Κυριακή, 7 Αυγούστου, 2022
ΕΤΙΚΕΤΑ

ρέματα

Αντλιοστάσια αποχέτευσης για λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ σε υγρότοπους και ρέματα

Η ΕΥΔΑΠ προχωρά στην κατασκευή έργων μέσα σε ευαίσθητες οικολογικά περιοχές, υποβαθμίζοντας περαιτέρω περιοχές της Ανατολικής Αττικής ● Οι εργασίες στις Μαρίκες σταμάτησαν με παρέμβαση τοπικών και περιβαλλοντικών φορέων καθώς παραβιάζεται η νομοθεσία για τους υγρότοπους.

Συναγερμός για τα τελευταία ρέματα της Αττικής

Τα ελάχιστα ρέματα που έχουν απομείνει σε φυσική κατάσταση στην Αττική κινδυνεύουν να καταστραφούν από τους παρωχημένους και αντιπεριβαλλοντικούς σχεδιασμούς της πολιτείας.

Μ. Μαστοράκης: “Η καπιταλιστική κερδοσκοπία στη γη, ο μοναδικός λόγος για την εξαφάνιση των ρεμάτων”

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η ομιλία του συναδέλφου Μανώλη Μαστοράκη (μέλους του ΔΣ του Συλλόγου Προσωπικού και της Γραμματείας του ΣΕΚΕΣ) στην εκδήλωση που διοργάνωσε την Τετάρτη 29/11/2017 στο Δημαρχείο Νέας Ιωνίας η εφημερίδα "Εργατική Αλληλεγγύη" με θέμα "Καπιταλισμός και περιβάλλον σχέσεις καταστροφής"Συντρόφισσες και σύντροφοι, ο τίτλος της σημερινής εκδήλωσης περιγράφει ακριβώς την βίαιη πραγματικότητα που βιώνει η δυτική αττική αυτές τις εβδομάδες, επιτρέψτε μου όσο ποιο συνοπτικά μπορώ να αναλύσω με βάση μια μικρή έρευνα που προσπάθησα να κάνω τις κατά την γνώμη μου αιτίες για το δράμα που κάθε φορά που βρέχει καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.Τα μπαζωμένα ρέματα, η άναρχη δόμηση και οι «θυσίες» που έγιναν στο βωμό της  κερδοσκοπίας του καπιταλισμού είναι μερικά από τα βασικά στοιχεία που δολοφονούν ταξικά προσανατολισμένα πάντα  τους από κάτω, κάθε φορά που οι δυνατές νεροποντές χτυπούν την Αττική, ωστόσο, δεν είναι μόνο αυτά.Και βάζω το ταξικά καθότι δεν θυμάμαι να  πλημμύρισε και να πνίγηκε η μπουρζουαζία ούτε της Εκάλης ούτε του ψυχικού πάντα οι από κάτω, πάντα οι λαϊκές συνοικίες , πάντα οι φτωχοδιαβολοι.Το νερό υπήρξε ιστορικά μια καθοριστική παράμετρος για τη χωροθέτηση οικισμών στην Αττική. Η ευνοϊκή μορφολογία του εδάφους και σημαντικές φυσικές πηγές συνέβαλαν στο σχηματισμό ενός μεγάλου αριθμού ρεμάτων, από τα οποία σήμερα δεν μπορούν να εντοπιστούν περισσότερα από το 10% (περίπου 70 από τα 700).Μέχρι περίπου το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα, οι όχθες των ρεμάτων και των ποταμών διατηρούσαν το χαρακτήρα τους ως "φύση" και ως χώροι αναψυχής για τους κατοίκους της πόλης. Το τοπίο της Αττικής δεν είχε σημαντικά αλλοιωθεί και ένα πυκνό δίκτυο ρεμάτων αποτελούσε σημαντικό χαρακτηριστικό του. Με την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και, ειδικότερα, με την επιλογή της Αθήνας ως πρωτεύουσας, το πρόσωπο της Αττικής μεταβλήθηκε ταχύτατα, τόσο που σήμερα δεν αναγνωρίζεται και οι διαδρομές των ρεμάτων δεν διακρίνονται, ούτε...