ΑΡΘΡΑ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ

Η περιοχή του Πειραιά και των όμορων Δήμων που συγκροτούν το παράκτιο μέτωπο ως το Πέραμα έχει συγκεντρώσει πλήθος βαριών περιβαλλοντικών χρήσεων και για δεκαετίες είχε λειτουργήσει υπό το καθεστώς ενός ιδιότυπου «περιβαλλοντικού απαρτχάιντ».

Το πρώτο 2ημερο του Δεκεμβρίου 2015 ένα μικτό κλιμάκιο αποτελούμενο από εκπροσώπους του Δήμου , της Περιφέρειας Αττικής και άλλους παράγοντες επισκέφθηκε την Κύπρο γιά να ενημερωθεί σχετικά με την κατασκευή και λειτουργία ΚΕΛ με τεχνολογία μεμβρανών.

Τα στοιχεία της Eurostat που είδαν το φως της δημοσιότητας πριν λίγες ημέρες εμφανίζουν 8 στους 10 Έλληνες να απασχολούνται σε επαγγελματικούς κλάδους, που παράγουν χαμηλή προστιθέμενη αξία στην οικονομία.

«Τα παιδιά πρέπει να μάθουν την ιστορία μας και να μάθουν να αγωνίζονται. Γιατί, εκτός του ότι δεν γνωρίζουν πως ήταν πανελλαδική η αντίσταση ενάντια στους κατακτητές δεν γνωρίζουν ότι απελευθερωθήκαμε ουσιαστικά μόνοι μας. Η βοήθεια, απ’ έξω, ήταν μηδαμινή» αυτό τόνιζε πάντα η αντιστασιακή μαχήτρια Μαρία Μπέικου, που εργάστηκες μαζί της επί 10 χρόνια για να ολοκληρωθεί το βιβλίο «Αφού με ρωτάτε, να θυμηθώ… ». Το επανέλαβε συνεχώς και με μεγάλη αγωνία, ίσως τη μοναδική -θα έλεγα- που είχε πριν πεθάνει.

«με τα σημερινά δεδομένα της ανυπόφορης ανεργίας των νέων, την ακμάζουσα μαύρη εργασία, τους επίσημους μισθούς των 450 ευρώ και την προδιαγραφόμενη υποτυπώδη σύνταξη στα 67, έχει κανείς την ψευδαίσθηση ότι δεν θα ξανάρθουν στο επόμενο διάστημα… «τα αύρια να διώξουν τα σήμερα», όπως έλεγε και το σύνθημα της βίαιής εξέγερσης των νέων του Δεκέμβρη του 2008;». Δεν είναι απολύτως προφανές; Ποιος δεν το βλέπει;

Με αφορμή την Παγκόσμια Hμέρα Νερού και τα πρόσφατα φαινόμενα ξηρασίας στον πλανήτη, άρθρο στο περιοδικό της Ένωσης Ελλήνων Χημικών για την ανακύκλωση νερού του συναδέλφου Στέλιου Σάμιου και των Θεμ. Λέκκα, Σπ. Γκολφινόπουλου, Αν. Νικολάου

Αναγνωρίζουμε επίσης ως ιδιαίτερα θετική τη δέσμευσή της ότι η διαχείριση του νερού, ως κοινού αγαθού, πρέπει να είναι δημόσια. Στη σημερινή συγκυρία, με την ΕΥΔΑΠ Νήσων να καραδοκεί, με τις υπηρεσίες των δήμων να εκχωρούνται μεθοδικά σε ιδιώτες, αλλά και με τη νέα δημοτική αρχή να μην έχει ξεκαθαρίσει προεκλογικά τη θέση της, ελπίζουμε ότι αυτή η δέσμευση θα αποδεικνύεται καθημερινά και στην πράξη.

Ένα κυβικό (δηλ. 2000 μπουκαλάκια του μισού λίτρου) καθαρό, ποιοτικό νερό ΕΥΔΑΠ τιμολογείται μόλις 0,5 Ευρώ περίπου. Άρα το 1 Ευρώ/ λίτρο του εμφιαλωμένου νερού δεν είναι απλώς ακριβώς (και όχι φτηνό, όπως υπονοεί ο Γιακουμάτος), αλλά πρόκειται για τον ορισμό της ληστείας. Αν η ΕΥΔΑΠ τιμολογούσε έτσι, το νερό θα κόστιζε περίπου 1000 Ευρώ/κυβικό αντί του 0,5 Ευρώ/ κυβικό που τιμολογεί σήμερα.

Του Γιώργου Ζουρίδη πρώην Διευθυντή ΕΥΔΑΠ.Διαβάζοντας την συναισθηματικά φορτισμένη ανακοίνωση της ΠΑΣΚΕ-ΕΥΔΑΠ ένιωσα μια απέραντη οργή και λύπηση. Σκέφτηκα ότι αυτά παθαίνουν εκείνοι που έμαθαν να κάνουν πολιτική μέσα στα σαλόνια των Διοικήσεων και στους διαδρόμους της κάθε είδους εξουσίας! Γι΄αυτό και εκλιπαρούν οι καημένοι για μια θέση «ευθύνης» στην Ομοσπονδία και κατακεραυνώνουν τον Πρόεδρο της ΔΑΚΕ που δεν «φιλοτιμήθηκε» να τους παραχωρήσει κάποιες αρμοδιότητες στο Δ.Σ. της Ομοσπονδίας. Και αφήνουν και κάποια δηλητηριώδη υπονοούμενα για το ΣΕΚΕ και την εκπροσώπηση του στο εκτελεστικό όργανο της ΟΜΕ. Ταυτόχρονα προσπαθούν να μας συγκινήσουν λέγοντας ότι αυτονομήθηκαν από το κομματικό φορέα τους, σε ό,τι αφορά την πολιτική της συγκυβέρνησης με την Ν.Δ. και κύρια για το φαινόμενο της διογκούμενης ανεργίας, όπως και για τα θέματα των μισθών, των συντάξεων, των ιδιωτικοποιήσεων και άλλων τινών… Πριν κάποιες μέρες είχα δημοσιεύσει στο Κεντρί και Μέλι, ένα άρθρο με τίτλο «Η απειλή» όπου με τρόπο διαυγή έγραφα: «Θα ήθελα, στο πλαίσιο της ταπεινότητας, που πάντα με διέκρινε και με διακρίνει, να υπενθυμίσω σε όλους αυτούς που αποτελούν τους φορείς της κάθε τύπου παρακμής στην Κοινωνία αλλά και στις Εταιρείες του Δημοσίου, ότι οφείλουν να αποσυρθούν σε μια ήσυχη γωνίτσα της ζωής, ζητώντας δημόσια συγνώμη για τα πεπραγμένα του παρελθόντος και του παρόντος. Τους προτρέπω να πάψουν να βάζουν ακόμα και σήμερα, τα δυνατά τους για να εντυπώσουν την ίδια τη ζωή με την ασχήμια τους, με την αδεξιότητα τους, με την υποκρισία τους, με το πικρόχολο μίσος που κρύβουν πίσω από το ψεύτικο χαμόγελο τους και την υπέρμετρη αλαζονεία τους». Και συνέχιζα «Εν τέλει, όλοι αυτοί, οφείλουν να αντιληφθούν ότι ποτέ στην ιστορία, οι φορείς της ιδεολογικής και κοινωνικής παρακμής δεν μετεξελίχθησαν σε φορείς της αναγέννησης. Και η Ελλάδα έχει ανάγκη μιας Αναγέννησης. Την ίδια ανάγκη έχουν και οι Επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου τομέα που «βγαίνουν στο σφυρί». Και μόνο νέες, εμπνευσμένες, εταιρικές και...