“Κίνδυνος για το νερό”, του Γ. Ζουρίδη

Του Γιώργου Ζουρίδη, Πρώην Διευθυντή ΕΥΔΑΠ.


Επαληθεύεται δυστυχώς (με την κουβέντα που γίνεται αυτές τις μέρες για ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ!) η άποψη που είχα εκφράσει γραπτά πριν λίγους μήνες  ότι:

Την βρώμικη δουλειά της δήμευσης για εκατό χρόνια της Δημόσιας Περιουσίας από τους δανειστές μας, για δήθεν αξιοποίηση της μέσα από το Υπερταμείο όπου εισήχθη και η ΕΥΔΑΠ, αλλά και την παραχώρηση των εθνικών μας δικαίων στους Αμερικανούς και Γερμανούς μέσα από τη Συμφωνία των Πρεσπών, ως και την πολιτική των ανοικτών συνόρων που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση, την έκανε η διακυβέρνηση Τσίπρα.

Την πλήρη ιδιωτικοποίηση του Δημόσιου Πλούτου θα την ολοκληρώσει χωρίς ενδοιασμούς η διακυβέρνηση Μητσοτάκη κλείνοντας παράλληλα τα εθνικά μας θέματα στην…Χάγη”.

Φίλες και φίλοι! Ήταν σε όλους μας ορατό ήδη από το 1996, ότι η επιλογή των Ιδιωτικοποιήσεων, «μεγαλούργησε» αμέσως μετά τον ιδεολογικό μεταμορφισμό του εθνικοανεξαρτησιακού ΠΑΣΟΚ, όπως το είχε οραματιστεί ο Αντρέας, σε ένα ιδιότυπο, ελληνικό-γερμανικής εμπνεύσεως, «σημιτικό σοσιαλ-νεοφιλελεύθερο» ΜΟΡΦΩΜΑ.

Τότε με την λογική των διαδοχικών βημάτων, επιλέχθηκε αρχικά η ΜΕΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ των Δημόσιων Επιχειρήσεων, και η εφαρμογή της ολοκληρώθηκε  μέσα από το Χρηματιστήριο Αθηνών.

Δεν αμφισβητώ, μια και πάντα ήμουν έντιμος, ότι την εποχή 1996-2004 οι ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ πέρασαν πολύ καλά, μια και οι Κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη έδωσαν ΑΠΛΕΤΟ ΧΡΗΜΑ (ως απόρροια υπέρογκου εξωτερικού δανεισμού!)  με αποτέλεσμα τα Συνδικάτα να ΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΡΕΣΤΑ ΤΟΥΣ μέσα από ΠΡΟΝΟΜΙΑΚΕΣ Συλλογικές Συμβάσεις!!

Έτσι απογειώθηκε ως περιεχόμενο ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΣΜΟΣ και ο ΕΡΓΑΤΙΣΜΟΣ στις Επιχειρήσεις του Δημοσίου, γεμίζοντας τις τσέπες των εργαζομένων, καταστρέφοντας όμως τις εργασιακές συνειδήσεις τόσο στο επίπεδο της αγωνιστικότητας όσο και στο επίπεδο της παραγωγικότητας και της εταιρικής πειθαρχίας.

Ανώριμες ηγεσίες, Εταιρικές και Συνδικαλιστικές, δεν εντόπισαν ως έπρεπε το ΤΥΡΑΚΙ και έτσι το ποντίκι πιάστηκε στη φάκα. Ο μιθριδατισμός έφερε την ΑΝΟΣΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ. Και η ανοσία διέλυσε κάθε μαζική αντίδραση των Εργαζομένων σε ότι αφορά τα αίτια και τα αποτελέσματα για, και από, την οικονομική χρεοκοπία της Ελλάδος, ενώ εφησύχασε πλήρως τους Συνδικαλιστές, που ζούσαν απλά στον δικό τους κόσμο! Μέσα στην πλασματική και καιροσκόπα εξουσία τους!!

Και ξαφνικά ως εκ θαύματος ξύπνησαν από τον λήθαργο, όλοι οι συνδικαλιστές του ΚΙΝΑΛ-Πασόκ, της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, και φωνασκούν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού, όταν τα ίδια τους τα κόμματα υπονόμευαν με την διαχρονική πολιτική τους, τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του νερού!

Στην Ελλάδα εμείς αυτό, το λέμε συνέπεια!!

Τώρα λοιπόν που καλούνται να προασπίσουν τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του νερού και της ΕΥΔΑΠ θα φανεί η αδυναμία των επιχειρημάτων τους, που μόνο οδύνη δημιουργεί σε όλους εμάς.

Όταν καλείσαι να προστατέψεις ένα φυσικό πόρο, όταν καλείσαι να προστατέψεις  την εργασία χιλιάδων εργαζομένων απέναντι σε ένα ΕΧΘΡΟ παγκόσμιας εμβέλειας, που εκφράζεται μέσα από τις Πολυεθνικές του Νερού, δεν αρκεί να λες το γνωστό ποίημα των δημοσίων σχέσεων που εγώ έγραψα κατά το μακρινό παρελθόν και συνεχίζει με τον δικό της τρόπο να γράφει η τωρινή Διευθύντρια.

Το «παιχνίδι» πιά γίνεται βαθιά πολιτικό! ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ σύνθετος, στιβαρός  και πειστικός λόγος, πλήρης ιδεολογική, πολιτική και επιστημονική κατάρτιση αλλά και χάρισμα επικοινωνιακό, που θα αδυνατίζει τα επιχειρήματα του ΕΧΘΡΟΥ, θα διεγείρει την συνείδηση της κοινωνίας των πολιτών και θα συνάπτει τις αναγκαίες ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ και ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ συμμαχίες υπέρ του αγώνα σου!!

Σήμερα ο κίνδυνος είναι προ των πυλών και αρχίζει να εκφράζεται ήδη με τους νεοδημοκράτες ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ που προσπαθούν να εισάγουν από την πίσω πόρτα τους ΙΔΙΩΤΕΣ στην συντήρηση και λειτουργία του υδροδοτικού καναλιού Εύηνου, Μόρνου, Υλίκης, Μαραθώνα.

Ας θυμηθούμε μαζί:

Οι πολιτικοί του ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, έφτιαξαν το 1999 μια Εταιρία μαϊμού για να «εποπτεύει» το κανάλι, ονομαζόμενη Εταιρεία Παγίων ΕΥΔΑΠ, η οποία μετά από είκοσι χρόνια ανυπαρξίας και αδράνειας, αποκτά σήμερα σάρκα και οστά, διεκδικώντας μάλιστα για την λειτουργία της, εκατομμύρια ευρώ από την ΕΥΔΑΠ ΑΕ με στόχο την ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΠΟΣΤΕΩΣΗ  και ΑΠΑΞΙΩΣΗ της Ανώνυμης Εταιρείας Υδάτων.

Και να φανταστεί κανείς ότι επί είκοσι χρόνια, το υδροδοτικό κανάλι το διαχειριζόταν αποκλειστικά και αποτελεσματικά, τόσο στο επίπεδο συντήρησης όσο και στο επίπεδο λειτουργίας, η ΕΥΔΑΠ ΑΕ, αποκομίζοντας μια τεράστια, μονοπωλιακού τύπου τεχνογνωσία, που σήμερα καλείται βίαια και άνευ αναγκαίου λόγου, να απωλέσει!!

Η ΑΠΑΞΙΩΣΗ της ΕΥΔΑΠ ΑΕ στο κοινωνικό σύνολο έχει ήδη αρχίσει, από τα νεοδημοκρατικά στελέχη που ομιλούν για δήθεν κακής ποιότητας νερό, για διαρροές των δικτύων και για υψηλά κόστη λειτουργίας και συντήρησης των αγωγών!

Οι εν λόγω πολιτικοί οφείλουν να γνωρίζουν, ότι οι εργασίες συντήρησης και επισκευής μεγάλων τμημάτων των δικτύων, εδώ και πολλά χρόνια γίνεται από υπεργολαβίες ιδιωτών στους οποίους η ΕΥΔΑΠ με διαγωνισμούς, αναθέτει την εκτέλεση συγκεκριμένων έργων. Οι όποιες τεχνικές αστοχίες εάν υπάρχουν, βαρύνουν κατά το πλείστον τους ιδιώτες ανάδοχους! Το αναφέρω απλά ως αντεπιχείρημα στο επιχείρημα των πολιτικών ότι η ιδιωτική πρωτοβουλία αποτελεί πανάκεια για την τέλεση άρτιων και αποτελεσματικών έργων!!

Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι «ιδιώτες» που σήμερα καλούνται να ρυθμίσουν τους κανόνες της αγοράς για να ξεπεραστεί δήθεν η οικονομική κρίση, είναι αυτοί που δημιούργησαν στο πρόσφατο παρελθόν τα οικονομικά ελλείμματα και μεγάλο τμήμα του χρέους της χώρας.

Όπως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Κρατικοποιήσεις στις αρχές της Μεταπολίτευσης, προκλήθηκαν από την παταγώδη αποτυχία των Ιδιωτικών Επιχειρήσεων. Όλοι γνωρίζουν, ότι η αδυναμία του ιδιωτικού τομέα να αυτοπαραχθεί, να αυτοσυντηρηθεί, να ανταγωνιστεί, να παράγει κέρδη και να δημιουργεί θέσεις απασχόλησης, αποτελεί δομική αδυναμία της Περιφερειακής Ελλάδας. Εδώ και χρόνια αυτή η αδυναμία καλύπτεται από την αρωγή του ελληνικού μεταπρατικού Κράτους….

Έτσι τα σημερινά ιδεολογήματα υπέρ της Ιδιωτικοποίησης  του νερού, λειτουργούν ως παραμύθια της Χαλιμάς! Απλά οι πολιτικοί της Ν.Δ. θέλουν να δοκιμάσουν το βάθος της κοινωνικής ανοσίας (και μάλιστα αμέσως μετά τον εγκλεισμό μας από τον κορωναϊό) μήπως και μετρήσουν τις όποιες κοινωνικές αντιδράσεις ενάντια στα σχέδια τους, που αφορούν στην ιδιωτικοποίηση του νερού.

Έτσι  άρχισαν να ομιλούν ως προείπα, για τα «κακώς κείμενα» της Εταιρείας Υδάτων αρχίζοντας από το υδροδοτικό κανάλι, που λογικά θα έπρεπε να είναι ολοσχερώς κάτω από δημόσιο έλεγχο. Φοβάμαι ότι αν εφαρμόσουν τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) για το τροφοδοτικό κανάλι, τότε την Ανώνυμη Εταιρία ΕΥΔΑΠ ΑΕ. θα την κάνουν σύντομα δια του τεμαχισμού της, σαλαμάκι αέρος, προς ιδιωτική τέρψη και κατανάλωση των απανταχού μεταπρατών του νερού.

Φαίνεται ότι το αποτυχημένο παράδειγμα μεγάλων ευρωπαϊκών πόλεων που παραχώρησαν την διαχείριση του νερού σε ιδιώτες, στο πρόσφατο παρελθόν, δεν τους έχει συνετίσει.  

Για τον λόγο αυτό οι πολίτες της Αττικής οφείλουν να βρίσκονται σε συνεχή εγρήγορση, μαζί με τους εργαζόμενους στον κλάδο του νερού…

ΣΧΟΛΙΑ

Δώστε το σχόλιό σας
Please enter your name here