωριστούς νόμους. Η τέχνη της Κωνσταντίνας Δασκαλάκη προδίδει μια δημιουργό που έχει κατακτήσει και εξελίξει με το δικό της ιδιαίτερο τρόπο την...

Εκδήλωση ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ: Κοινή γραμμή καταδίκης του ρατσισμού του φασισμού και η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες

Mε σύνθημα "Όχι στο ρατσισμό και την ξενοφοβία - αλληλεγγύη στους πρόσφυγες" η Ομοσπονδία Εργαζομένων της ΕΥΔΑΠ διοργάνωσε την Πέμπτη 2 Μαρτίου στο αμφιθέατρο του Περισσού, μια σημαντική αντιρατσιστική και αντιφασιστική εκδήλωση. Η εκδήλωση διοργανώθηκε εν όψει της Διεθνούς ημέρας δράσης κατά του ρατσισμού, του πολέμου, του φασισμού και της φτώχειας στις 18 Μάρτη.Στη εκδήλωση, που γίνεται για πρώτη φορά με πρωτοβουλία της ΟΜΕ (μετά από σχετική αίτηση του ΣΕΚΕΣ και τη συμμετοχή του ΚΕΕΡΦΑ), η συμμετοχή των εργαζομένων ήταν μικρή, και εμφανής η απουσία συνδικαλιστών και της διοίκησης της ΕΥΔΑΠ , αλλά ήταν ομόφωνη από όλους τους ομιλητές η καταδίκη του φασισμού, του ρατσισμού και η ανάγκη αλληλεγγύης στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.Στην εκδήλωση, που συντόνισε ο Γραμματέας του ΔΣ της ΟΜΕ ΕΥΔΑΠ Χρήστος Κιόσης, μίλησαν οι Γιώργος Σινιώρης (ΔΑΚΕ) πρόεδρος ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ, Γιώργος Ραντίτσας (ΠΑΣΚΕ) μέλος ΔΣ συλλόγου Αποχέτευσης, Μανώλης Χαρατσής (ΕΣΚ) μέλος ΔΣ του συλλόγου προσωπικού,  Μανώλης Μαστοράκης (ΣΕΚΕΣ), μέλος ΔΣ του συλλόγου προσωπικού ΕΥΔΑΠ. Εκ μέρους της ΚΕΕΡΦΑ μίλησε ο Τάσος ΑναστασιάδηςΣτη συνέχεια παραθέτουμε τις παρεμβάσεις όλων των ομιλητών:Γιώργος Σινιώρης, πρόεδρος ΟΜΕ ΕΥΔΑΠΣύμφωνα με το λεξικό ο ορισμός της ξενοφοβίας είναι "ο νοσηρός φόβος προς τους αλλοδαπούς ή τις ξένες χώρες". Με άλλα λόγια, αυτό σημαίνει μια αποστροφή σε ξένους ή αλλοδαπούς. Η ξενοφοβία είναι ένα συναίσθημα ή μια αντίληψη βασισμένη σε κοινωνικά κατασκευασμένες εικόνες και ιδέες και όχι σε ορθολογικά ή αντικειμενικά γεγονότα.Η οικοδόμηση της ταυτότητάς μας ως άτομα και μέλη μιας ομάδας, μιας εθνικής ομάδας, ενός έθνους, κλπ. προϋποθέτει γνώση της πολυμορφίας στην κοινωνία και της διαφορετικότητας από τους άλλους, κάτι το οποίο από μόνο του δεν είναι αρνητικό όσο η πολυμορφία δε θεωρείται απειλή και η αναγνώριση αυτών των διαφορών δεν χρησιμοποιείται για πολιτική χειραγώγηση.Παρά το γεγονός ότι ο φόβος των αλλοδαπών - ξενοφοβία - θεωρείται ηθικά απαράδεκτος και έρχεται σε αντίθεση με ό, τι θα συνιστούσε μια κουλτούρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν είναι παράνομος και...

Βιβλιοπαρουσίαση: “Κρίση στην ΕΕ και Αντικαπιταλιστική Εναλλακτική” (21/12 – ομιλητής μέλος ΣΕΚΕΣ)

Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα σας καλεί στην παρουσίαση του βιβλίου "Κρίση της ΕΕ και Αντικαπιταλιστική Εναλλακτική", την Τετάρτη 21 Δεκέμβρη, στις 7μμ, στο Δημαρχείο της Νέας Ιωνίας.Για το βιβλίο θα μιλήσουν η συγγραφέας Μαρία Στύλλου, 21 του περιοδικού Σοσιαλισμός από τα Κάτω, κείμενα της οποίας περιλαμβάνονται στο βιβλίο κι ο Μανώλης Μαστοράκης,  μέλος του Συμμετοχικού Ενωτικού Κινήματος Εργαζομένων - Συνταξιούχων ΕΥΔΑΠ.Τον Μάρτη του 2017 συμπληρώνονται 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης και την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας που αποτέλεσε τον προπομπό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως την ξέρουμε σήμερα. Όσες φιέστες και να γίνουν για την επέτειο των γενεθλίων, δεν μπορούν με κανένα τρόπο να κρύψουν τη σημερινή πραγματικότητα: το μεγαλεπήβολο σχέδιό τους βρίσκεται σε κρίση –οι ρωγμές στο οικοδόμημα της ΕΕ είναι εμφανείς και βαθιές, τόσο σε οικονομικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο.Σήμερα, μια Ευρώπη που ήθελε να προβάλλεται ως Γη της Επαγγελίας για όλους τους πληθυσμούς μέσα και γύρω της, έχει φτάσει στο σημείο όχι μόνο να επιβάλλει βάρβαρη λιτότητα και φτώχεια στους λαούς της, αλλά και να υψώνει φράχτες κατά των προσφύγων, να ευθύνεται για τη μετατροπή της Μεσογείου σε υγρό τάφο χιλιάδων ψυχών και να καλλιεργεί το ρατσιστικό τρόμο και την ισλαμοφοβία.Η ΕΕ μέσα στην κρίση της αποκαλύπτει τον αληθινό χαρακτήρα της σαν ένας θεσμός ριζωμένος στις ανάγκες του καπιταλισμού. Τα κείμενα που αποτελούν αυτό το βιβλίο δείχνουν ότι η αντικαπιταλιστική ματιά ήταν και είναι πιο ρεαλιστική για την ανάλυση της πορείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για τον εξοπλισμό της εργατικής αντίστασης στις επιθέσεις της.Κρίση στην ΕΕ και Αντικαπιταλιστική Εναλλακτική Συγγραφέας: Μαρία Στύλλου, Πάνος Γκαργκάνας, Θανάσης Καμπαγιάννης, Σωτήρης Κοντογιάννης Εκδόσεις: Μαρξιστικό Βιβλιοπωλείο, 2016 Σελίδες: 152ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΥΜαρία Στύλλου Η βαθιά κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης • Με πυξίδα τις ανάγκες του κεφάλαιου • Η αντίσταση και η εναλλακτικήΜαρία Στύλλου ΕΟΚ 1950-1970. Αναζητώντας τη μεγάλη αγορά • Η συνθήκη της Ρώμης • Η ελληνική συμμετοχή •...

Το νερό (πάλι) στο στόχαστρο

γράφει ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου στο babylonia.grΈχουμε πια εξοικειωθεί με την πρόβλεψη ότι «ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει για το νερό». Μήπως, εντούτοις, παγκοσμίως βιώνουμε επεισόδια ενός τέτοιου πολέμου, ο οποίος αφορά ένα φυσικό αγαθό με την ιδιαιτερότητα ότι είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ για την ύπαρξη της βιόσφαιρας; Η Ινδή ακτιβίστρια Βαντάνα Σίβα στο βιβλίο της «Πόλεμοι για το νερό» (εκδ. Εξάρχεια) υποστηρίζει ότι «πολιτικές συγκρούσεις για τους πόρους κρύβονται ή συγκαλύπτονται» (σελ. 28) φέρνοντας ως παράδειγμα τη σύρραξη μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών. Προσθέτει ότι «ο πόλεμος για το νερό είναι παγκόσμιος, με διάφορες κουλτούρες και οικοσυστήματα που μοιράζονται τον κοινό θεσμό του νερού ως οικολογική αναγκαιότητα να εναντιώνονται στην εταιρική κουλτούρα της ιδιωτικοποίησης, της απληστίας και της περίφραξης των κοινών υδατικών πόρων» (σελ. 27).Πράγματι, απέναντι στους αγώνες των κοινωνιών για την υπεράσπιση του νερού ως δημόσιου κοινωνικού αγαθού βρίσκονται οι πολυεθνικές, τα κράτη, πολυεθνικοί οργανισμοί, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια.Άλλοτε, αυτός ο υπαρκτός πόλεμος περιλαμβάνει πραγματικά πυρά, άλλοτε κρύβεται πίσω από εμπορικές συμφωνίες, κυβερνητικές αποφάσεις, διεθνείς νομοθετήσεις, διαφημιστικές καμπάνιες δισεκατομμυρίων. Τα κέρδη και η ισχύς που σημαίνει ο ορατός ή αόρατος έλεγχος του νερού αποτελούν τον κοινό παρονομαστή όλης της παραπάνω συμμαχίας, ανεξάρτητα από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Κράτος και Αγορά συν-αγωνίζονται στο πώς θα απαξιώσουν, εμπορευματοποιήσουν, αφαιρέσουν, περιφράξουν τον κρίσιμο φυσικό πόρο. Από, σε βάρος και στο όνομα της κοινωνίας.Σε ποιον ανήκει το νερό;Σε ποιον ανήκει όμως το νερό; Πρώτα από όλα, αποτελεί φυσικό αγαθό το οποίο μπορεί να το διαχειριστεί η κοινωνία κατοχυρώνοντας μια άμεση, ορθολογική, οικολογική διαχείριση. Σύμφωνα με το ρωμαϊκό δίκαιο νερό, γη, αέρας, ήλιος, φωτιά (η ενέργεια με σύγχρονους όρους) είναι κοινά φυσικά αγαθά (φυσικά κοινά), τα οποία ανήκουν σε όλους. Για αυτόν τον λόγο δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενα ιδιωτικής και αποκλειστικής ιδιοποίησης από...

“Αγανάκτηση” στο Σινε Δεξαμενή από 6/10

Η «Αγανάκτηση» είναι η πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του τριπλά υποψήφιου για Όσκαρ παραγωγού και σεναριογράφου Τζέιμς Σέιμους («Τίγρης και Δράκος», «Το Μυστικό του Brokeback Mountain»), και αποτελεί μια κινηματογραφική χαρά για όσους απολαμβάνουν την πρόκληση τού να παρακολουθούν πολυσύνθετα κι ευφυή δράματα στηριγμένα σε χαρακτήρες.

Τα πρόσωπα του νερού

Ως «καθ ύλην» αρμόδιος να δώσει απάντηση στα ερωτήματα, ερωτήθηκε ο πρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρίας αιχμαλώτισης του νερού, της «Νεστλέ», κάποιος κος Πήτερ Μπράμπεκ (Peter Brabeck), o οποίος με θρασύτητα είκοσι τράγων και ειλικρίνεια καρχαρία, μας πληροφόρησε πως ούτε το νερό, βεβαίως, μα ούτε και οι «ιδιοκτήτες» του έχουν συναισθήματα, πλην της αγρίας χαράς τους, όταν ξεχειλίζει το πορτοφόλι τους.

Ο Φιντέλ, η Επανάσταση, η Κούβα, η αξιοπρέπεια

Η Κούβα έφτασε ως εδώ όρθια! Στάθηκε στα πόδια της χωρίς να προσκυνήσει! Χωρίς να γονατίσει! Χωρίς να υποταχθεί! Χωρίς να ταπεινωθεί! Με το λαό της (τον εξοπλισμένο λαό της) να μην εγκαταλείπει ούτε μια στιγμή, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, την αξιοπρέπεια και το δικαίωμά του να αποφασίζει αυτός για τη ζωή του και για τη χώρα του! Σύμβολο του πατριωτισμού, του διεθνισμού και της αξιοπρέπειας που πάει χέρι – χέρι με το όραμα της κομμουνιστικής απελευθέρωσης στην αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να περπατάει όρθιος, είναι ο Φιντέλ Κάστρο.

ΕΚΤΑΚΤΟ: Στη μέση του Ατλαντικού θεάθηκε να πλέει το πρωί η Αγγλία

Στην Ελλάδα, η είδηση του Brexit προκάλεσε κύματα πανικού, με χιλιάδες Έλληνες να κατακλύζουν από το πρωί τα σούπερ μάρκετ προκειμένου να προμηθευτούν αποθέματα τσαγιού Λίπτον και Έρλ Γκρέι, ενώ ήδη σημειώνονται τα πρώτα κρούσματα κερδοσκοπίας για όσους θέλουν να βρουν φις εντ τσιπς.

Έμμα Γκόλντμαν, η πιο επικίνδυνη γυναίκα της Αμερικής

Στάθηκε στο πλευρό των αναρχικών στον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και πέθανε το 1940 στον Καναδά, δεκαετίες πριν οι γυναίκες αρχίσουν να καίνε τα σουτιέν τους, πριν ανακαλυφτεί το αντισυλληπτικό χάπι. Όμως ακόμα και σήμερα, την εποχή της σεξουαλικής «απελευθέρωσης» και του Sex & the City, θα σοκάριζε πολλoύς με μια φράση όπως αυτή που γράφτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα: «Αν αγαπήσω έναν άντρα θα του δοθώ, χωρίς να ζητήσω την άδεια του Ραβίνου ή του Νόμου, και μόλις σβήσει αυτή η αγάπη, θα φύγω, χωρίς να ζητήσω την άδεια κανενός.»

28 Απριλίου Παγκόσμια μέρα για την ασφάλεια της εργασίας

Σήμερα , παγκόσμια ημέρα για την ασφαλή εργασία, αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι στον καιρό μας δεν υπάρχει τίποτα ποιο ανασφαλές από την εργασία. Κάθε φορά είναι όλο και περισσότεροι οι εργάτες που ξυπνάνε και αναρωτιούνται :

Πρόταση ΣΕΚΕΣ για το οργανόγραμμα. Ουτοπικό πυροτέχνημα ή ρεαλιστική καινοτομία;

Είναι η πρόταση του ΣΕΚΕΣ για τη νέα οργανογραμματική δομή της ΕΥΔΑΠ ένα πυροτέχνημα, μια ουτοπική, ιδεοληπτική συγγραφή, ή μια συνεκτική, καινοτόμα, εφαρμόσιμη προσέγγιση που μπορεί να σηματοδοτήσει μια στροφή στη λειτουργία της εταιρίας, να βάλει εμπόδια στην ιδιωτικοποίηση και να δώσει ανάσες ανακούφισης στο προσωπικό και τους πολίτες;

Ιστοριούλες φασιστών

να συλληφθώσιν άπαντες οι ποιμένες και τα μικρά ακόμη ποιμενόπαιδα, τα δε ποίμνια να κατάσχωνται εξ ολοκλήρου, καθ’ όσον έχει ήδη αποδειχθή ότι ούτοι είνε οι πολυτιμώτεροι βοηθοί, συνεργάται, τροφοδόται και σύνδεσμοι των ληστοσυμμοριτών.