Για τη σημερινή συνεδρίαση της εκτελεστικής επιτροπής της ΓΣΕΕ (23-09-15)
Κατά τη σημερινή συνεδρίαση της Ε/Ε της ΓΣΕΕ, αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά ότι η πλειοψηφική ομάδα της Συνομοσπονδίας δε θέλει με τίποτε να ξεκουνηθεί από τις λογικές του μονόδρομου των μνημονίων, τα οποία παρά τις αδιέξοδες και καταστροφικές τους συνέπειες, θεωρούνται ως περίπου φυσικό φαινόμενο που δεν μπορεί να αντιπαλευτεί από τους εργαζόμενους και τα συνδικάτα.
Η ίδια λογική διέπει καθαρά και το χειρισμό του κορυφαίου θέματος της ΕΓΣΣΕ.
Παρότι, από την πλευρά μας, είχαμε προειδοποιήσει ότι επίκειται η λήξη της ΕΓΣΣΕ (στις 30-09-2015), έπειτα από τις δύο επεκτάσεις ισχύος της -που είχε νομοθετήσει η κυβέρνηση πριν την υπογραφή του 3ου μνημονίου-, οδηγώντας τελικά σε ναυάγιο την επαναθεσμοθέτηση των συλλογικών συμβάσεων, ενώ παράλληλα ζητήσαμε να υπάρξει έγκαιρα συζήτηση στα όργανα της ΓΣΕΕ, προκειμένου να αναδειχθεί ξανά το κορυφαίο αυτό θέμα υψηλά στην ατζέντα της πολιτικής και κινηματικής διεκδίκησης, η πλειοψηφία επέλεξε μια από τα ίδια.
Επέλεξε, για μια άλλη φορά, να μην κάνει καμιά έγκαιρη κουβέντα στα όργανα της Συνομοσπονδίας και κωλυσιέργησε συστηματικά, ώστε να παρουσιάσει περίπου ως αναπόφευκτη την τρίμηνη παράταση ισχύος της ΕΓΣΣΕ… «και βλέπουμε»…
Όμως, έτσι δε γίνεται δουλειά.
Αν η ίδια η ΓΣΕΕ δεν μπει στην πρώτη γραμμή του αγώνα, και μαζί με τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις ομοσπονδίες δεν προσπαθήσει να θέσει σε αγωνιστική και διεκδικητική κινητικότητα τους εργαζομένους, με άμεσο στόχο την επανάκτηση των συλλογικών συμβάσεων και την επαναφορά των κατώτατων μισθών μέσω της ΕΓΣΣΕ, τότε και πάλι θα οδηγηθούμε στα μνημονιακά «αδιέξοδα».
Για τους εργαζομένους και τα συνδικάτα, ο ένας και μοναδικός δρόμος για τη θεσμική αποκατάσταση της ΕΓΣΣΕ, την επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, την επαναθεσμοθέτηση δεσμευτικών και καθολικών συλλογικών συμβάσεων και την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, είναι αυτός του αγώνα, που θα φέρει τελικά την ανατροπή των μνημονιακών νόμων που έχουν κατακρεουργήσει το εργατικό δίκαιο.
Καλούμε την πλειοψηφία της ΓΣΕΕ επιτέλους να το καταλάβει αυτό και να πάψει να χρησιμοποιεί τις υπαρκτές δυσκολίες ως άλλοθι ακινησίας.