ΑΡΘΡΑ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ

Σοφία Παυλάκη, Δικηγόρος, M.Sc. Δασική & Περιβαλλοντική Πολιτική, υπ. Δρ. Παν/μίου Αιγαίου, μέλος Επιστ. Συμβουλίου Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος & Βιωσιμότητας (ομιλία στο 2ο Φεστιβάλ για το νερό και τα κοινά αγαθά 16/5/2026)

γράφει ο Νίκος Κατσουλάκος, Δρ. Μηχανολόγος Μηχανικός ΕΜΠ

Η Ευρυτανία, μία εμβληματική ορεινή περιοχή της χώρας μας, «μάνα» εθνικών αγώνων, έχει βρεθεί σε ένα κρίσιμο σημείο: θα αφεθεί στη συρρίκνωση ή θα ζωντανέψει ξανά; Για να ισχύσει το δεύτερο, δεν μπορεί, στο όνομα μιας αόριστης «επενδυτικής ανάγκης» ή αμφίβολων ανταλλαγμάτων, να συνεχίσει να αποψιλώνεται από τα βασικά της κεφάλαια και να αλλοιώνεται η φυσιογνωμία της.

Γράφει ο Γιάννης Μυλόπουλος, καθηγητής Πολυτεχνικής Σχολής, πρώην πρύτανης ΑΠΘ

  Πρώτος λόγος για τον οποίο η χώρα μας απομακρύνεται από τον στόχο της βιώσιμης διαχείρισης του νερού είναι γιατί η κυβέρνηση δεν το αντιμετωπίζει ως δημόσιο αγαθό αλλά σαν αγοραίο, παρά τις περί του αντιθέτου επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις.

Εισήγηση  της Δέσποινας Σπανούδη (χημικός μηχανικός) σε εκδήλωση με θέμα "Τοπία Νερού: σκέψεις για μια απειλούμενη ισορροπία", Αίγινα, 1/2/2026) • "Η αντιμετώπιση οποιουδήποτε κινδύνου λειψυδρίας απαιτεί ορθολογική διαχείριση και όχι επεκτατική δέσμευση υδατικών πόρων υπέρ ενός μη βιώσιμου μοντέλου και σε βάρος της Περιφέρειας. Ένα διαφορετικό μοντέλο διαχείρισης δεν θα βασίζεται στην συνεχή προσφορά νερού και στην αύξηση της κατανάλωσης αλλά στην εξοικονόμηση και την επαναχρησιμοποίηση. Δεν θα βασίζεται σε φαραωνικά έργα αλλά στην αξιοποίηση και των υδάτινων πόρων : από το νερό της βροχής και των πηγών, μέχρι το νερό των γεωτρήσεων."

Στην «Απόφαση Αρ. 73066» για την έγκριση Εθνικής Στρατηγικής για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία το 2022 ο τότε υπουργός Εργασίας Κ. Χατζηδάκης δεσμευόταν μεταξύ πολλών άλλων για τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου μηχανισμού αναγγελίας και καταγραφής εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών. Τι υλοποίησαν το υπουργείο Εργασίας και η κυβέρνηση μέχρι σήμερα; Απολύτως τίποτα!

Για την ενημέρωση σας και μετά το αίτημα πολλών συναδέλφων, παραθέτουμε τον  σύνδεσμο με το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του καθηγητή και Διευθυντή του Τομέα Υδατικών  Πόρων και Περιβάλλοντος στη Σχολή των Πολ. Μηχ/κών του ΕΜΠ, Δημήτρη Κουτσογιάννη, ο  οποίος συμμετείχε ως υπεύθυνος του ΕΜΠ στο πρόγραμμα διαχείρισης της επταετούς  λειψυδρίας πριν και μετά το 1990, σε συνεργασία με την ΕΥΔΑΠ και το ΥΠΕΧΩΔΕ.  

Η λάθος διάγνωση ενός προβλήματος οδηγεί με βεβαιότητα στη λάθος θεραπεία. Γι’ αυτό και τα μέτρα για τη λειψυδρία που ανακοίνωσε πρόσφατα η κυβέρνηση θα αποδειχθούν αναποτελεσματικά.Καθώς η διάγνωση στην οποία στηρίζονται, ότι δηλαδή για τη λειψυδρία στην Ελλάδα ευθύνονται οι συνθήκες ανομβρίας των τελευταίων χρόνων, είναι μια λάθος διάγνωση.

του Γιάννη Κρεστενίτη,(ομότιμος καθηγητής Παράκτιας Τεχνικής & Ωκεανογραφίας, Πολυτεχνικής Σχολής ΑΠΘ) - Eίναι εντυπωσιακό το πόσο συχνά η παρούσα κυβέρνηση παρουσιάζει «εθνικά σχέδια» για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας.

Ο «Εύρυτος» γλωσσολογικά προέρχεται από το [Εὖ + ῥέω], όπως ενημερωθήκαμε από τους εμπνευστές του έργου. Ανεμπόδιστη ροή θέλουν και οι κάτοικοι του Δήμου Καρπενησίου για τα ποτάμια τους. Δεν ταυτίζεται με την όμορφη, ανεμπόδιστη ροή μόνο ό,τι εξυπηρετεί την πρωτεύουσα.

Τώρα που φεύγει το καλοκαίρι και μπαίνουμε σιγά σιγά στο φθινόπωρο, ας δούμε, με λίγη περισσότερη προσοχή, ένα θέμα δύσκολο και σημαντικό. Τι γίνεται με το νερό; Θα μας λείψει στο άμεσο μέλλον και πρέπει να κάνουμε κάτι επειγόντως; Τι σκέπτεται να κάνει η κυβέρνηση γι’ αυτό; Μια κυβέρνηση που βέβαια είναι η φιλικότερη της Μεταπολίτευσης για τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων συστημάτων παροχής σημαντικών αγαθών, ξεπερνώντας ακόμα και τις μνημονιακές κυβερνήσεις σε αυτό το θέμα.

Το «Εθνικό Σχέδιο για το Νερό» που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός δεν είναι παρά ένας προάγγελος για την ιδιωτικοποίηση του νερού της ύδρευσης.Στις κυβερνητικές εξαγγελίες υπάρχουν κραυγαλέα αντιεπιστημονικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι δηλώνουν ξεκάθαρα την εκ του πονηρού πρόθεση της κυβέρνησης να ιδιωτικοποιήσει, δια της συγχώνευσης, τις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης.Και μέσω της ιδιωτικοποίησης των ΔΕΥΑ να ιδιωτικοποιήσει, εμμέσως πλην σαφώς, το νερό της ύδρευσης.

Ο νέος εργασιακός νόμος φέρεται να προσφέρει λύσεις σε μια οικονομία χαμηλής παραγωγικότητας, η οποία ταλανίζεται, μεταξύ άλλων, από σημαντική έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού. Ποια είναι όμως η πολιτική που πραγματικά υπηρετεί – και πού θα μας οδηγήσει μακροπρόθεσμα;

Τα αποτελέσματα των ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων αγαθών, όπου εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα, ήταν να εκτοξευτούν τα κέρδη των μεγάλων οικονομικών συμ­φερόντων στα ύψη, σε βάρος φυσικά της τσέπης των πο­λιτών.Η αντίδραση των πολιτών, πρώτα από όλα, όλων των κοι­νωνικών φορέων και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να είναι άμεση, για να ματαιωθούν τασχέδια αυτά. Σε δι­αφορετική περίπτωση θα είναι πολύ αργά!Γιατί το νερό είναι δημόσιο αγαθό, πηγή ζωής και όχι προ­ϊόν για εκμετάλλευση και κέρδος.

Γιατί να γίνει ένα φεστιβάλ για το νερό; Γιατί μας χρειάζεται; Ποιος το σκέφτηκε αυτό; Τι θα πούνε εκεί, ότι το νερό είναι μοναδικό φυσικό αγαθό αναντικατάστατο και ότι δεν θα υπήρχε τίποτε επάνω στη Γη αν δεν υπήρχε αυτό; Ποιος δεν τα γνωρίζει όλα αυτά;

"Eχουν βαλθεί να τα σμπαραλιάσουν όλα οι αθεόφοβοι της κυβέρνησης· όλα εκείνα που έχουν δημόσιο χαρακτήρα, είτε χώρος είναι είτε αγαθά, όπως το πολύτιμο για τη ζωή νερό, το οποίο επιμένουν, λυσσαλέα δε, να το παραδώσουν [προσφέρουν, καλύτερα] στους ιδιώτες, με ανυπολόγιστες σαφώς συνέπειες."

του Γιώργου Σταματόπουλου , στη στήλη "Υποσημειώσεις" της Εφημερίδας των Συντακτών

Με συντονισμένη δράση, πρέπει να βάλουμε φρένο στα νέα ολιστικά σχέδια για την ιδιωτικοποίηση του νερού. Αν αργήσουμε, θα μιλάμε σε λίγα χρόνια για ένα έγκλημα, τέτοιο, που αυτό που ζούμε με το ηλεκτρικό ρεύμα, θα μοιάζει με παιδική χαρά.

Ιωάννης Καρδαράς Δικηγόρος στον Α.Π., μέλος της Επιτροπής Περιβάλλοντος και Δικαιωμάτων του ΔΣΠ

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου • Στις αρχές Οκτωβρίου o Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) δημοσίευσε μία έκθεση που υπογραμμίζει την ένταση στα παγκόσμια αποθέματα γλυκού νερού λόγω της κλιματικής αλλαγής, σε μία περίοδο αυξανόμενης ζήτησης νερού. Μεταξύ των κύριων συμπερασμάτων της έκθεσης είναι τα ακόλουθα:

Tο νομικό πλαίσιο της μεταρρύθμισης αποτελεί ένα πολύ σοβαρό ζήτημα.

γράφει ο Σπύρος Σταματόπουλος , Δήμαρχος Σικυωνίων – μέλος του Δ.Σ. της ΕΔΕΥΑ

Το εφιαλτικό σενάριο της ξηρασίας «χτυπά» πλέον την πόρτα της Αθήνας, καθώς ορατός είναι ο κίνδυνος για την επάρκεια υδροδότησης του Λεκανοπεδίου.Οι πιθανότητες  μάλιστα αυξάνουν αν συνεχιστεί με αντίστοιχη ένταση και διάρκεια το φαινόμενο της μείωση των βροχοπτώσεων και χιονοπτώσεων, που τα δύο τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει σε ιστορικά χαμηλά τις διαθέσιμες ποσότητες νερού που υπάρχουν στους ταμιευτήρες του Λεκανοπεδίου της Αθήνας, δηλαδή του Εύηνου, του Μόρνου, της Υλίκης και του Μαραθώνα.

Παρακολουθώντας τους αγώνες για το νερό σε Ελλάδα και εξωτερικό θα μπορούσε κάποιος παρατηρητής να πει ότι συνιστούν μια διαρκή άμυνα, ένα κατενάτσιο απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που θέλουν το νερό εμπόρευμα και πηγή κέρδους. Είναι λογικό, εφόσον βρισκόμαστε διαρκώς σε οργανωμένες επιθέσεις από τις κυβερνήσεις που λειτουργούν περισσότερο ως το μακρύ χέρι των λόμπι του νερού και νομοθετούν αναλόγως.

Στο πρώτο μνημόνιο προβλεπόταν η ιδιωτικοποίηση των δημοσίων εταιρειών ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ που θα οδηγούσε στην απελευθέρωση των υπηρεσιών ύδρευσης- αποχέτευσης και στη δημιουργία αγοράς νερού, ενώ παράλληλα εξαγγελλόταν ως αντιστάθμισμα και θεσμικό αντίβαρο η ίδρυση Ρυθμιστικής Αρχής Υδάτων, η οποία με την κατάργηση του δημόσιου μονοπωλίου και προς το σκοπό ανάπτυξης αγοράς θα είχε λόγο ύπαρξης και πεδίο δράσης να ελέγχει, να ρυθμίζει και να εποπτεύει την αγορά του νερού, τους ιδιώτες παρόχους και τον ανταγωνισμό.

"Το νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια γεννά ένα ζήτημα πολύ σοβαρότερο και από το ίδιο το μέλλον της Ανώτατης Παιδείας στην Ελλάδα.  Διακυβεύει το μέλλον όχι απλώς του Κράτους Δικαίου αλλά της έννοιας του Δικαίου αυτής καθ’ εαυτήν"Η  Μαρία Καραμανώφ είναι, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ. και Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος

Ο υπουργός Ανάπτυξης βλέπει πως στην Ελλάδα σημειώνεται ένα «οικονομικό θαύμα». Όλοι οι υπόλοιποι βλέπουμε το ντόμινο αρνητικών πρωτιών στο πεδίο της οικονομίας. Μόνο από τα πρόσφατα στοιχεία, πρωταθλήτρια είναι η Ελλάδα στις υπερωρίες, στην ανεργία, στην ακρίβεια, στις ανατιμήσεις, στη μείωση των μισθών και στην αύξηση των κερδών, στο κόστος στέγασης, στο δημόσιο χρέος.

8 ανατροπές στην αγορά εργασίας: Νομιμοποίηση όλων των «λευκών συμβάσεων» - Κατάργηση 8ωρου μέσω δυνητικής παράλληλης απασχόλησης - Κατάργηση 5ημέρου (δικαίωμα του εργοδότη) - Μή προαναγγελία υπερωριών - Επιδείνωση της θέσης του «δοκιμαζόμενου» μισθωτού - Ευκολότερη απόλυση λόγω απουσίας από την εργασία - Ευκολότερες οι απλήρωτες υπερωρίες (διευθέτηση με αίτημα του εργοδότη) - Ποινικοποίηση απεργίας-συνδικαλιστικής δράσης