ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ:

ΣΕΚΕΣ: “Από το Πολυτεχνείο του 1973 ως τους κοινωνικούς αγώνες του σήμερα, το νήμα παραμένει ζωντανό”

Ανακοίνωση Νο 26  • Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2025 

Από το Πολυτεχνείο του 1973 ως τους κοινωνικούς αγώνες του σήμερα, το νήμα παραμένει ζωντανό

Πενήντα τρία χρόνια από εκείνον τον Νοέμβρη. Από τις μέρες που ο φόβος άλλαξε στρατόπεδο. Που οι φωνές των νέων ενώθηκαν με τις φωνές χιλιάδων ανθρώπων και ράγισαν τη σιωπή της δικτατορίας.

Το Πολυτεχνείο άφησε πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη: τη δύναμη της συλλογικής δράσης, την τόλμη της ανυπακοής, την πεποίθηση ότι η Ιστορία γράφεται και από εκείνους που αρνούνται να υποταχθούν.

«Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία». Συνθήματα που εξακολουθούν να ζητούν δικαίωση.

Σήμερα, το ψωμί ακριβαίνει, η στέγη γίνεται άπιαστο όνειρο, ο μισθός τελειώνει πριν από τον μήνα. Οι νέοι δουλεύουν περισσότερο, αμείβονται λιγότερο, αναβάλλουν τη ζωή τους. Η υγεία, η παιδεία, η ενέργεια μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε ακριβά εμπορεύματα. Ο πλούτος συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια, ενώ για τους πολλούς περισσεύουν οι στερήσεις.

Κι όμως, κάτω από την επιφάνεια, η κοινωνία κινείται.

Στη Γαλλία, οι δρόμοι γεμίζουν ξανά. Νέοι, φοιτητές, εργαζόμενοι υψώνουν τη φωνή τους απέναντι στην ακρίβεια, στις ανισότητες, στην υποβάθμιση της ζωής τους. Από το Παρίσι ως την Αθήνα, η ίδια αγωνία διαπερνά μια γενιά που αρνείται να κληρονομήσει ένα μέλλον φτωχότερο από το παρόν.

Πάνω από την Ευρώπη πυκνώνουν τα σύννεφα του πολέμου. Οι εξοπλισμοί απορροφούν δισεκατομμύρια. Η κοινωνική προστασία λογαριάζεται ως κόστος. Στην Ουκρανία συνεχίζεται ο πόλεμος. Στην Παλαιστίνη, ένας λαός παλεύει να ζήσει ελεύθερος, πάνω στα ερείπια της Γάζας. Οι ανταγωνισμοί των ισχυρών απειλούν την ειρήνη και το μέλλον των λαών.

Στη χώρα μας, η δημοκρατία πληγώνεται από τις συγκαλύψεις, την ατιμωρησία, την καταστολή, την απαξίωση των συλλογικών δικαιωμάτων. Η εξουσία απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την κοινωνία. Οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην εκείνων που υφίστανται τις συνέπειές τους.

Και το νερό, το πιο αυτονόητο αγαθό της ζωής, βρίσκεται ξανά στο στόχαστρο.

Ο νέος νόμος αφαιρεί αρμοδιότητες από τους Δήμους και απομακρύνει τη διαχείριση από τις τοπικές κοινωνίες. Τα τιμολόγια αυξάνονται, οι εργολάβοι επεκτείνονται, η επιχειρηματική απόδοση αποκτά προτεραιότητα απέναντι στις κοινωνικές ανάγκες.

Όμως, το νερό έχει τη δική του ιστορία αντίστασης. Οι αγώνες εργαζομένων και πολιτών, οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι νίκες απέναντι στην ιδιωτικοποίηση απέδειξαν πως οι μονόδρομοι της εξουσίας μπορούν να γκρεμιστούν.

Από το Πολυτεχνείο του 1973 ως τους κοινωνικούς αγώνες του σήμερα, το νήμα παραμένει ζωντανό.

Η αξιοπρέπεια δεν χαρίζεται. Η δημοκρατία χρειάζεται ανθρώπους που τη διεκδικούν. Η ειρήνη, ο ελεύθερος χρόνος, τα δημόσια αγαθά αξίζουν περισσότερο από τα κέρδη και τους ισολογισμούς.

Πενήντα τρία χρόνια μετά, εκείνη η φωτιά εξακολουθεί να φωτίζει δρόμους.

Και οι δρόμοι ανοίγουν όταν τους περπατάμε μαζί

Όλοι στις εκδηλώσεις και στην πορεία της 17ης Νοέμβρη

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΚΕΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΥΔΑΠ

Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις απόψεις των συγγραφέων τους

ΣΧΕΤΙΚΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ