ΕΤΙΚΕΤΑ

Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα

Πρωτοβουλία_Δημόσιο_Νερό: Παρέμβαση στη Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για την Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα

Το νερό είναι φυσικός πόρος, όρος ζωής, προϋπόθεση δημόσιας υγείας, κοινωνικής συνοχής, περιβαλλοντικής ισορροπίας και βιώσιμης ανάπτυξης. Η πρόσβαση σε ασφαλές, ποιοτικό και οικονομικά προσιτό νερό αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα και δημόσια υποχρέωση, όχι πεδίο επιχειρηματικής κερδοφορίας.Η Εθνική Στρατηγική αναγνωρίζει ότι το νερό αποτελεί «αδιαπραγμάτευτο δημόσιο αγαθό» και «στρατηγικό εθνικό απόθεμα», ενώ συνδέει την προστασία και την επάρκεια των υδατικών πόρων με τη δημόσια υγεία, την κοινωνική συνοχή, την περιβαλλοντική ισορροπία και την εθνική ασφάλεια. Η αναγνώριση αυτή έχει αξία μόνο εφόσον αποτυπωθεί σε δεσμευτικές επιλογές για το θεσμικό, οικονομικό και διοικητικό μοντέλο διαχείρισης του νερού.Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, ιδίως στις υποθέσεις που αφορούν την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, έχει θέσει σαφές όριο στην αποξένωση του Δημοσίου από τον έλεγχο των υπηρεσιών ύδρευσης. Η ύδρευση συνδέεται άμεσα με τη δημόσια υγεία και το Δημόσιο οφείλει να διατηρεί ουσιαστικό έλεγχο στις εταιρείες, στις υποδομές και στις κρίσιμες λειτουργίες που παρέχουν υπηρεσίες νερού. Επομένως, οποιαδήποτε Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα οφείλει να αποκλείει τόσο την άμεση όσο και την έμμεση ιδιωτικοποίηση.

Σε δημόσια διαβούλευση η Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας καλεί τους πολίτες, την κεντρική διοίκηση και τοπική αυτοδιοίκηση, τους παρόχους υπηρεσιών ύδατος, τους επιστημονικούς και επαγγελματικούς φορείς, την ακαδημαϊκή κοινότητα, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και κάθε ενδιαφερόμενο πολίτη να συμμετάσχουν ενεργά στη δημόσια διαβούλευση για την Εθνική Στρατηγική για τα Ύδατα.

10+1 δυσάρεστες διαπιστώσεις της “Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα”

Σενάρια «επιτελικής διαχείρισης», τα οποία κατά κανόνα υποκρύπτουν και αυξήσεις στις χρεώσεις νερού για ύδρευση και άρδευση, γεννούν οι διαπιστώσεις της «Εθνικής Στρατηγικής για τα Υδατα», που περιλαμβάνουν τεράστιες απώλειες ώς και πάνω από 40% από τα παλαιωμένα δίκτυα, κατακερματισμό με εμπλοκή 700 φορέων, ελλιπή στοιχεία για την ορθή αξιολόγηση της ποιότητας επιφανειακών και υπόγειων υδάτων και αυξημένο κίνδυνο λειψυδρίας και πλημμυρών ταυτοχρόνως.