Η κυβέρνηση με πρόσχημα τη λειψυδρία και τον κατακερματισμό των φορέων ύδρευσης, φέρνει μέσα στο καλοκαίρι, παραμονές εκλογών και χωρίς κανέναν διάλογο με Δήμους και πολίτες, ένα νομοσχέδιο που επιβάλλει ένα συγκεντρωτικό και εμπορευματοποιημένο μοντέλο διαχείρισης του νερού.
Το νομοσχέδιο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο σχεδιασμό συγκέντρωσης της διαχείρισης των υδάτων σε λίγους μεγάλους εταιρικούς και περιφερειακούς φορείς, με την επέκταση της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, την ενίσχυση του ΟΔΥΘ, τη δραστηριοποίηση της ΕΥΔΑΠ Νήσων και την προοπτική αντίστοιχης αναδιοργάνωσης στην Κρήτη, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα ιδιαίτερα ελκυστικό πεδίο για μεγάλους κατασκευαστικούς, χρηματοδοτικούς και πολυεθνικούς ομίλους.
69 Δημοτικές υπηρεσίες ύδρευσης, ΔΕΥΑ και οργανισμοί άρδευσης απορροφώνται από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ. Οι δήμοι παραδίδουν αρμοδιότητες, δίκτυα και έσοδα, οι τοπικές κοινωνίες περιορίζονται σε «συντονιστές» και συμβούλια χωρίς αποφασιστική αρμοδιότητα. Η 100% δημόσια περιουσία και νερό των δήμων περνά έτσι σε Α.Ε. εισηγμένες στο χρηματιστήριο με το 50% των μετοχών να ανήκει σε ιδιώτες.
Η κυβέρνηση ονομάζει τη συγκεντροποίηση «ενίσχυση του δημόσιου χαρακτήρα». Δημόσιο νερό δεν σημαίνει απλώς κρατική πλειοψηφία σε μια ανώνυμη εταιρεία. Σημαίνει κοινωνικό έλεγχο, δημοκρατική λογοδοσία, καθολική πρόσβαση, συμμετοχή εργαζομένων και πολιτών και προστασία από διακοπές και κερδοσκοπικές αυξήσεις.
Με το νομοσχέδιο ενισχύεται η ΡΑΑΕΥ στον καθορισμό των τιμολογίων, που θα οδηγήσει στην αύξησή τους, ενσωματώνοντας το κόστος των νέων υποδομών, χρεών και επενδύσεων. Για τους αγρότες προβλέπεται προσωρινή τριετής διατήρηση των τιμών, χωρίς καμία εγγύηση για τη συνέχεια. Οι δήμοι θα συνεχίσουν να επιβαρύνονται με παλιές δικαστικές και οικονομικές υποχρεώσεις, παρότι χάνουν τον έλεγχο των υπηρεσιών.
Παράλληλα, η τεράστια γεωγραφική επέκταση και η ανάθεση νέων αρμοδιοτήτων, όπως η άρδευση και τα όμβρια, στις ήδη υποστελεχωμένες ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ, απειλούν να υποβαθμίσουν τις υπηρεσίες προς τους πολίτες.
Τα πραγματικά προβλήματα παραμένουν: πεπαλαιωμένα δίκτυα, μεγάλες διαρροές, ανεξέλεγκτες γεωτρήσεις, υδροβόρες χρήσεις, τουριστική υπερκατανάλωση και εγκατάλειψη των δημόσιων υποδομών.
Αντί για ολοκληρωμένο οικολογικό σχέδιο, θεσπίζονται διαδικασίες «έκτακτης ανάγκης», διευρυμένες υπουργικές εξουσίες και αδιαφανείς αναθέσεις, μετατρέποντας την κλιματική κρίση σε νέα αγορά για τους μεγάλους εργολάβους.
Το ΜέΡΑ25 απαιτεί:
- απόσυρση του νομοσχεδίου και ουσιαστική δημόσια διαβούλευση,
- κατοχύρωση του νερού ως δημόσιου αγαθού, εκτός αγοράς και Χρηματιστηρίου,
- δωρεάν βασική ποσότητα, κοινωνικό τιμολόγιο και πλήρη απαγόρευση διακοπών λόγω οφειλών,
- δημόσιο, δημοτικό και κοινωνικό έλεγχο, με συμμετοχή εργαζομένων, αυτοδιοίκησης, πολιτών, αγροτών και περιβαλλοντικών φορέων
- ενίσχυση των ΔΕΥΑ, μόνιμο προσωπικό και δημόσιο πρόγραμμα αντικατάστασης δικτύων,
- αποκεντρωμένη, οικολογική διαχείριση, προστασία υδροφορέων, στήριξη των μικρών παραγωγών και περιβαλλοντικό έλεγχο κάθε μεγάλου έργου.