ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Γενικό φρένο τραβάει η… αμαξοστοιχία των αποκρατικοποιήσεων, καθώς όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι πλέον η κυβέρνηση ούτε μπορεί αλλά ούτε και… θέλει να προχωρήσει την εκποίηση του εθνικού πλούτου, μια και φοβάται ότι οι αντιπαραθέσεις τής στοιχίζουν πολιτικά περισσότερο από τις λιγοστές και οικονομικά αμφίβολες επιτυχίες του ΤΑΙΠΕΔ.

Σύμφωνα με το "Εθνος της Κυριακής", η κυβέρνηση είναι έτοιμη να προχωρήσει σε μεγάλες αλλαγές στον συνδικαλιστικό νόμο οι οποίες αφορούν τα συνδικαλιστικά προνόμια, αλλά και τον τρόπο προκήρυξης των απεργιών.

Μπορεί η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ΕΥΔΑΠ και το “όχι” των πολιτών στο δημοψήφισμα για την ΕΥΑΘ να έδωσαν παράταση στις διαδικασίες για την ”αξιοποίηση” του νερού όμως το ΤΑΙΠΕΔ αναζητεί εν αγωνιωδώς νέους τρόπους για να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση.

«Οι Εργάτες δεν έχουν πατρίδα. Δεν μπορεί να τους πάρεις αυτό που δεν έχουν. Μα, μια και το Προλεταριάτο πρέπει πρώτα να καταχτήσει την Πολιτική εξουσία, να ανυψωθεί σε Εθνική Τάξη, να συγκροτηθεί σαν Έθνος, είναι και το ίδιο σαν Έθνος, είναι και το ίδιο επίσης Εθνικό αν και σε καμία περίπτωση με την έννοια της Αστικής Τάξης.….Οι Κομμουνιστές θεωρούν ανάξιο να κρύβουν τις απόψεις και τις προθέσεις τους. Δηλώνουν ανοιχτά ότι οι σκοποί τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μονάχα με την Βίαιη ανατροπή όλου του σημερινού κοινωνικού καθεστώτος. Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπρος σε μια Κομμουνιστική Επανάσταση. Οι Προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν Κόσμο ολόκληρο. Προλετάριοι όλων των χωρών ΕΝΩΘΕΙΤΕ»(Από το θρυλικό “Κομμουνιστικό Μανιφέστο”, των Κ. Μαρξ, Φ. Ένγκελς – 1848)….Οι ρίζες της Διεθνούς: Εργατικοί και πολιτικοί αγώνες και εξεγέρσεις Πριν από ακριβώς 150 χρόνια, στη θρυλική αίθουσα St. Martin’s Hall στο Λονδίνο, μαζεύτηκαν οι σοσιαλιστές από όλη την Ευρώπη για την ιδρυτική συνεδρίαση της Πρώτης Διεθνούς. Τότε, βέβαια, δεν την λέγανε ακόμη Πρώτη – κανείς δεν περίμενε ότι θα διαλυόταν τόσο σύντομα, ούτε ότι θα την ακολουθούσαν τόσες άλλες. Το επίσημο όνομά της ήταν σκέτο «Διεθνής Ενωση Εργατών».Η γέννησή της ήταν νομοτελειακή. Η Πρώτη Διεθνής ήταν καρπός της βιομηχανικής επανάστασης, ώριμο τέκνο της οργής των πληβείων για την άγρια, ληστρική εκβιομηχάνιση και τη βίαιη ανάδυση μιας νέας καπιταλιστικής άρχουσας τάξης «βαρόνων-ληστών», που αντικατέστησαν τους φεουδάρχες ως ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομίας. Η Διεθνής ήταν μια καθαρά εργατική υπόθεση, γεννημένη απευθείας μέσα από τα πρώτα κινήματα των υφαντουργών της Λιόν και του Μάντσεστερ, τη δεκαετία του 1830.Το σοσιαλιστικό συναπάντημα στο Λονδίνο είχε ακόμα τις ρίζες του στις μεγάλες ευρωπαϊκές φιλελεύθερες εξεγέρσεις του 1848-49, με τα έντονα ταξικά χαρακτηριστικά, αλλά και στον πετυχημένο ξεσηκωμό των Καρμπονάρων στην Ιταλία, στην εξέγερση...

της Αλίκης ΚοσυφολόγουΟι πληροφορίες που μας κατακλύζουν σε σχέση με τα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή Ροζάβα της Συρίας το τελευταίο διάστημα, όπου μάλλον όπως συνομολογείται από κύκλους αναλυτών εκεί λαμβάνει χώρα η τελευταία πράξη της συριακής τραγωδίας, επαναφέρουν την διεθνή κοινότητα ενώπιον ενός ακόμη χρονίζοντος και δισεπίλυτου διεθνούς προβλήματος.Oι φτωχές μου γνώσεις για το κουρδικό ζήτημα και την ιστορική εξέλιξη των διεκδικήσεων για την αναγνώριση του κουρδικού κράτους με γεμίζουν αμηχανία αναφορικά με πτυχές των υπό εξέλιξη μαχών στην περιοχή του Κομπανί. Μάλιστα μέχρι πρότινος οι σημαντικότερες αναπαραστάσεις μου για την κουρδική υπόθεση εξαντλούνταν σε μια πλέον θολή ανάμνηση μιας συναυλίας διαμαρτυρίας στην πλατεία Συντάγματος για την παράδοση του κούρδου ηγέτη στις τουρκικές αρχές από την τότε ελληνική κυβέρνηση, στην ταινία του Φατίχ Ακίν Η άκρη του ουρανού, όπου με τρυφερότητα εξιστορείται η περιπετειώδης ζωή μιας νεαρής κούρδας από την Τουρκία μέχρι την Γερμανία αλλά και στις διάφορες δημόσιες πρωτοβουλίες των όχι λίγων κούρδων της Αθήνας.Το κείμενο του David Graeber με τίτλο Γιατί ο κόσμος αγνοεί τους κούρδους επαναστάτες στη Συρία;, το οποίο αναδημοσιεύτηκε στο rednotebook στις 8.10 μου φαίνεται επαρκώς τεκμηριωμένο για να με κατατοπίσει σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις που έχουν συμβάλλει στο μετασχηματισμό του κουρδικού κινήματος αλλά και του ίδιου του PKK που άλλοτε θεωρούνταν σταλινικό. Ειδικότερα, ο Graeber αναφέρεται ακόμη και σε πολιτικό ιδεολογικό αναπροσανατολισμό του ίδιου του φυλακισμένου από το 1999 σε μια τούρκικη βραχονησίδα Αμπντουλάχ Οτζαλάν. Όπως υποστηρίζει αυτές οι εξελίξεις αποτυπώνονται στην αλλαγή των στόχων του ίδιου του κινήματος, όπου μετά από ένα μακροχρόνιο αγώνα εναντίον του τουρκικού κράτους το PKK έχει προσανατολιστεί πλέον στη δημιουργία ελεύθερων αυτοδιοικούμενων κοινοτήτων στη βάση των αρχών της πολιτικής και κοινωνικής οικολογίας αφήνοντας για την ώρα στην άκρη το αίτημα της δημιουργίας κουρδικού κράτους. Σύμφωνα με τον Graeber ένα τέτοιο πείραμα επιχειρείται στις επαρχίες της Ροζάβα...

Εκδήλωση-Συζήτηση για τη φορολογική επιβάρυνση των λαϊκών στρωμάτων και τον ΕΝΦΙΑ.Πέμπτη 30/10 στις 19.30 στο καφέ Ικαριώτικο Δημητρακοπούλου 51Κατερίνα Κνήτου από τους Δικηγόρους ενάντια στα χαράτσια Γιάννης Κόνιας από το Συντονισμό Συλλογικοτήτων Αττικής  

Με κάθε δυνατή βροχή κομβικές αρτηρίες του λεκανοπεδίου μετατρέπονται σε ποτάμια. Πέραν της έλλειψης υποδομών, ένας βασικός λόγος είναι ότι κάποτε οι δρόμοι αυτοί ήταν πράγματι ποτάμια.

Σύμφωνα με την έρευνα της εταιρείας «Wealth-Χ» και της ελβετικής τράπεζας UBS, στην Ελλάδα το 2014 καταγράφηκαν 11 υπερδισεκατομμυριούχοι από 9 που είχαν καταμετρηθεί το 2013. Η περιουσία τους αυξήθηκε από τα 16 δισ. δολάρια στα 18 δισ. δολάρια (14,2 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια 11 ολιγάρχες που αντιστοιχούν στο 0,00011% του πληθυσμού της χώρας κατέχουν πλούτο που αντιστοιχεί σχεδόν στο 10% του συνολικού ΑΕΠ της χώρας.

Ήρθε πριν από λίγες μέρες η απάντηση στην ερώτηση των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς τον υπουργό ΥΠΕΚΑ για την ανάθεση της φύλαξης, με πρόχειρο διαγωνισμό της Υπηρεσία Προμηθειών της ΕΥΔΑΠ ,από την εταιρεία JCB των κεντρικών εγαταστάσεων της ΕΥΔΑΠ στο Περισσό.

Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει [...] Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά [...]

Στη Σιγκαπούρη το πιο πολύτιμο αγαθό είναι το νερόΘα μπορούσαν άραγε τα λύματα των υπονόμων να παρέχουν νερό πιο «καθαρό» από αυτό που τρέχει από τις βρύσες των σπιτιών μας;Το μέρος που μπορεί να «δώσει» απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι η μικρή αλλά άκρως αστικοποιημένη πόλη-κράτος της νοτιοανατολικής Ασίας: η Σιγκαπούρη.Στη νησιωτική αυτή χώρα ζουν 5 εκατομμύρια άνθρωποι σε λιγότερα από 750.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης και, παρότι η Σιγκαπούρη φημίζεται για τη «δυνατή» της οικονομία, της λείπει ένα πολύ πολύτιμο αγαθό: το νερό.Η ασφάλεια του νερού αποτελεί εδώ και καιρό εθνική προτεραιότητα στη Σιγκαπούρη, η οποία καλύπτει τις μισές της ανάγκες σε νερό με εισαγωγές από τη γειτονική Μαλαισία, γράφει η Meera Senthilingam για τη στήλη Future Cities του CNN.«Προετοιμαζόμαστε για την ημέρα που δεν θα υπάρχει σε ισχύ καμία συμφωνία για το νερό και θα πρέπει να καλύψουμε τις ανάγκες μας» ανέφερε ο Διευθύνοντας Σύμβουλος του Διοικητικού Συμβουλίου των αντίστοιχων ΔΕΚΟ της χώρας, Chew Men Leong.Η συμφωνία που έχει συνάψει η χώρα με τη Μαλαισία πρόκειται να λήξει το 2061, οπότε μέχρι τότε υπάρχει αρκετός καιρός για να προετοιμαστεί κατάλληλα για το ενδεχόμενο αυτό, σημειώνει η αρθρογράφος.Η στρατηγική της Σιγκαπούρης για την «ενυδάτωση» του έθνους της βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες: στις εισαγωγές, τις μονάδες αφαλάτωσης, την αποτελεσματική απορροή των όμβριων υδάτων και την ανακύκλωση των αποβλήτων.Το νερό της βροχής συλλέγεται μέσω ενός δικτύου αποχετεύσεων, καναλιών, ποταμών, ομβρίων υδάτων, λιμνών και δεξαμενών συλλογής με στόχο να αναλογεί στα δύο-τρίτα των αναγκών της χώρας.Ωστόσο, η «πραγματική» ελπίδα της χώρας έγκειται στην τεχνολογία μεμβρανών για τη διαχείριση των λυμάτων, που είναι γνωστή ως «NEWater» και η οποία δημιουργήθηκε από τις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας της χώρας.Τα λύματα περνούν από μια σειρά τεσσάρων σταδίων, μέσα από διάφορα εμπόδια και μεμβράνες, όπου «απαλλάσσονται» από τα στερεά απόβλητα, τους μικροοργανισμούς και άλλες προσμείξεις, με...

Το χρεοκοπημένο Ντιτρόιτ των ΗΠΑ έκλεισε την κάνουλα του νερού σε πάνω από 27.000 νοικοκυριά αυτή τη χρονιά. Αυτή τη στιγμή πάνω από 10.000 σπίτια δεν έχουν νερό ενώ εκατοντάδες οικογένειες βρίσκονται αντιμέτωπες με διακοπή. Οι αρχές προχώρησαν στο μέτρο αυτό για χρέη προς την εταιρεία ύδρευσης που συνολικά έφταναν τα 90 εκατ. δολάρια. Μόλις τον περασμένο Σεπτέμβρη το δικαστήριο απέρριψε την πρόταση τοπικών φορέων για εξάμηνη επανασύνδεση του, με το επιχείρημα ότι θα επιβαρυνθεί το ειδικό ταμείο του χρεοκοπημένου δήμου με 4,5 δισ. δολάρια.

Συνεδρίασε σήμερα Παρασκευή 24/10/2014 η Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ και λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες αποφάσεις της Ολομέλειας Διοίκησης της Συνομοσπονδίας, οριστικοποίησε την ημέρα πραγματοποίησης 24ωρης Γενικής απεργίας για την Πέμπτη 27 Νοέμβρη 2014.

Ανατροπή στο συνδικαλιστικό σκηνικό, κατέγραψαν οι εκλογές στο σύλλογο εφοριακών Αττικής και Κυκλάδων που ολοκληρώθηκαν την Πέμπτη

Στη Σιγκαπούρη το πιο πολύτιμο αγαθό είναι το νερόΘα μπορούσαν άραγε τα λύματα των υπονόμων να παρέχουν νερό πιο «καθαρό» από αυτό που τρέχει από τις βρύσες των σπιτιών μας;Το μέρος που μπορεί να «δώσει» απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι η μικρή αλλά άκρως αστικοποιημένη πόλη-κράτος της νοτιοανατολικής Ασίας: η Σιγκαπούρη.Στη νησιωτική αυτή χώρα ζουν 5 εκατομμύρια άνθρωποι σε λιγότερα από 750.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα γης και, παρότι η Σιγκαπούρη φημίζεται για τη «δυνατή» της οικονομία, της λείπει ένα πολύ πολύτιμο αγαθό: το νερό.Η ασφάλεια του νερού αποτελεί εδώ και καιρό εθνική προτεραιότητα στη Σιγκαπούρη, η οποία καλύπτει τις μισές της ανάγκες σε νερό με εισαγωγές από τη γειτονική Μαλαισία, γράφει η Meera Senthilingam για τη στήλη Future Cities του CNN.«Προετοιμαζόμαστε για την ημέρα που δεν θα υπάρχει σε ισχύ καμία συμφωνία για το νερό και θα πρέπει να καλύψουμε τις ανάγκες μας» ανέφερε ο Διευθύνοντας Σύμβουλος του Διοικητικού Συμβουλίου των αντίστοιχων ΔΕΚΟ της χώρας, Chew Men Leong.Η συμφωνία που έχει συνάψει η χώρα με τη Μαλαισία πρόκειται να λήξει το 2061, οπότε μέχρι τότε υπάρχει αρκετός καιρός για να προετοιμαστεί κατάλληλα για το ενδεχόμενο αυτό, σημειώνει η αρθρογράφος.Η στρατηγική της Σιγκαπούρης για την «ενυδάτωση» του έθνους της βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες: στις εισαγωγές, τις μονάδες αφαλάτωσης, την αποτελεσματική απορροή των όμβριων υδάτων και την ανακύκλωση των αποβλήτων.Το νερό της βροχής συλλέγεται μέσω ενός δικτύου αποχετεύσεων, καναλιών, ποταμών, ομβρίων υδάτων, λιμνών και δεξαμενών συλλογής με στόχο να αναλογεί στα δύο-τρίτα των αναγκών της χώρας.Ωστόσο, η «πραγματική» ελπίδα της χώρας έγκειται στην τεχνολογία μεμβρανών για τη διαχείριση των λυμάτων, που είναι γνωστή ως «NEWater» και η οποία δημιουργήθηκε από τις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας της χώρας.Τα λύματα περνούν από μια σειρά τεσσάρων σταδίων, μέσα από διάφορα εμπόδια και μεμβράνες, όπου «απαλλάσσονται» από τα στερεά απόβλητα, τους μικροοργανισμούς και άλλες προσμείξεις, με...

Ληξιπρόθεσμες‭ ‬οφειλές‭ ‬ύψους‭ ‬142.000‭ ‬ευρώ‭ ‬έχει‭ ‬ο‭ ‬δήμος‭ ‬Φιλαδέλφειας‭ ‬– Χαλκηδόνας‭ ‬προς‭ ‬την‭ ‬ΕΥΔΑΠ,‭ ‬όπως‭ ‬έκανε‭ ‬γνωστό‭ ‬στην‭ ‬πρόσφατη‭ ‬συνεδρίαση‭ ‬του‭ ‬Δημοτικού‭ ‬Συμβουλίου‭ ‬της‭ ‬πόλης,‭ ‬ο‭ ‬Αντιδήμαρχος‭ ‬Οικονομικών,‭ ‬κ.‭ ‬Μιχάλης‭ ‬Λάλος. ‭‬Μάλιστα,‭ ‬για‭ ‬όσους‭ ‬θυμούνται‭ ‬παλιότερο‭ ‬ρεπορτάζ‭ ‬μας,‭ ‬δεν‭ ‬αποκλείεται‭ ‬να‭ ‬έχουμε‭ ‬και‭ ‬στο‭ ‬Δήμο‭ ‬Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας‭ ‬την‭ ‬κατάσταση‭ ‬που‭ ‬αντιμετωπίσουμε‭ ‬και‭ ‬στο‭ ‬Χαλάνδρι,‭ ‬όπου‭ ‬η‭ ‬ΕΥΔΑΠ‭ ‬έκοψε‭ ‬το‭ ‬νερό‭ ‬σε‭ ‬σχολική‭ ‬μονάδα.‭ ‬

Από την μία δεν πληρώθηκαν, και από την άλλη αντιμετωπίζονται και σαν εκβιαστές οι πρώην εργαζόμενοι στον Φούρνο του Λάμπρου που κατηγορούνται από την εργοδοσία ότι σύστησαν εγκληματική συμμορία για να του αποσπάσουν λεφτά. Επιπλέον, ο εργοδότης αναφέρει ότι πολλοί από τους ενάγοντες δεν δούλευαν ποτέ εκεί και δεν τους έχει δει καν στην ζωή του. Ενώ μάλιστα αναφέρει ότι ένας από αυτούς βγήκε με καλυμμένα χαρακτηριστικά στην ΕΡΤ3. Επίσης δεν διστάζει να επιτεθεί και σε άλλες κινηματικές συλλογικότητες όπως το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων. Η Δικηγόρος των εργαζομένων εξηγεί στην ΕΡΤ3 ότι οι παραπάνω καταγγελίες έχουν σαν καθαρό στόχο τον εκφοβισμό και βρίσκονται σε απόλυτη αντίθεση με την πρόσφατη απόφαση του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης το οποίο καταρχήν δικαίωσε τους εργαζόμενους και αποφάνθηκε ότι εργάζονταν όλοι στον Φούρνο. Επιπλέον νέες κινητοποιήσεις αναμένεται να διοργανωθούν από εβδομάδα, και μάλιστα, σε σύνδεση με τα σωματεία των καθηγητών, αλλά και τους φοιτητικούς συλλόγους

Η Ρόζα Παρκς πέθανε σε ηλικία 92 ετών, στις 24 Οκτωβρίου του 2005Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 4 Φεβρουαρίου 1913-24 Οκτωβρίου 2005) ήταν μια έγχρωμη μοδίστρα, που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς.  Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων». Η ακτιβίστρια κοινωνικών δικαιωμάτων και γραμματέας του παραρτήματος NAACP, της Εθνικής Ενώσεως για την Πρόοδο των Έγχρωμων Ανθρώπων, σημειώνει για το συμβάν στην αυτοβιογραφία της με τίτλο «Η ιστορία μου», «Ο κόσμος λέει ότι δεν παραχώρησα τη θέση μου γιατί ήμουν κουρασμένη, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Δεν ήμουν σωματικά κουρασμένη ούτε περισσότερο κουρασμένη απ’ όσο ήμουν συνήθως στο τέλος μιας ημέρας στη δουλειά. Όχι, η μόνη κούραση που είχα, ήταν αυτή του να υποχωρώ». Το 1996 της απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Το 1999 τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο του Κογκρέσου για τον αγώνα της κατά του ρατσισμού. Είναι η πρώτη γυναίκα της οποίας η σορός εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στη Ροτόντα του Καπιτωλίου.

Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός υπο-στηρίζουν χιλιάδες άνθρωποι σε όλη την Ελλάδα και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους μέσα από πολλές σχετικές πρωτοβουλίες. Με τη βοήθεια του site ηλιόσποροι και με κάποιες πρώτες δικές μας προσθήκες και «διαγραφές» (λόγω του ότι έχουν σταματήσει να υπάρχουν)

Το μαύρο κυβερνητικό μέτωπο προχωράει υλοποιώντας κάθε κομμάτι της αντιδραστικής, ακροδεξιάς και αντιλαϊκή ατζέντας, προσπαθώντας να ανατρέψει κάθε αντίσταση, κάθε κίνημα αμφισβήτησής του.

Στη σημερινή συνεδρίαση της Ε/Ε της ΑΔΕΔΥ για τη συγκρότηση του προεδρείου της, δέκα μήνες μετά το συνέδριό της, ο Γρηγόρης Καλομοίρης, στέλεχος του ΜΕΤΑ, έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου και έλαβε επτά(7) στους δεκαεπτά(17) ψήφους (3 του ΜΕΤΑ, 2 των Αριστερών Συσπειρώσεων και 2 της Δημοσιοϋπαλληλικής Ανατροπής), με αποτέλεσμα να μην εκλεγεί.

Μπορεί η αποκρατικοποίηση της ΕΥΑΘ (όπως και της ΕΥΔΑΠ) να μην προχώρησε, ωστόσο, όπως πληροφορείται η Voria.gr αυτό δεν σημαίνει ότι βγήκε από το πρόγραμμα του ΤΑΙΠΕΔ.

Η Ιρλανδία συνεχίζει να βρίσκεται υπό επιτήρηση και εξακολουθεί να εφαρμόζει μνημονιακές υποχρεώσεις που υπέγραψε το 2010 προκειμένου να «διασωθεί». Ανάμεσα σε αυτούς τους όρους περιλαμβανόταν και η «επιβολή χρεώσεων στην κατανάλωση νερού».

Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στο Δουβλίνο κατά της απόφασης της ιρλανδικής κυβέρνησης να επιβάλει χρεώσεις στις υπηρεσίες ύδρευσης, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη κινητοποίηση κατά της λιτότητας που έχει πραγματοποιηθεί εδώ και χρόνια στη χώρα.Έπειτα από χρόνια δωρεάν υπηρεσιών ύδρευσης, ο κεντροδεξιός συνασπισμός που κυβερνά την Ιρλανδία αποφάσισε να χρεώνει τα νοικοκυριά εκατοντάδες ευρώ από την επόμενη χρονιά, μια αντιδημοφιλής απόφαση που ελήφθη μόλις 18 μήνες πριν τη διεξαγωγή εκλογών, στις οποίες τα κυβερνητικά κόμματα ελπίζουν να κερδίσουν βασιζόμενα στην οικονομική ανάπτυξη που σημειώνει η Ιρλανδία.Στην Ιρλανδία έχουν σημειωθεί τα τελευταία χρόνια σχετικά λίγες διαδηλώσεις σε σχέση με άλλες χώρες της ευρωζώνης που έχουν λάβει πακέτα διάσωσης, όμως στις χθεσινές κινητοποιήσεις οι διαδηλωτές κατήγγειλαν ότι οι χρεώσεις αυτές είναι υπερβολικές.Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ- ΜΠΕ, οι χθεσινές κινητοποιήσεις ήταν η μεγαλύτερη επίδειξη δύναμης των οργανώσεων κατά της λιτότητας, τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, σε αυτές συμμετείχαν έως και 100.000 άνθρωποι, αν και η αστυνομία εκτίμησε ότι ήταν περίπου 30.000.Αφού βγήκε από το πρόγραμμα διάσωσης, η οικονομία της Ιρλανδίας σημειώνει ανάπτυξη, η οποία εκτιμάται ότι φέτος θα φτάσει το 4,7%.Η βελτίωση της οικονομίας επέτρεψε στην κυβέρνηση να καταρτίσει τον πρώτο της προϋπολογισμό στον οποίο δεν προβλέπονται νέα μέτρα λιτότητας, για πρώτη φορά εδώ και επτά χρόνια, όμως η αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι οι εργαζόμενοι δεν αισθάνονται την ανάκαμψη της οικονομίας.Περισσότεροι από ένας στους δέκα είναι άνεργοι και υπάρχουν περισσότερα από 100.000 «κόκκινα» στεγαστικά δάνεια σε σύνολο πληθυσμού 4,6 εκατομμυρίων.Ο Πολ Μέρφι, του κόμματος της Ένωσης κατά της Λιτότητας, στην προεκλογική εκστρατεία του οποίου κυριάρχησε η έκκληση για μποϊκοτάζ στις χρεώσεις των υπηρεσιών ύδρευσης, κέρδισε μία έδρα στο κοινοβούλιο της Ιρλανδίας, η οποία είχε μείνει κενή αφού ένας βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος Fine Gael εκλέχθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.Ο Μέρφι είπε στους υποστηρικτές του: «Η ανάκαμψη είναι για τους πλούσιους, για το 1%,  δεν...

Σε πολλά μέρη του κόσμου, το γλυκό νερό είναι ήδη ένας σπάνιος πόρος και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θερωρούν ότι οι εντάσεις για το νερό μπορεί να τροφοδοτήσουν εύκολα μεγαλύτερες συγκρούσεις .  Τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν το μέγεθος του προβλήματος: Το  γλυκό νερό αποτελεί μόνο το 2,5% του συνολικού διαθέσιμου νερού στον πλανήτη. Και μόνο το 0,4% από αυτό είναι εύκολα προσβάσιμο για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Από αυτό το μικρό ποσό, ένα μειούμενο ποσοστό είναι πόσιμο, εξαιτίας της ρύπανσης και της γεωργικής και βιομηχανικής χρήσης νερού. Όλα αυτά θα ήταν αρκετά άσχημα, αλλά το ότι πολλοί φορείς γλυκού νερού (ποτάμια και λίμνες) μοιράζονται από δύο ή περισσότερα παρόχθια κράτη, περιπλέκει τη διαχείρισή τους.Σύμφωνα με  έρευνά , 24 από τις 276 διεθνείς κοίτες ποταμών στον κόσμο αντιμετωπίζουν ήδη αυξημένη μεταβλητότητα στην ποσότητα νερού. Αυτές οι 24 κοίτες, οι οποίες εξυπηρετούν συνολικά περίπου 332 εκατομμύρια ανθρώπους, βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο για πολιτικές εντάσεις που σχετίζονται με το νερό. Η πλειοψηφία των ποταμών αυτών βρίσκονται στην βόρεια και την υποσαχάρια Αφρική. Μερικά άλλα ποτάμια βρίσκονται στη Μέση Ανατολή, τη νότια-κεντρική Ασία και τη Νότια Αμερική. Δεν υπάρχουν ισχυρές συμφωνίες που διέπουν τη χρήση αυτών των αποθεμάτων νερού σε περιοχές όπου υπάρχει ένταση. Σε περίπτωση που ξεσπάσουν διαμάχες, δεν υπάρχουν καλοί μηχανισμοί για την αντιμετώπισή τους.Μέχρι το 2050, επιπλέον 37 κοίτες ποταμών, που εξυπηρετούν 83 εκατομμύρια ανθρώπους, θα είναι σε υψηλό κίνδυνο να τροφοδοτήσουν πολιτικές εντάσεις. Όπως είναι η κατάσταση επί του παρόντος, ένα μεγάλο μέρος από αυτά τα ποτάμια βρίσκονται στην Αφρική. Αλλά, σε αντίθεση με το σήμερα, οι κοίτες των ποταμών στην Κεντρική Ασία, την Ανατολική Ευρώπη, την Κεντρική Ευρώπη και την Κεντρική Αμερική θα είναι επίσης σε υψηλό κίνδυνο μέσα σε 40 χρόνια. Ορισμένες από αυτές τις περιοχές περιλαμβάνουν τον ποταμό Κουρά-Αράκς (Ιράν, Τουρκία και Καύκασος), τον Νεμάν (Ανατολική...