Τετάρτη, 24 Ιουλίου, 2024

Mekorot: Ένας «εγκληματίας του νερού» γλυκοκοιτάζει την ΕΥΑΘ

πηγή typothess Του Γιώργου Παπαδημητρίου

Όπως όλοι (ή έστω οι περισσότεροι) λίγο-πολύ γνωρίζετε, η ΕΥΑΘ συγκαταλέγεται, εδώ και χρόνια, μεταξύ των δημόσιων επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας που είναι υποψήφιες προς ιδιωτικοποίηση. Στο παρόν άρθρο δεν θα καταπιαστούμε με το γνωστό ζήτημα περί της αναγκαιότητας ή μη της αποφυγής ιδιωτικοποίησης ενός αγαθού όπως το νερό. Αυτό που θα μας απασχολήσει είναι, όχι το αν θα ιδιωτικοποιηθεί το νερό της πόλης, αλλά το σε ποιον θα καταλήξει εφόσον προχωρήσει η ιδιωτικοποίησή του.

Μεταξύ των ενδιαφερόμενων, λοιπόν, για την ΕΥΑΘ συγκαταλέγεται η κρατική εταιρεία ύδρευσης του Ισραήλ, Mekorot. Η Mekorot ιδρύθηκε το μακρινό 1937, διαχειρίζεται το 90% του πόσιμου νερού του Ισραήλ, καθώς και το 80% των υδάτινων αποθεμάτων της χώρας, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει ανοίξει τα πανιά της σε παγκόσμια κλίμακα, υπογράφοντας επικερδείς συμφωνίες σε αρκετές χώρες, μεταξύ των οποίων ΗΠΑ, Ινδία, Βραζιλία, Πορτογαλία, Κύπρο κ.α.

Σε περίπτωση που αναρωτιέστε ποιο είναι το πρόβλημα με τη Mekorot, η απάντηση είναι απλή. Ήδη από τη δεκαετία του ‘60, η ισραηλινή εταιρεία εμπλέκεται σε δραστηριότητες και ενέργειες αμφιβόλου (ή και μηδενικής) νομιμότητας, κατά παράβαση γραπτών και άγραφων κανόνων του διεθνούς δικαίου. Πιο συγκεκριμένα, εν έτει 1967 και μετά το πέρας του Πολέμου των Έξι Ημερών (εκ των βασικών αφορμών του οποίου στάθηκε το ζήτημα των εκμετάλλευσης των νερών του ποταμού Ιορδάνη), η Mekorot ανέλαβε μονοπωλιακά τον έλεγχο όλων των κοιτασμάτων νερού στις περιοχές της Δυτικής Όχθης, της Γάζας και των υψίπεδων του Γκολάν.

Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι σήμερα, η Mekorot ακολουθεί με συνέπεια και προσήλωση την ίδια άτεγκτη στάση, που αποσκοπεί σε ένα και μόνο στόχο: την άσκηση αθέμιτης πίεσης στην παλαιστινιακή κοινότητα και την παράλληλη ενίσχυση του ισραηλινού εποικισμού των διαφιλονικούμενων περιοχών. Περιβαλλοντικές οργανώσεις από όλο τον κόσμο, οργανώσεις για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και μία πρόσφατη έκθεση του γαλλικού κοινοβουλίου, έχουν φτάσει στο σημείο να χρησιμοποιήσουν τον βαρύτατο χαρακτηρισμό «Απαρτχάιντ του νερού», προκειμένου να αξιολογήσουν τη δράση της Mekorot.

Ανάμεσα στα ανδραγαθήματα της Mekorot, μπορούμε να ξεχωρίσουμε την εκτροπή καναλιών του Ιορδάνη ποταμού προς όφελος των Ισραηλινών εποίκων και εις βάρος των Παλαιστινίων, την άρνηση παροχής νερού στις παλαιστινιακές κοινότητες εντός Ισραήλ, την κατάσχεση ή δολιοφθορά σωλήνων υδροδότησης των Παλαιστινίων, με την αγαστή συνεργασία του ισραηλινού στρατού, τη συμμετοχή στο σχέδιο εκτοπισμού δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων βεδουίνων, υπό το βάρος της ελλιπούς υδροδότησης και με απώτερο σκοπό την αρπαγή των εδαφών τους.

Αν δεν εμπιστεύεστε, πάντως, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, τις οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα ή εμάς που σας μεταφέρουμε όλα τα παραπάνω, ίσως εμπιστευτείτε ένα από τα ισχυρότερα και πλουσιότερα κράτη της ΕΕ. Διότι τον Δεκέμβριο του 2013, η ολλανδική εταιρεία VELTINS, ήτοι ο μεγαλύτερος προμηθευτής πόσιμου νερού στην Ολλανδία, έλαβε να την απόφαση να διακόψει την υφιστάμενη συνεργασία με την Mekorot, εξαιτίας των πολυπληθών καταγγελιών για κατάφορες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.

Η απόφαση αυτή δεν ελήφθη μονομερώς από τη VELTINS, αλλά κατόπιν διαβουλεύσεων με το ολλανδικό Υπουργείο Εξωτερικών, ενώ, κινούμενη στο ίδιο μήκος κύματος, η Ολλανδή Υπουργός Εμπορίου απάντησε αρνητικά στο αίτημα των εκπροσώπων της ισραηλινής εταιρείας για τη διεξαγωγή διευκρινιστικής συνάντησης. Αυτό είναι ένα παράδειγμα που μπορούμε και πρέπει να ακολουθήσουμε…

Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις απόψεις των συγγραφέων τους

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ