ΕΣΚ-ΕΥΔΑΠ
28/04/26
Για την 28η Απρίλη, παγκόσμια ημέρα για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία
Αγώνας για την ανατροπή της εγκληματικής πολιτικής του κέρδους!
Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Υγείας και Ασφάλειας στην Εργασία, βρίσκει για άλλη μια φορά την εργατική τάξη αντιμέτωπη με την εγκληματική πολιτική που θυσιάζει τη ζωή και την υγεία των εργαζομένων στον βωμό του εργοδοτικού κέρδους.
Εργοδοτικά και κρατικά εγκλήματα όπως στα Τέμπη, στη Βιολάντα, στα «καζάνια του θανάτου» στο Πέραμα, στις πυρκαγιές στο Μάτι, στη Βορειοανατολική Αττική, στην Εύβοια και άλλες περιοχές, στις πλημμύρες στη Μάνδρα, στη Θεσσαλία και σε όλη την Ελλάδα, μας απειλούν καθημερινά.
Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες συνεχώς βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο ενός σοβαρού ή θανατηφόρου εργατικού «ατυχήματος», ενώ την ίδια ώρα έχουμε σημαντική υποκαταγραφή τους και απόκρυψή τους από τους εργοδότες. Στα επίσημα στοιχεία που δημοσιεύονται, δεν περιλαμβάνονται πολλοί κλάδοι με χιλιάδες εργαζόμενους και «ατυχήματα» σε εργαζόμενους με «μπλοκάκι».
Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες πεθαίνουν ή υποφέρουν από σοβαρές επαγγελματικές ασθένειες, που χαρακτηρίζονται από το κράτος «κοινή νόσος». Χιλιάδες είναι τα παραδείγματα επαγγελματικών καρκίνων, πνευμονοπαθειών, μυοσκελετικών ή ψυχικών παθήσεων κ.α., που δεν καταγράφονται ως επαγγελματικές ασθένειες. Ακόμα και θάνατοι στον χώρο εργασίας, όπως από εγκεφαλικό ή ανακοπή, δεν διερευνώνται με την υπεκφυγή του «παθολογικού επεισοδίου», για να μην αναδειχτεί η σύνδεση με την εντατικοποίηση, τις ατελείωτες ώρες εργασίας, τα 13ωρα κ.ο.κ.
Με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, οι οποίες ακολουθούν τις κατευθύνσεις της ΕΕ, η υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων μπαίνει στο ζύγι του κόστους-οφέλους για το κεφάλαιο και το κράτος του.
Μέρος αυτής της διαχρονικής πολιτικής είναι η απουσία ουσιαστικού κρατικού ελέγχου της εργοδοτικής ευθύνης για την υγεία και ασφάλεια, η τραγική υποστελέχωση και έλλειψη υποδομών και εξοπλισμού των Επιθεωρήσεων. Το ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο επιτρέπει ο εργοδότης να είναι «ελεγκτής του εαυτού του».
Η κατάσταση αυτή αποτυπώνεται χαρακτηριστικά και στην ΕΥΔΑΠ. Για πάνω από 50 χρόνια δεν λαμβάνονταν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας από τον αμίαντο, εκθέτοντας τους εργαζόμενους σε σοβαρό κίνδυνο. Μόνο μετά από τις παρεμβάσεις της ΕΣΚ-ΕΥΔΑΠ, τις καταγγελίες μας στην Επιθεώρηση Εργασίας και τη συνεχή πίεση, αναγκάστηκε η εργοδοσία να πάρει μέτρα.
Αντίστοιχα, εργαζόμενοι στην ύδρευση εξαναγκάστηκαν να δουλεύουν σε χώρους αποχέτευσης χωρίς εμβολιασμό για ηπατίτιδα. Με τη δράση της ΕΣΚ-ΕΥΔΑΠ η υπόθεση αναδείχθηκε, διεκδικήθηκε και κερδήθηκε οριστικά, ακόμη και στα αστικά δικαστήρια, αναγκάζοντας την εργοδοσία να τους στεγάσει σε κατάλληλο χώρο.
Την ίδια ώρα, η εντατικοποίηση γενικεύεται. Με συνεχείς καταγγελίες έχουμε αναδείξει:
- την απαίτηση για έναρξη νυχτερινών βαρδιών σε αργίες,
- τα παράνομα «χτυπήματα» κάρτας (07:00 είσοδος – 07:30 αποχώρηση) για να κρύβονται ώρες εργασίας,
- την παραβίαση της 11ωρης ανάπαυσης, με σοβαρούς κινδύνους για την υγεία και ασφάλεια.
Ακόμα και τους αστικούς νόμους παραβιάζει η εργοδοσία, επιβάλλοντας υπερωριακή εργασία την 6η μέρα, βαφτίζοντας «έκτακτες ανάγκες» καταστάσεις που διαρκούν 365 μέρες τον χρόνο.
Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η υγεία και η ασφάλεια αντιμετωπίζονται ως κόστος.
Η ένταξη των Επιθεωρήσεων στην εποπτεία των οικονομικών δραστηριοτήτων, η «αυτοσυμμόρφωση» των επιχειρήσεων και η είσοδος ιδιωτών στους ελέγχους επιδεινώνουν την κατάσταση. Βάζουν «τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα».
Μέρος της ίδιας πολιτικής είναι και η απουσία ουσιαστικών εκτιμήσεων επαγγελματικού κινδύνου, η μεταφορά ευθυνών στους εργαζόμενους και η διατήρηση ενός νομοθετικού πλαισίου κομμένου και ραμμένου στα μέτρα της κερδοφορίας.
Η φετινή ημέρα εστιάζει στους ψυχοκοινωνικούς κινδύνους, όμως αποκρύπτεται η βασική αιτία: η ίδια η εκμετάλλευση και η πίεση που γεννά το σύστημα.
Ή τα κέρδη τους ή οι ζωές μας
Συνεχίζουμε στον δρόμο του αγώνα για την προστασία της ζωής και της υγείας μας. Προσπερνάμε τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
Δυναμώνουμε τις Επιτροπές Υγείας και Ασφάλειας και τα σωματεία. Διεκδικούμε σύγχρονα δικαιώματα, ουσιαστικά μέτρα προστασίας και πλήρη ευθύνη του κράτους και της εργοδοσίας.