Ανακοίνωση Νο 21 • Τετάρτη 5 Αυγούστου 2026
Η ΟΜΕ σε ρόλο κυβερνητικού γραφείου Τύπου
Βάφτισε τη στήριξη στο νομοσχέδιο «συμμετοχή και παρέμβαση»
και τις κυβερνητικές υποσχέσεις «κατακτήσεις»
Η ανακοίνωση της ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ για τον νόμο 5325/2026 θα μπορούσε, με ελάχιστες φραστικές αλλαγές, να έχει εκδοθεί από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Η Ομοσπονδία υιοθετεί αυτούσια την κυβερνητική επιχειρηματολογία περί λειψυδρίας, κλιματικής κρίσης, «εθνικής προτεραιότητας» και ανάγκης επέκτασης της ΕΥΔΑΠ. Αποφεύγει, όμως, να πει στους εργαζόμενους τι πραγματικά ψηφίστηκε.
Ο νόμος δεν προβλέπει μια απλή «επέκταση δραστηριοτήτων». Επιβάλλει την απορρόφηση δεκάδων δημοτικών υπηρεσιών ύδρευσης, ΔΕΥΑ και οργανισμών άρδευσης από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ, μαζί με το ενεργητικό, το παθητικό, τις υποδομές και το προσωπικό τους. Πρόκειται για μια βαθιά αλλαγή του μοντέλου διαχείρισης του νερού: αρμοδιότητες και περιουσία που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των Δήμων και των τοπικών κοινωνιών μεταφέρονται σε δύο ανώνυμες εταιρείες, εισηγμένες στο Χρηματιστήριο και με ιδιώτες μετόχους.
Για όλα αυτά η ΟΜΕ δεν βρίσκει ούτε μία λέξη κριτικής.
Οι υποχρεωτικές απορροφήσεις έγιναν… «εθνική προτεραιότητα»
Η ΟΜΕ δεν ζητά οι συνενώσεις να γίνονται εθελοντικά, με αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων και τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών. Γι αυτήν, όπως και για το κόμμα και την κυβέρνηση, η δημοκρατία είναι λεπτομέρεια.
Δεν ενοχλείται από το γεγονός ότι η κυβέρνηση, λίγες ημέρες μετά την ψήφιση του νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης, ο οποίος προέβλεψε οικειοθελείς συνενώσεις ΔΕΥΑ, επέβαλε με ειδικό νόμο υποχρεωτικές απορροφήσεις.
Δεν αναρωτιέται γιατί οι Δήμοι και οι ΔΕΥΑ, που δημιούργησαν, χρηματοδότησαν και λειτουργούν αυτά τα δίκτυα, αντιμετωπίστηκαν περίπου ως περιττοί θεατές.
Η «δύσκολη και υπεύθυνη στάση» της ΟΜΕ εξαντλήθηκε, τελικά, στην αποδοχή της κυβερνητικής πολιτικής και στη διαπραγμάτευση ορισμένων επιμέρους όρων εφαρμογής της.
Με άλλα λόγια: η κυβέρνηση αποφάσισε το ταξίδι, τη διαδρομή και τον προορισμό και η ΟΜΕ πανηγυρίζει επειδή κατάφερε να αλλάξει κάπως τη θέση των καθισμάτων.
Τέσσερις “επιτυχίες” που δεν αλλάζουν τίποτα από τα βασικά
1. Προσλήψεις χωρίς αριθμό, χρονοδιάγραμμα και δέσμευση
Η ΟΜΕ διαπιστώνει την «επιτακτική ανάγκη» προσλήψεων μόνιμου προσωπικού. Την ίδια ανάγκη επισημαίνουν εδώ και χρόνια οι εργαζόμενοι και το ΣΕΚΕΣ, όταν οι διοικήσεις της ΕΥΔΑΠ διεύρυναν τις εργολαβίες και άφηναν κρίσιμες υπηρεσίες να αποψιλώνονται.
Στην ανακοίνωση, όμως, δεν υπάρχει ούτε αριθμός προσλήψεων ούτε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ούτε δεσμευμένη χρηματοδότηση. Υπάρχει απλώς ένα αίτημα.
Η ενισχυμένη μοριοδότηση των εργολαβικών συναδέλφων δεν υποκαθιστά τη διεκδίκηση για σταθερή εργασία, ίσα δικαιώματα και ουσιαστική κάλυψη των πάγιων αναγκών. Οι εργαζόμενοι που καλύπτουν επί χρόνια μόνιμες ανάγκες δεν χρειάζονται άλλα εύσημα. Χρειάζονται εργασιακή ασφάλεια και δικαιώματα.
2. Οι συνδέσεις αποχέτευσης δεν ακυρώθηκαν — μετατέθηκαν
Η ανάληψη των συνδέσεων αποχέτευσης από την ΕΥΔΑΠ δεν αποσύρθηκε. Μετατέθηκε για τον Απρίλιο του 2027. Η ΟΜΕ παρουσιάζει αυτή τη χρονική μετάθεση σαν μεγάλη ανατροπή του κυβερνητικού σχεδιασμού. Στην πραγματικότητα, η αρμοδιότητα παραμένει στην ΕΥΔΑΠ και το μόνο που άλλαξε είναι η ημερομηνία εφαρμογής της.
3. Το πλαφόν παραμένει — η υπόσχεση μεταφέρεται στο μέλλον
Για την κατάργηση του ανώτατου ορίου αποδοχών, η ΟΜΕ… εξασφάλισε δήλωση του Υπουργού ότι «βλέπει θετικά» το αίτημα και ότι σκοπεύει να το εξετάσει σε κάποιο επόμενο νομοσχέδιο. Οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πλέον καλά την αξία των υπουργικών προφορικών υποσχέσεων. Το πλαφόν παραμένει. Η υπόσχεση παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες — ή, όπως το διατυπώνει πιο κομψά η ΟΜΕ, «σε επόμενο νομοσχέδιο».
4. Μια θετική διόρθωση δεν εξαγνίζει έναν αρνητικό νόμο
Η αφαίρεση του ορίου της πενταετίας για μετακίνηση, απόσπαση ή μετάθεση των εργαζομένων που μεταφέρονται από τις ΔΕΥΑ δεν αναιρεί τον υποχρεωτικό χαρακτήρα των απορροφήσεων, τη μεταφορά του προσωπικού και την ένταξή του σε ένα νέο εργασιακό και οργανωτικό περιβάλλον χωρίς να έχει προηγηθεί η δική του επιλογή.
Χρηματοδότηση; Ποιά χρηματοδότηση;
Η ΟΜΕ ζητά «πλήρη κρατική χρηματοδότηση» των νέων αρμοδιοτήτων και ειδικό πρόγραμμα αναβάθμισης των δικτύων. Δεν μας ενημερώνει, όμως, αν η πλήρης κρατική χρηματοδότηση κατοχυρώθηκε στον νόμο. Επειδή απλούστατα δεν κατοχυρώθηκε με τον τρόπο που την περιγράφει.
Χωρίς επαρκή, σταθερή και μακροχρόνια κρατική χρηματοδότηση, το κόστος της επέκτασης θα πιέσει τους προϋπολογισμούς της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ. Και όταν μια ανώνυμη εταιρεία καλείται να καλύψει μεγάλα λειτουργικά και επενδυτικά κόστη, οι γνωστοί δρόμοι είναι δύο: πίεση στους εργαζόμενους και αύξηση των τιμολογίων.
Για τη ΡΑΑΕΥ, τα τιμολόγια και τον εταιρικό μετασχηματισμό: σιωπή
Η ΟΜΕ δεν αναφέρει τίποτα:
Για την ενίσχυση του ρόλου της ΡΑΑΕΥ στη ρύθμιση και την τιμολόγηση του νερού.
Για την εφαρμογή της αρχής ανάκτησης του κόστους.
Για τον κίνδυνο μετακύλισης του κόστους των νέων υποδομών στους καταναλωτές.
Για τη μεταφορά δημόσιων και δημοτικών υποδομών σε εισηγμένες ανώνυμες εταιρείες.
Για τον περιορισμό του δημοκρατικού και κοινωνικού ελέγχου.
Για τις εργολαβίες και την περαιτέρω εξάρτηση της ΕΥΔΑΠ από αναδόχους.
Για την υποχρεωτική εφαρμογή του νόμου ακόμη και εκεί όπου Δήμοι, ΔΕΥΑ και τοπικές κοινωνίες διαφωνούν.
Προφανώς, αυτά θεωρήθηκαν λεπτομέρειες που θα χαλούσαν το πανηγυρικό κλίμα.
Όταν τελειώνουν τα επιχειρήματα, αρχίζουν οι επιθέσεις
Η ΟΜΕ επιτίθεται σε όσους «μηδενίζουν», «αρνούνται τα πάντα» και «επενδύουν σε καταστροφικά σενάρια».
Η συγκεκριμένη διατύπωση δεν απαντά σε κανένα επιχείρημα. Αποτελεί απόπειρα απαξίωσης κάθε διαφορετικής συνδικαλιστικής και πολιτικής άποψης.
Καταστροφολογία δεν είναι να προειδοποιείς για τις συνέπειες ενός νόμου. Καταστροφολογία είναι να παρουσιάζεις ως μονόδρομο μια κυβερνητική επιλογή και να ζητάς από τους εργαζόμενους να μη συζητούν τις συνέπειές της.
Το ΣΕΚΕΣ αρνείται να εκχωρήσει στην κυβέρνηση και στη διοίκηση το δικαίωμα να αποφασίζουν για το μέλλον της ΕΥΔΑΠ, των εργαζομένων και του δημόσιου νερού χωρίς ουσιαστικό διάλογο, χωρίς δεσμευτικές εγγυήσεις και χωρίς κοινωνικό έλεγχο.
Και ναι, θα εξακολουθήσουμε να ενοχλούμε όσους θεωρούν ότι ο ρόλος του συνδικαλισμού είναι να διευκολύνει την εφαρμογή των κυβερνητικών σχεδίων.
Ο νεκρός εργάτης δεν μπορεί να αποτελεί υστερόγραφο
Η ανακοίνωση ολοκληρώνεται με την αναφορά στον τραγικό θάνατο εργαζομένου αναδόχου εταιρείας σε έργο αποχέτευσης στην Ανατολική Αττική.
Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη και τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και στους συναδέλφους του.
Ο θάνατος ενός εργαζομένου, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τυπικό υστερόγραφο σε μια ανακοίνωση πανηγυρισμού για την επέκταση της ΕΥΔΑΠ. Απαιτούνται πλήρης και ανεξάρτητη διερεύνηση των συνθηκών του δυστυχήματος, απόδοση όλων των ευθυνών, εντατικοί έλεγχοι στα εργοτάξια, πραγματική εποπτεία των εργολάβων και αυστηρή εφαρμογή των μέτρων υγείας και ασφάλειας.
Το περιστατικό επαναφέρει με τον πιο τραγικό τρόπο το ζήτημα του μοντέλου των εκτεταμένων εργολαβιών. Δεν αρκεί να περιμένουμε τα πορίσματα. Οφείλουμε να απαιτήσουμε να μη θυσιάζεται η ζωή και η ασφάλεια των εργαζομένων στον βωμό του κόστους, των χρονοδιαγραμμάτων και του εργολαβικού κέρδους.
Ο συνδικαλισμός δεν είναι υπηρεσία δημοσίων σχέσεων
Ο «δύσκολος δρόμος της ευθύνης» δεν είναι η αποδοχή των κυβερνητικών αποφάσεων με αντάλλαγμα μικρές διορθώσεις και αόριστες υποσχέσεις.
Ευθύνη απέναντι στους εργαζόμενους σημαίνει αγώνα για :
Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με διαφανείς διαδικασίες.
Σταθερή εργασία και πλήρη δικαιώματα για τους εργολαβικούς εργαζόμενους.
Κατάργηση του πλαφόν τώρα και όχι σε κάποιο απροσδιόριστο μελλοντικό νομοσχέδιο.
Πλήρη κρατική χρηματοδότηση των νέων αρμοδιοτήτων και των αναγκαίων έργων.
Καμία αύξηση των τιμολογίων για την κάλυψη του κόστους της επέκτασης.
Καμία υποχρεωτική απορρόφηση χωρίς τη συναίνεση των Δήμων, των εργαζομένων και των τοπικών κοινωνιών.
Δημόσια ΕΥΔΑΠ, με κοινωνικό και δημοκρατικό έλεγχο, στην υπηρεσία των πολιτών και όχι της επιχειρηματικής κερδοφορίας.
Η ΟΜΕ επέλεξε να βάλει πλάτη στην κυβερνητική πολιτική και να ονομάσει αυτή την επιλογή «παρέμβαση», να παρουσιάζει τη συναίνεση ως αγώνα, τις υπουργικές υποσχέσεις ως κατακτήσεις και τη σιωπή για την ουσία του νόμου ως υπεύθυνο συνδικαλισμό. Και, φυσικά, αν αυτό λέγεται «παρέμβαση», τότε η ίδια η κυβερνητική πρόταση μάλλον θα πρέπει να αναβαθμιστεί σε… υπόδειγμα εργατικής διεκδίκησης.
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΣΕΚΕΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΥΔΑΠ
Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΕ PDF