ΑΡΘΡΑ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ

Είναι γνωστό πια πως η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ έχουν μπει στο υπερταμείο και το νερό των δύο μεγάλων αστικών κέντρων της χώρας κινδυνεύει να γίνει βορρά στα νύχια των βαρόνων του νερού. Είναι γνωστό πως η μεγαλύτερη εξάρτηση, εξαθλίωση και υποδούλωση ενός λαού πετυχαίνεται με τον έλεγχο του νερού του.Τι γίνεται όμως με τα νερά της Ελληνικής περιφέρειας και της υπαίθρου;Τα νερά λοιπόν της επαρχίας τα διαχειρίζονται οι ΔΕΥΑ ( δημοτικές επιχειρήσεις, ύδρευσης αποχέτευσης). Είναι επιχειρήσεις ανταποδοτικού χαρακτήρα, αυτοχρηματοδοτούμενες εποπτευόμενες από τον αντίστοιχο δήμο της περιοχής όπου δραστηριοποιούνται. Οι ΔΕΥΑ ιδρύθηκαν το 1980, απαλλάσσοντας την κεντρική εξουσία από την ευθύνη της υδροδότησης και αποχέτευσης των απομακρυσμένων περιοχών και ο ρόλος τους στις τοπικές κοινωνίες αποδείχθηκε ιδιαίτερα σημαντικός.Λειτούργησαν ως πυλώνες ανάπτυξης των περιοχών, αξιοποιώντας μεγάλα κονδύλια από ευρωπαϊκά προγράμματα επενδύσεων με ποσοστό απορροφητικότητας ρεκόρ για τα Ελληνικά δεδομένα, ύψους 95%. Συνετέλεσαν σημαντικά στην προστασία του περιβάλλοντος αφού κατασκευάστηκαν και λειτούργησαν 250 βιολογικοί καθαρισμοί. Έχουν την ευθύνη της υδροδότησης και αποχέτευσης απομακρυσμένων, αραιοκατοικημένων, φτωχών περιοχών, αδιαφορώντας για το ισοζύγιο κόστους – οφέλους. Είναι δομές που υπερασπίζονται την δημόσια υγεία, εξασφαλίζοντας την παροχή νερού με άριστα χαρακτηριστικά.Είναι τοπικές επιχειρήσεις με ανθρώπινο πρόσωπο, που έχουν θεσμοθετήσει κοινωνικά τιμολόγια για ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, γιατί στις μικρές τοπικές κοινωνίες και οι αδύναμοι έχουν δικαίωμα στην ζωή. Ο τρόπος με τον οποίο ο κάθε δήμαρχος διαχειρίζεται το νερό ( τιμολόγηση – ποιότητα- κοινωνική πολιτική), είναι καθοριστικός παράγοντας για την επανεκλογή του, μ’ αυτόν τον τρόπο υπάρχει ένας ιδιόμορφος κοινωνικός έλεγχος που επιβάλει την δημοκρατία στην διαχείριση του. Είναι μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις (132 συνολικά, που απασχολούν 4500 εργαζόμενους), οι οποίες υδροδοτούν και αποχετεύουν τις πιο όμορφες γωνιές της Ελλάδος προστατεύοντας τον φυσικό τους πλούτο και τα μεγαλύτερα υδάτινα αποθέματα της χώρας.Στην Ελλάδα των μνημονίων τα τελευταία έξι χρόνια οι ΔΕΥΑ με πρόσχημα τον περιορισμό του...

γράφει ο Γιώργος Παπαχριστοδούλου στο babylonia.grΈχουμε πια εξοικειωθεί με την πρόβλεψη ότι «ο επόμενος παγκόσμιος πόλεμος θα γίνει για το νερό». Μήπως, εντούτοις, παγκοσμίως βιώνουμε επεισόδια ενός τέτοιου πολέμου, ο οποίος αφορά ένα φυσικό αγαθό με την ιδιαιτερότητα ότι είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ για την ύπαρξη της βιόσφαιρας; Η Ινδή ακτιβίστρια Βαντάνα Σίβα στο βιβλίο της «Πόλεμοι για το νερό» (εκδ. Εξάρχεια) υποστηρίζει ότι «πολιτικές συγκρούσεις για τους πόρους κρύβονται ή συγκαλύπτονται» (σελ. 28) φέρνοντας ως παράδειγμα τη σύρραξη μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών. Προσθέτει ότι «ο πόλεμος για το νερό είναι παγκόσμιος, με διάφορες κουλτούρες και οικοσυστήματα που μοιράζονται τον κοινό θεσμό του νερού ως οικολογική αναγκαιότητα να εναντιώνονται στην εταιρική κουλτούρα της ιδιωτικοποίησης, της απληστίας και της περίφραξης των κοινών υδατικών πόρων» (σελ. 27).Πράγματι, απέναντι στους αγώνες των κοινωνιών για την υπεράσπιση του νερού ως δημόσιου κοινωνικού αγαθού βρίσκονται οι πολυεθνικές, τα κράτη, πολυεθνικοί οργανισμοί, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, και τα κερδοσκοπικά κεφάλαια.Άλλοτε, αυτός ο υπαρκτός πόλεμος περιλαμβάνει πραγματικά πυρά, άλλοτε κρύβεται πίσω από εμπορικές συμφωνίες, κυβερνητικές αποφάσεις, διεθνείς νομοθετήσεις, διαφημιστικές καμπάνιες δισεκατομμυρίων. Τα κέρδη και η ισχύς που σημαίνει ο ορατός ή αόρατος έλεγχος του νερού αποτελούν τον κοινό παρονομαστή όλης της παραπάνω συμμαχίας, ανεξάρτητα από τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Κράτος και Αγορά συν-αγωνίζονται στο πώς θα απαξιώσουν, εμπορευματοποιήσουν, αφαιρέσουν, περιφράξουν τον κρίσιμο φυσικό πόρο. Από, σε βάρος και στο όνομα της κοινωνίας.Σε ποιον ανήκει το νερό;Σε ποιον ανήκει όμως το νερό; Πρώτα από όλα, αποτελεί φυσικό αγαθό το οποίο μπορεί να το διαχειριστεί η κοινωνία κατοχυρώνοντας μια άμεση, ορθολογική, οικολογική διαχείριση. Σύμφωνα με το ρωμαϊκό δίκαιο νερό, γη, αέρας, ήλιος, φωτιά (η ενέργεια με σύγχρονους όρους) είναι κοινά φυσικά αγαθά (φυσικά κοινά), τα οποία ανήκουν σε όλους. Για αυτόν τον λόγο δεν μπορούν να γίνουν αντικείμενα ιδιωτικής και αποκλειστικής ιδιοποίησης από...

"Ο αγώνας κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού συνεχίζεται. Η κυβέρνηση και οι θεσμοί προωθούν άμεσα όσα προβλέπονται από το 3ο μνημόνιο. Με την δημιουργία του υπερταμείου παραχωρείται στο χρέος, στους δανειστές και στα ιδιωτικά συμφέροντα, για 99 χρόνια, το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.Οι εργαζόμενοι στην ΕΥΔΑΠ αγωνιζόμαστε για την μη ιδιωτικοποίηση του νερού, για παροχή φθηνού, ποιοτικού νερού και πρόσβαση σε αυτό από όλους μας. Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα. Η ένταξη στο υπερταμείο σημαίνει 100% ιδιωτικοποίηση.Η πάλη ενάντια στα μνημόνια απαιτεί ενότητα με βάση συγκεκριμένο πρόγραμμα και αγώνα διαρκείας. Ο συντονισμός όλων των εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ, σχολικά ακίνητα και σε άλλους τομείς είναι σημαντικός για την δημιουργία ενός κοινού μετώπου.Όλοι με δουλειά μπορούμε να κερδίσουμε τον αγώνα ενάντια στα μνημόνια. Η Πανελλαδική Συνέλευση του Συντονισμού Ενάντια στα Μνημόνια στις 4 του Δεκέμβρη είναι μια σημαντική συνάντηση για την ενοποίηση των διεκδικήσεων μας, την αλληλοϋποστήριξή μας και την οργάνωση της πάλης μας ενάντια στα μνημόνια".Μαρία Αναγνώστου, εργαζόμενη στην ΕΥΔΑΠ

Στη μυθολογία ο βασιλιάς Μίδας είχε την ικανότητα να μετατρέπει ό,τι άγγιζε σε χρυσό. Στην πραγματικότητα κάτι ανάλογο συμβαίνει τα τελευταία χρόνια με το νερό της ΕΥΔΑΠ, η διοίκηση της όμως προτιμάει αυτό το «χρυσάφι» να μην το χαρίζει στους πολίτες, αλλά να το προσφέρει σε τράπεζες, ΜΜΕ και «επενδυτές». Τελευταίο κρούσμα η επιστροφή «έκτακτου μερίσματος» ύψους 40 εκατ. ευρώ στους μετόχους, που αποτελεί εκτός των άλλων και μνημονιακή υποχρέωση και προβλέπεται στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων του ΤΑΙΠΕΔ. Κίνηση που χαρακτηρίζεται ως ένα ακόμα βήμα για την πώληση του νερού

Συντάκτης: Γιώργος Σταματόπουλος, από την Εφημερίδα των Συντακτών - Σάββατο βράδυ στον Βόλο στο Στέκι Μεταναστών, σε μια πολύ ωραία εκδήλωση με τίτλο «Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα». - Την ημερίδα διοργάνωσε η Ενωτική Αριστερή Συνεργασία Μαγνησίας· μίλησαν ακόμη, Πέτρος Μπαστέας, μέλος Δ.Σ. εργαζομένων στην ΕΥΔΑΠ (ΣΕΚΕΣ), Κώστας Νικολάου, μέλος της «Κίνησης 136» Θεσσαλονίκης, Βαγγέλης Γαλανόπουλος, μέλος της Κίνησης Πολιτών Πηλίου και Βόλου για το Νερό, και Βασίλης Πέτσης από τους διοργανωτές.

ΠΗΓΗ: SaveGreekWater Η CETA και οι άλλες εμπορικές συμφωνίες είναι από τις μεγαλύτερες απειλές για την περαιτέρω εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση του συλλογικού αγαθού του νερού. Αν και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τονίσει ότι το νερό θα εξαιρεθεί από την συνθήκη, μια προσεκτική ανάγνωση του τελικού κειμένου δείχνει ότι η κατάσταση είναι διαφορετική.Η οργάνωση Food & Water Europe σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κίνημα για το νερό (European Water Movement) μέλος του οποίου είναι και το SAVEGREEKWATER, δημοσίευσε πριν λίγο καιρό αυτόν τον σύντομο οδηγό που δίνει συγκεκριμένες απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που εγείρονται σχετικά με τις αρνητικές συνέπειες της CETA στον τομέα του νερού όπως η αύξηση της πίεσης για ιδιωτικοποίηση, το γιατί οι υπηρεσίες στην πραγματικότητα δεν προστατεύονται από την οριζόντια εξαίρεση για τις «δημόσιες υπηρεσίες» και ποια προβλήματα θα αντιμετωπίσουν όσοι δήμοι και κράτη θελήσουν να πάρουν πίσω υπό δημόσιο έλεγχο τις υπηρεσίες τους.Ο οδηγός αυτός παρουσιάζει συγκεκριμένους λόγους για το γιατί αυτή η συμφωνία πρέπει να εγκαταλειφθεί, που έρχονται να προστεθούν σε όσους ήδη αναπτύσσονται από πολλές άλλες πλευρές της κοινωνίας των πολιτών. Βρυξέλλες, Οκτώβριος 2016Κατά την διάρκεια των μυστικών διαπραγματεύσεων για την Συμφωνία Ελευθέρου Εμπορίου μεταξύ ΕΕ και Καναδά (CETA) η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έπαψε να υποστηρίζει ότι η Σύμβαση δεν αφορά στις Υπηρεσίες Ύδρευσης αλλά και ότι οι τρόποι διαχείρισης τέτοιων και συναφών υπηρεσιών (όπως π.χ. άντληση, καθαρισμός, αποχέτευση) θα παρέμεναν στην αρμοδιότητα των δημοσίων υπηρεσιών. Δυστυχώς μια προσεκτική ανάγνωση του τελικού κειμένου της CETA δείχνει μιαν διαφορετική κατάσταση.Τα κινήματα Food & Water Europe και European Water Movement νοιώθουν ιδιαίτερη ανησυχία για τους τρόπους με τους οποίους η CETA θα επηρεάσει το νερό ως φυσικό αγαθό αλλά και την διαχείρισή του ως ανθρωπίνου δικαιώματος. Είναι γνωστό πως η CETA θα επηρεάσει την λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών, πράγμα που καθιστά αναγκαία την ανάλυση των πιθανών επιπτώσεών...

Μέσω Δημοψηφίσματος με συνταγματική ισχύ, ο λαός της Ουρουγουάης πέτυχε όχι μόνον την κατοχύρωση σε άρθρο του Συντάγματος του δικαιώματος στο νερό, αλλά ταυτόχρονα και τη δέσμευση για παροχή υπηρεσιών ύδρευσης αποκλειστικά από δημόσιους φορείς και οι μέχρι τώρα ιδιωτικοποιήσεις που είχαν γίνει θα ακυρώνονταν αμέσως και οι υπηρεσίες θα επέστρεφαν σε δημόσιους φορείς

Γι’ αυτό τον λόγο ανακοινώνουμε σήμερα πως η πρωτοβουλία μας σε συνεργασία με άλλους ενδιαφερόμενους φορείς προχωρά σύμφωνα προς όσα ορίζει ο Νόμος στις απαραίτητες νομικές κινήσεις προκειμένου να ακυρωθεί η ένταξη των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο. Παράλληλα με την νομική διαδικασία, συνεχίζουμε την εκστρατεία ενημέρωσης κατά της ιδιωτικοποίησης προκειμένου οι συμπολίτες μας να παραμένουν συνεχώς ενήμεροι για τις καταστροφικές συνέπειές της.

Στην επιστολή τους -με τίτλο "Αφήστε το νερό της Ελλάδας σε δημόσια χέρια" - τονίζουν πως η πάγια θέση της γερμανικής πλευράς σχετικά με τη μη εμπορευματοποίηση του φυσικού αγαθού που λέγεται νερό και που προστατεύεται από το γερμανικό Σύνταγμα, θα πρέπει να αποτελεί και πολιτική της Γερμανίας για όλο τον Ευρωπαϊκό χώρο.

Πηγή:  ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΑΘTο Σωματείο της ΕΥΑΘ, ως σταθερός πολέμιος της ιδιωτικοποίησης δε θα μπορούσε να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια στη νέα προσπάθεια ξεπουλήματος του νερού. Ακόμη και με τον μανδύα ενός ΣΔΙΤ, η «αξιοποίηση» παραμένει ένα ξεπούλημα.Την Παρασκευή κρεμάσαμε γιγαντοπανό από το κτίριο της ΕΥΑΘ στην Εγνατία ορατό από όλους τους επισκέπτες της ΔΕΘ.Για το Σάββατο- ημέρα των εγκαινίων- σκεφτήκαμε να διοργανώσουμε μια διαμαρτυρία ΜΕΣΑ στο περίπτερο 15, που φιλοξενεί το σταντ της ΕΥΑΘ την ώρα που θα περνούσε ο πρωθυπουργός. Σε συνεννόηση με τους συναδέλφους του ΣΕΚΕΣ-ΕΥΔΑΠ (της οποίας ΕΥΔΑΠ, το σταντ συνορεύει με της ΕΥΑΘ), αποφασίσαμε να σηκώσουμε πανό, να φωνάξουμε το σύνθημα «Δημόσιο Νερό για όλο το Λαό» και να επιδώσουμε ψήφισμα στον πρωθυπουργό.Φυσικά η αστυνομία δε θα μπορούσε να μείνει αμέτοχη μιας και ο χώρος ελέγχονταν συνεχώς από την Ασφάλεια. Μας ρώτησαν τι σκοπεύουμε να κάνουμε και άρχισαν οι διαπραγματεύσεις, τελικά –αφού «εξαφανίσθηκε» μυστηριωδώς- το πανό του Σωματείου μας, συμφωνήθηκε να σηκώσουμε πανό σιωπηλά και να επιδοθούν τα ψηφίσματα από τον πρόεδρο του Σωματείου μας και τον Α.Μερσινιά εκπροσωπώντας το ΣΕΚΕΣ.Ο χώρος είχε κυκλωθεί από άνδρες της ασφάλειας, και υπήρξε μεγάλη ένταση όταν έγινε αντιληπτή η «εξαφάνιση» του πανό μας, ευτυχώς είχαμε προνοήσει να φέρουμε και άλλα μαζί μας. Τελικά η επίσκεψη του πρωθυπουργού δεν πραγματοποιήθηκε, και όπως πληροφορηθήκαμε ήταν η πρώτη φορά, μιας και το περίπτερο 15 φιλοξενεί όλους τους κρατικούς φορείς υπουργείων, ΔΕΚΟ, κτλ.Να σημειώσουμε:Την παντελή απουσία δημοσιογράφων αν και ειδοποιήθηκαν. Την παρουσία του ΤΑΙΠΕΔ που ως άλλος πραματευτής ήρθε να παρουσιάσει την πραμάτεια του. Τον αμέτρητο αριθμό των ανδρών ασφαλείας που σε απόσταση αναπνοής παρακολουθούσαν τις εξελίξεις. Την δήλωση του πρωθυπουργού την επομένη, ότι «θα μπει στρατηγικός επενδυτής στην ΕΥΑΘ» προκειμένου να αυξηθεί ο ανταγωνισμός, προφανώς η ΕΥΑΘ κινδυνεύει από τον…...

(Ένα κείμενο προβληματισμού και διαπιστώσεων σε σχέση με όλη την φιλολογία που καταχρηστικά αναπτύσσεται στον τύπο, και όχι μόνο, το τελευταίο διάστημα) ΠΗΓΗ: ΣΥΡΙΖΑ ΕΥΔΑΠ

Είμαστε οι πλέον κατάλληλοι, καθώς η παγκόσμια εμπειρία μας αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει άλλη εταιρία που να μπορεί να αξιολογήσει ακριβώς με τα κριτήρια που θέτετε την επιλογή των καταλληλότερων υψηλόβαθμων στελεχών της εταιρίας σας. Επιλέγουμε για να μπορεί να λειτουργεί με υποδειγματικό τρόπο ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος μιας εταιρίας και φυσικά δεν παίζουμε τη φήμη μας για αξιολογήσεις που δεν είναι απολύτως ακριβείς και αντικειμενικές.

Το sekes-eydap.gr δημοσιεύει με χαρά ένα εξαιρετικό κείμενο - ανάλυση της νεαρής νομικού Σοφίας Δημοπούλου, σχετικό με το νομοθετικό πλαίσιο στη Γαλλία για της διακοπές υδροδότησης λόγω οφειλών, μια σημαντική συμβολή στην υπόθεση για το δικαιωματικό χαρακτήρα της πρόσβασης στο νερό.

Το φάκελο «συνδικαλισμός» άνοιξε η «Εφ.Συν.», υπογραμμίζοντας ότι «χωρίς αξιοπιστία και εμπιστοσύνη από την πλευρά των εργαζομένων, ο συνδικαλισμός βρίσκεται στο στόχαστρο εδώ και χρόνια και από την ίδια την κοινωνία. Ωστόσο, είναι το μόνο όπλο και ως τέτοιο οφείλουμε να το υπερασπιστούμε».

γραφει ο Απόστολος Βανταράκης, Αναπλ. Καθηγητής Υγιεινής, Τμ. Ιατρικής, Παν/μιο Πατρών | Οι ιδιωτικές εταιρείες ύδρευσης έχουν χρησιμοποιήσει έντονη προπαγάνδα για να πείσουν ότι οι συμβάσεις παραχώρησης, οι συμβάσεις μίσθωσης και άλλων ΣΔΙΤ είναι αρκετά διαφορετικές από την ιδιωτικοποίηση. Στην πραγματικότητα όλοι αυτοί οι όροι αφορούν τη μεταβίβαση του ελέγχου της διαχείρισης υπηρεσιών στον ιδιωτικό τομέα.

Το νερό μας κινδυνεύει, λοιπόν, εκ νέου από την περαιτέρω εμπορευματοποίησή του, την αύξηση των τιμολογίων, την παραμέληση επενδύσεων στις υποδομές και τα δίκτυα, την απώλεια ελέγχου του σχεδιασμού της υδατικής πολιτικής της χώρας, τη σύναψη αδιαφανών συμβάσεων εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος με όρους όπως εγγυήσεις κερδών και όσα άλλα κακά συνοδεύουν τις ιδιωτικοποιήσεις παγκοσμίως και έχουν κάνει 35 χώρες τα τελευταία 15 χρόνια να έχουν προχωρήσει σε 180 περιπτώσεις επαναδημοτικοποίησης υπηρεσιών ύδρευσης.

Η TTIP εντάσσεται στη νέα γενιά εμπορικών συμφωνιών, κι αυτό είναι που την καθιστά τόσο επικίνδυνη.

Μέσα στο 2016 η «ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΝ» της «διεύθυνσης νομικών υπηρεσιών» της ΕΥΔΑΠ αποφάσισε να μας επιδόσει μέσω διακαστικού επιμελητή μια απειλητική επιστολή («εξώδικο»), η οποία τονίζει στο τέλος ότι «ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ». Ο «δημόσιος» παροχέας νερού εκβιάζει τους κατοίκους ότι αν δεν προσαρμόζονται στις ληστρικές πολιτικές του κράτους, θα τους αφήσει άστεγους!

Τα δύο πρώτα μνημόνια επέφεραν τεκτονικές αλλαγές στην ελληνική αγορά εργασίας οδηγώντας σε μια πρωτοφανή και βίαιη απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων διαμορφώνοντας ένα νέο εργασιακό τοπίο. Με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση αυτή παγιώνεται, ενώ εκδηλώνονται φόβοι περαιτέρω επιδείνωσής της από το περιεχόμενο του τρίτου μνημονίου.

Αν η διοίκηση θεωρεί την διαφωνία μας μαζί της παραφωνία, τότε ναι είμαστε παράφωνοι! Εμείς εκλεχτήκαμε στο ΔΣ και δεν τοποθετηθήκαμε από κανέναν για να έχουμε σκυμμένο το κεφάλι και να είμαστε υπάκουοι ή αρεστοί

Σε μόνιμη κατάσταση λειψυδρίας θα είναι αρκετές περιοχές στην Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτη ελλήνων επιστημόνων, με αφορμή τη σημερινή παγκόσμια ημέρα του νερού. Υπολογίζεται ότι το 18% της ελληνικής έκτασης έχει περάσει σε μια φάση απερήμωσης κυρίως στην Κρήτη και στα νησιά του Αιγαίου ενώ θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την σωστή διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Ανακοίνωση από την Επιστημονική εταιρεία WATERMICRO - «ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ»

Σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις ακούγεται ο γνωστός αφορισμός: «Καλύτερα να τραγουδάει παρά να μιλάει». Διαφωνούμε! Ο Σφακιανάκης πρέπει να συνεχίσει να μιλάει. Ενδεχομένως και να τραγουδάει. Είναι, δε, τόσο ώριμος… «καλλιτεχνικά» που μετά το «Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό» ήρθε η ώρα να ερμηνεύσει και ένα απόλυτα αυτοβιογραφικό του τραγούδι: «Κεφάλι μου γεμάτο από σκατό»…

Σχεδόν τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι, αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις νερού τουλάχιστον για ένα μήνα κάθε χρόνο, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.Η μελέτη δείχνει ότι το πρόβλημα της λειψυδρίας είναι σοβαρότερο από ό,τι είχαν δείξει οι προηγούμενες μελέτες, οι οποίες εκτιμούσαν ότι αφορά 1,7 έως 3,1 δισεκατομμύρια ανθρώπους. Οι προηγούμενες εκτιμήσεις γίνονταν σε ετήσια βάση, ενώ η νέα μελέτη εξειδικεύει σε μηνιαία βάση.

Ερευνάται από τις δικαστικές αρχές σκάνδαλο στο Βουκουρέστι με πρωταγωνιστή την Γαλλική εταιρεία VEOLIA η οποία ανέλαβε για 25 χρόνια την ύδρευση και αποχέτευση της πόλης με τις πλάτες της παγκόσμιας τράπεζας και άλλων αδελφών «κοινοφελών ιδρυμάτων». Το μόνο που κατάφερε από το 2000 μέχρι σήμερα είναι να αυξήσει τα τιμολόγια και τα κέρδη της μέσα από ελεγχόμενες από τη δικαιοσύνη διαδικασίες