ΔΙΑΚΥΡΗΞΗ ΤΗΣ ΕΣΚ-ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΥΓΕΙΑΣ & ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ (ΕΥΑΕ)
Συνάδελφοι – συναδέλφισσες,
Στις 15 έως 19 Ιούνη θα διεξαχθούν οι εκλογές για την Επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας Εργαζομένων και σας καλούμε να στηρίξετε το αγωνιστικό ψηφοδέλτιο της ΕΣΚ. Οι εκλογές για τους αντιπροσώπους των εργαζομένων στην Επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας δεν είναι μια τυπική συνδικαλιστική διαδικασία. Δεν είναι μια ακόμα «υπηρεσιακή επιτροπή». Δεν είναι ένας θεσμός ουδέτερος.
Αφορούν την ίδια τη ζωή μας.
Αφορούν:
- το αν ο εργαζόμενος θα επιστρέφει σπίτι του ασφαλής,
- το αν θα εργάζεται με ανθρώπινους όρους και κάτω από συνθήκες που θα τον προστατεύουν,
- το αν η υγεία και η ασφάλεια θα θεωρούνται δικαίωμα ή «κόστος» για την εργοδοσία.
Η κατάσταση στους χώρους δουλειάς της ΕΥΔΑΠ αποδεικνύει καθημερινά ότι τα εργατικά ατυχήματα, η εντατικοποίηση, οι επαγγελματικές ασθένειες, η έκθεση σε επικίνδυνα υλικά, οι ακατάλληλοι χώροι εργασίας και τα εξαντλητικά ωράρια δεν είναι «ατυχίες» ούτε «μεμονωμένα περιστατικά».
Είναι αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης πολιτικής.
Της πολιτικής που αντιμετωπίζει τις ανάγκες των εργαζομένων ως εμπόδιο στην κερδοφορία.
Η δίψα των μετόχων για ολοένα και μεγαλύτερη κερδοφορία δε σταματάει ποτέ. Όσο μοναδικός νόμος είναι το κέρδος και η ανταγωνιστικότητα, τόσο:
- η ασφάλεια θα θεωρείται περιττό κόστος,
- οι εργαζόμενοι θα δουλεύουν στα όρια της εξάντλησης,
- τα μέτρα προστασίας θα κόβονται,
- οι υποδομές θα απαξιώνονται,
- οι ζωές μας θα μπαίνουν καθημερινά σε κίνδυνο.
Αυτή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε και στην ΕΥΔΑΠ.
Και γι’ αυτό η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε η αναμονή ούτε ο συμβιβασμός.
Χρειάζεται οργάνωση, αγώνας και ταξική σύγκρουση.
Αυτόν τον δρόμο υπηρέτησε η ΕΣΚ – ΕΥΔΑΠ μέσα στην ΕΥΑΕ.
Η ΕΣΚ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΥΑΕ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
Η ΕΣΚ δεν αντιμετώπισε ποτέ την Επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας ως χώρο «συνεννόησης» με τη διοίκηση ή ως μηχανισμό εκτόνωσης της αγανάκτησης των εργαζομένων.
Αντίθετα:
- έδωσε ουσιαστικό περιεχόμενο στη λειτουργία της,
- τη μετέτρεψε σε εργαλείο διεκδίκησης,
- την αξιοποίησε για την αποκάλυψη των ευθυνών της εργοδοσίας,
- αγωνίστηκε για να αποτελέσει πραγματικό στήριγμα των ίδιων των εργαζομένων.
Με:
- αυτοψίες στους χώρους δουλειάς,
- καταγγελίες,
- τεκμηριωμένες παρεμβάσεις,
- πίεση προς τη διοίκηση,
- ανάδειξη θεμάτων σε αρμόδιες αρχές και στη Βουλή,
- κινητοποίηση των ίδιων των εργαζομένων,
δεν αφήσαμε κανένα ζήτημα να θαφτεί.
Γιατί γνωρίζουμε καλά ότι πίσω από κάθε «παράλειψη» υπάρχει η ίδια στρατηγική:
- λιγότερο προσωπικό
- μεγαλύτερη εντατικοποίηση
- μικρότερο «κόστος»
- περισσότερα κέρδη
Η ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΒΙΑ
Από την πρώτη στιγμή αναδείξαμε ότι η υποστελέχωση και η εντατικοποίηση αποτελούν βασική αιτία κινδύνων στους χώρους δουλειάς.
Στα φράγματα Εύηνου και Μόρνου, αλλά και στις βάρδιες της ΔΔΥ και της ΔΔΑ, οι εργαζόμενοι καλούνται καθημερινά να δουλέψουν πέρα από τα όρια των αντοχών τους.
Με:
- προσωπικό κάτω από κάθε ασφαλές όριο,
- συνεχείς μετακινήσεις,
- διαρκή πίεση να «βγει η δουλειά»,
- πολλαπλά καθήκοντα,
- βάρδιες χωρίς ουσιαστική ανάπαυση.
Η διοίκηση αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους σαν «ευέλικτο μηχανισμό» που πρέπει να λειτουργεί ασταμάτητα, ανεξάρτητα από την κούραση, την επικινδυνότητα ή τις συνέπειες.
Αναδείξαμε ότι αυτή η κατάσταση:
- αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων,
- δημιουργεί μόνιμη ψυχολογική και σωματική εξάντληση,
- διαλύει την προσωπική και οικογενειακή ζωή,
- θέτει σε κίνδυνο κρίσιμες υποδομές.
Η εντατικοποίηση δεν είναι «αναγκαίο κακό». Είναι εργοδοτική βία.
Και όσο η εργασία οργανώνεται με κριτήριο το κόστος και την κερδοφορία, τόσο η κατάσταση θα χειροτερεύει.
ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΩΡΑΡΙΑ
Η ΕΣΚ συγκρούστηκε και συγκρούετε ανοιχτά με:
- το απαράδεκτο ωράριο «7:00 είσοδο – 7:30 έξοδο»,
- το σπάσιμο της τρίτης βάρδιας (12:00 – 08:00),
- τις παράνομες υπερωρίες,
- την επιβολή 6ης ημέρας εργασίας.
Αποκαλύψαμε ότι αυτές οι πρακτικές δεν υπηρετούν «λειτουργικές ανάγκες», αλλά τη λογική της μείωσης προσωπικού και της εντατικοποίησης.
Για τη διοίκηση:
- λιγότερο προσωπικό σημαίνει μικρότερο κόστος,
- περισσότερη δουλειά ανά εργαζόμενο σημαίνει μεγαλύτερη εντατικοποίηση της εργασίας
Για τους εργαζόμενους όμως σημαίνει:
- εξάντληση,
- κίνδυνο ατυχημάτων,
- διάλυση της προσωπικής τους ζωής ,
- αύξηση της εκμετάλλευσής τους
Ο ΑΜΙΑΝΤΟΣ: ΕΝΑ ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Το ζήτημα του αμιάντου αποκαλύπτει με τον πιο καθαρό τρόπο τι σημαίνει να θυσιάζεται η ανθρώπινη ζωή για το κόστος.
Για δεκαετίες:
- δεν υπήρχε ολοκληρωμένη πολιτική προστασίας,
- δεν υπήρχαν επαρκή μέτρα ασφαλείας,
- δεν γίνονταν οι απαραίτητες μετρήσεις,
- δεν υπήρχε μητρώο εκτεθειμένων εργαζομένων,
- δεν υπήρχε ουσιαστική ιατρική παρακολούθηση.
Οι εργαζόμενοι ήταν εκτεθειμένοι σε ένα καρκινογόνο υλικό χωρίς πραγματική προστασία.
Η ΕΣΚ:
- αποκάλυψε τις παραβιάσεις του ΠΔ 212/2006,
- ανέδειξε το ζήτημα των υπολειμμάτων αμιάντου στον Δ’ Τομέα,
- κατήγγειλε την απουσία εκπαίδευσης και μέτρων προστασίας,
- αντιτάχθηκε στην προσπάθεια να μεταφέρουν οι ίδιοι οι εργάτες τον αμίαντο.
Οι παρεμβάσεις μας πέτυχαν:
- τη διαμόρφωση για πρώτη φορά πολιτική για τον αμίαντο στην ΕΥΔΑΠ,
- σταμάτησε η μεταφορά από τους ίδιους τους εργάτες,
- επιβλήθηκε η χρήση εξειδικευμένων συνεργείων.
Ο αγώνας όμως δε σταματάει εδώ. Απαιτείται διαρκής παρακολούθηση, επαγρύπνηση και διεκδίκηση καθώς ακόμα και σήμερα υπάρχουν τομείς της ύδρευσης που δεν διαθέτουν τα απαραίτητα υλικά και εργαλεία για την διαχείριση αυτού του επικίνδυνου υλικού.
ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΛΩΣΙΜΕΣ
Στον καύσωνα η εργοδοσία απαιτούσε να συνεχίζεται κανονικά η εργασία σε συνθήκες 40 βαθμών.
Η ΕΣΚ δεν αποδέχθηκε αυτή τη βαρβαρότητα.
Προχωρήσαμε σε παρεμβάσεις:
- σταματήσαμε συνεργεία που εργάζονταν σε επικίνδυνες συνθήκες,
- απαιτήσαμε μέτρα προστασίας,
- αναδείξαμε ότι η ανθρώπινη ζωή δεν μπορεί να θυσιάζεται για να «βγει το πρόγραμμα».
Γιατί αυτή είναι η ουσία της πολιτικής του κεφαλαίου:
να θεωρεί φυσιολογικό να κινδυνεύει ο εργαζόμενος αρκεί να συνεχίζεται η παραγωγή.
ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΗΡΘΑΝ ΑΠΟ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ
Στο ΚΕΛ Θριασίου αναδείξαμε:
- τις απαράδεκτες συνθήκες στέγασης των εργατών του δικτύου ύδρευσης εντός του ΚΕΛ,
- την έλλειψη βασικών υποδομών,
- τους κινδύνους από βιολογικούς παράγοντες.
Η πίεση των εργαζομένων και οι παρεμβάσεις της ΕΣΚ είχαν αποτέλεσμα:
- οι εργαζόμενοι μεταφέρθηκαν σε σύγχρονο κτίριο,
- υπήρξε ακόμα και δικαστική δικαίωση για τη μη τήρηση μέτρων ασφάλειας που αποδίδει αποκλειστικά την ευθύνη στην ΕΥΔΑΠ επιδικάζοντας ποσά στους εργαζομένους αλλά η διοίκηση, με τις πλάτες προφανώς της κυβέρνησης, ακόμα και σήμερα αρνείται να αποζημιώσει τους εργαζόμενους παραπέμποντάς τους στο εφετείο.Την ίδια πρακτική ακολουθεί και για τους εργαζόμενους στον Εύηνο, αλλά και εκεί είμαστε αποφασισμένοι να συγκρουστούμε και θα τους κερδίσουμε .
Αυτό αποδεικνύει ότι τίποτα δεν χαρίζεται.
Κάθε κατάκτηση:
- κερδίζεται με αγώνα,
- με πίεση,
- με σύγκρουση.
Η ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ
Η ΕΣΚ λέει καθαρά την αλήθεια:
Όσο η εργασία οργανώνεται με βάση το κέρδος, τόσο:
- η ασφάλεια θα θεωρείται κόστος,
- οι ζωές των εργαζομένων θα αντιμετωπίζονται σαν αναλώσιμες,
- τα μέτρα προστασίας θα κόβονται,
- οι χώροι δουλειάς θα γίνονται πιο επικίνδυνοι.
Γι’ αυτό και οι Επιτροπές Υγείας και Ασφάλειας δεν μπορούν να είναι «μηχανισμοί συναίνεσης».
Πρέπει να είναι:
- όργανα αγώνα,
- όπλα στα χέρια των εργαζομένων,
- μηχανισμοί αποκάλυψης των ευθυνών της εργοδοσίας και του κράτους.
Αυτά μόνο οι αντιπρόσωποι της ΕΣΚ μπορούν να τα διασφαλίσουν μέσα στην Επιτροπή Υγείας και Ασφάλειας. Οι άλλες δυνάμεις ούτε θέλουν αλλά ούτε και μπορούν καθώς η αντίληψή τους για το τί κίνημα χρειάζεται σήμερα, σε ποια γραμμή , βρίσκεται σε άλλη κατεύθυνση από τα συμφέροντα των εργαζόμενων. .
ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ – ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ
Σήμερα υπάρχουν δύο δρόμοι.
Ο δρόμος της υποταγής:
- της συναίνεσης με την εργοδοσία και του κοινωνικού εταιρισμού,
- του συμβιβασμού,
- της αποδοχής ότι «τίποτα δεν αλλάζει».
Και ο δρόμος του αγώνα:
- της οργάνωσης,
- της διεκδίκησης,
- της σύγκρουσης με την πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας για τα κέρδη τους.
Η πείρα δείχνει ποιος δρόμος φέρνει αποτελέσματα.
Γι’ αυτό καλούμε κάθε εργαζόμενο:
Να στηρίξει την ΕΣΚ – ΕΥΔΑΠ.
Να δυναμώσει τη φωνή που:
- δεν συμβιβάζεται,
- δεν σκύβει το κεφάλι,
- δεν παζαρεύει την ανθρώπινη ζωή.
Για χώρους δουλειάς ασφαλείς.
Για μόνιμη και σταθερή εργασία.
Για μέτρα προστασίας ουσιαστικά και όχι στα χαρτιά.
Για να μη θυσιάζονται οι ανάγκες μας στον βωμό της κερδοφορίας.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΕΣΚ – ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΓΙΑΤΙ
Η ανθρώπινη ζωή δεν μπαίνει στη ζυγαριά του κόστους
Τα κέρδη τους χτίζονται πάνω στην εντατικοποίηση και τον κίνδυνο
Η σιωπή τους προστατεύει τη διοίκηση – η συλλογική δράση προστατεύει τους εργαζόμενους
Οι εργαζόμενοι έχουν δύναμη μόνο όταν οργανώνονται