ΑΡΘΡΑ ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΑ

Η απόφαση της αρχηγού του ΚΙΝΑΛ Φώφης Γεννηματά να συμπράξει με τον Μητσοτάκη και τον Χρυσοχοΐδη στην προσπάθεια απαγόρευσης διαδηλώσεων στην Ελλάδα δεν προσβάλλει απλώς την ιστορία αυτής της χώρας αλλά και τη μνήμη του πατέρα της.Ο Γεώργιος Γεννηματάς ξεκίνησε την πολιτική του δράση από τα φοιτητικά του χρόνια όταν οργάνωνε, παράνομες για την εποχή, διαδηλώσεις για το Κυπριακό.

Του Αντώνη Ξανθάκη, Πρώην Γενικού Διευθυντού της ΕΥΔΑΠ.

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας προωθεί σχέδιο νόμου το οποίο, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, έρχεται να καλύψει «ένα αναμφίβολα υπαρκτό κενό στην προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου». Η δημιουργική του ασάφεια, η «επιμονή» στη διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής και η ανάδειξη της αστυνομίας ως ανώτατου ρυθμιστή των διαδηλώσεων, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του. Η πιο πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση σχετικά με τις διαδηλώσεις στην Ελλάδα είναι το νομοθετικό διάταγμα 794/1971 της Χούντας των Συνταγματαρχών

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να περάσει από τη Βουλή το πιο επικίνδυνο νομοσχέδιο της Μεταπολίτευσης: Έναν νόμο «εκσυγχρονισμού» του «πλαισίου των συναθροίσεων» που καθιστά οποιαδήποτε διαδήλωση δυνητικά «απαγορευμένη», καθώς θέτει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι στα χέρια της αστυνομίας, δίνοντας της παράλληλα υπερεξουσίες μέσω της προκλητικής αοριστολογίας αλλά και των χουντικής έμπνευσης υποχρεώσεων των διαδηλωτών.

Κατηγορηματικά αντίθετος είναι ο πρώην υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος, ως αρμόδιος υπουργός για την ΕΥΔΑΠ και το «νεράκι του λαού», τονίζει σε συνέντευξή του: «Αυτό που επιχειρεί τώρα η κυβέρνηση δεν είναι καν το απαράδεκτο του 50%+1 που κρίθηκε επί κυβέρνησης Σαμαρά στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Τώρα αυτό που επιχειρείται είναι ιδιωτικοποίηση των υδάτινων πόρων. Εκεί δεν παίρνει αμφισβήτηση αν θα είναι στο Δημόσιο ή δεν θα είναι, αν θα είναι μέρος στο Δημόσιο ή δεν θα είναι, αν το μάνατζμεντ θα είναι στο Δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα».

Του Αντώνη Ξανθάκη, Πρώην Γενικού Διευθυντού της ΕΥΔΑΠ.

Η εµµονή µε θέµα την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών παροχής πόσιµου νερού εύλογα προβληµατίζει, όταν γνωρίζουµε την πίεση που ασκούν πολλές διεθνείς εταιρείες για εµπλοκή τους στην εν λόγω δραστηριότητα...

"Την βρώμικη δουλειά της δήμευσης για εκατό χρόνια της Δημόσιας Περιουσίας από τους δανειστές μας, για δήθεν αξιοποίηση της μέσα από το Υπερταμείο όπου εισήχθη και η ΕΥΔΑΠ, αλλά και την παραχώρηση των εθνικών μας δικαίων στους Αμερικανούς και Γερμανούς μέσα από τη Συμφωνία των Πρεσπών, ως και την πολιτική των ανοικτών συνόρων που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση, την έκανε η διακυβέρνηση Τσίπρα.Την πλήρη ιδιωτικοποίηση του Δημόσιου Πλούτου θα την ολοκληρώσει χωρίς ενδοιασμούς η διακυβέρνηση Μητσοτάκη κλείνοντας παράλληλα τα εθνικά μας θέματα στην…Χάγη".

Τα πράγματα είναι απλά: Αποφάσισαν, μεθοδεύουν και προωθούν ακόμα και το ξεπούλημα του νερού! Για την ακρίβεια, επιστρέφουν στην ολοκλήρωση του ιταμού σχεδίου που ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια όταν επί Σημίτη μετοχοποίησαν την ΕΥΔΑΠ και που πλέον το προωθούν από κοινού με την τρόικα και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το υπηρετούν όλες οι κυβερνήσεις των μνημονίων.

Όσο κι αν κυβερνητικοί παράγοντες ισχυρίζονται ότι η εν λόγω σύμπραξη δεν αφορά στην ιδιωτικοποίηση του νερού της ύδρευσης, η ουσία είναι ότι η ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων, των φραγμάτων, των αντλιοστασίων, των δικτύων μεταφοράς και εν γένει όλων των υποδομών ύδρευσης δημιουργεί τους όρους για τον έλεγχο του νερού από τους ιδιώτες που θα αναλάβουν τη διαχείριση, λειτουργία και συντήρηση όλων των παραπάνω.

Η εκκίνηση της ιδιωτικοποίησης του νερού από την κυβέρνηση της ΝΔ, εκ πρώτης όψεως, ξενίζει καθώς αυτό επιλέγεται μια τόσο δύσκολη, πολλαπλά, εποχή για τους ανθρώπους. Ποια κυβέρνηση θα αποφάσιζε να προσθέσει ένα ακόμη δυσμενές δεδομένο στα τόσα άλλα, όπως είναι η κερδοσκοπία σ‘ ένα κοινό αγαθό όπως το νερό; Εντούτοις, το τόλμησε μέσα στο κλίμα που απορρέει από την απόφασή της να εκμεταλλευθεί αφενός τη δύσκολη συγκυρία για τα κινήματα και να προωθήσει τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της, αφετέρου να δείξει ότι πολιτικά είναι ισχυρή, μπορεί, επομένως, να κάνει και πολύ δύσκολες κινήσεις.

κείμενο: Maximilian LitonΟταν πήγα φοιτητής στο Ηράκλειο, ένα απο τα πρώτα πράγματα που μου έκανε εντύπωση με το που κατέβηκα απο το καράβι, ήταν οι δεκάδες εξάδες νερού στα περίπτερα. Λιγο αργότερα έμαθα οτι το νερό δεν ειναι πόσιμο διοτι εχει πολλά άλατα. Μερικές φορές, ιδιαίτερα αν γυρνούσαμε απο κάποιο ξενύχτι και δεν ειχαμε προνοήσει να πάρουμε αρκετό νερό, βάζαμε ενα μπουκάλι νερου στην κατάψυξη ωστε οταν το πίναμε κρύο να μην καταλαβαίναμε την κακή του γεύση. Είναι τόσο κακής ποιότητας το νερό του Ηρακλείου, που τα καράβια προμηθεύονται για τις μηχανές τους νερό απο τον Πειραιά.

της Ανθής ΑγγελοπούλουΤο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα ή μπίζνα δισεκατομμυρίων γιατί όπως φαίνεται οι Βρυξέλλες έχουν ήδη αποφασίσει ότι το νερό στο μέλλον θα ανήκει περισσότερο στις εταιρείες παρά στον κόσμο.Το νερό είναι κοινωνικό αγαθό, είναι πηγή ζωής και βασικός παράγοντας για την υγεία κάθε ανθρώπου και τη δημόσια υγεία συνολικότερα. Ωστόσο, το ζωτικής σημασίας αυτό αγαθό έχει αρχίσει να «στερεύει» και σε λίγο δεν θα είναι δυνατό να ξεδιψάσει όλο τον πλανήτη. Από τη μία μεριά φταίει η ασύδοτη κατανάλωση που κάνει ο άνθρωπος και από την άλλη η μόλυνση του περιβάλλοντος και τα κατεστραμμένα δίκτυα ύδρευσης  από την αδιαφορία των κυβερνώντων με αποτέλεσμα να γίνεται επικίνδυνο για χρήση.  

Η φτώχια των επιχειρημάτων των υπέρμαχων της ιδιωτικοποίησης ήρθε να επιβεβαιωθεί με τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου κ.Πέτσα, καθώς και του υπουργού υποδομών κ.Καραμανλή. Μιλάνε για ανταγωνισμό και επανακοστολόγηση της αξίας του νερού, καθώς και αναβάθμιση του δικτύου και (νέα;) έργα με έξοδα του ιδιώτη! Ας μας ενημερώσουν οι κ.κ. υπουργοί, πόσες και ποιες εταιρείες στην Ελλάδα έχουν την απαιτούμενη εμπειρία στην διαχείριση Εξωτερικού Υδροδοτικού Συστήματος που εκτείνεται σε τέσσερις νομούς, περiλαμβάνει φράγματα, λίμνες, ποτάμια, συνολικού μήκους 300-400 Km.

Άρα η ιδιωτικοποίηση των υποδομών του εξωτερικού δικτύου ύδρευσης της Αθήνας, παραπέμπει ουσιαστικά στην ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του πόσιμου νερού. Και άρα ισοδυναμεί με την κατάργηση του δημόσιου και κοινωνικού του χαρακτήρα.

Και μήπως θα πούμε το νερό, νεράκι; Διότι άμα δουλεύει το μοντέλο, με καθαρό νερό για τους κατοίκους της Αττικής (σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας, μην το ξεχνάμε), με τιμές λογικές και προσιτές και με κερδοφορία για τους μετόχους (βλέπε κατά κύριο λόγο το Δημόσιο), για ποιο ακριβώς λόγο να το αλλάξεις; Κι άμα το αλλάξεις, ποιος θα κερδίσει; Ο πολίτης άραγε ή ο επενδυτής που θα αναμένει από την πρώτη κιόλας βδομάδα απόσβεση και μπικικίνια; Το ρωτάω από τώρα, για να μη δούμε σε καμιά διετία τους λογαριασμούς της ΕΥΔΑΠ να συναγωνίζονται τους λογαριασμούς της ΔΕΗ…

Στις 11/5 δημοσιεύθηκε στο capital άρθρο με τίτλο "Οι άριστοι της ΕΥΔΑΠ και η πρόσκληση για ειλικρίνεια” και αφορούσε επιστολή του Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΥΔΑΠ Χ. Σαχίνη προς το προσωπικό της εταιρείας. Σε αυτήν επισήμανε ότι κατά την περίοδο 2015-2018 είχαν βαθμολογηθεί ως άριστοι οι υπάλληλοι της εταιρείας κατά ποσοστό 81-86%, ως λίαν καλοί 12-16,9%, ως καλοί 2-2,7% και κανένας κάτω από τη βάση και ζήτησε από τους αξιολογητές περισσότερη ειλικρίνεια, ώστε η διαδικασία να αποτελέσει αφορμή βελτίωσης των υπαλλήλων. Η ΕΥΔΑΠ είναι μία μεσαίου μεγέθους επιχείρηση του ευρύτερου δημοσίου τομέα.

Οι δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία δεν μπορούν να μείνουν ανεκμετάλλευτες. Όμως απαραίτητη προϋπόθεση είναι η προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και η ενδυνάμωση της θέσης τους.

γράφει ο Γιώργος Ραντίτσας, Προέδρος Σωματείου  Εργαζομένων Αποχέτευσης ΕΥΔΑΠ

Επειδή: "κάτω από τις συνθήκες που ζούμε η σιωπή δεν είναι «χρυσός»·είναι «λίβανος και σμύρνα». Διότι η σιωπή μπορεί να ερμηνευθεί σαν αποδοχή ή συναίνεση: «ο σιωπών δοκεί συναινείν», qui tacet consentire videtur (όπoιoς σιωπά φαίνεται ότι συναινεί), κατά το ρωμαϊκό δίκαιο” (καθ. Α. Μάνεσης),

Το σπόρο μιας νέας κρίσης του ευρώ έσπειρε η στάση της Γερμανίας και των άλλων πλεονασματικών χωρών, όπως η Ολλανδία και η Αυστρία, με τις αντιρρήσεις τους στην έκδοση «κορωνο-ομολόγων», παρά τις εκκλήσεις εννέα χωρών της Ε.Ε. αλλά και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς και πλειάδα οικονομολόγων και δεξαμενών σκέψης ανά τον κόσμο.

(χρήση 2019): – Χρηματιστήριο: Πρώτο σε απόδοση παγκοσμίως – Τράπεζες: “Κέρδη μαμούθ” – Εφοπλιστές: “Τρελά κέρδη”  – 500 πιο κερδοφόρες εταιρείες: “Εσπασαν όλα τα ρεκόρ” ΕΛΠΕ: 185 εκ. κέρδη – ΟΤΕ: 410 εκ. κέρδη…     

1. Τι είναι η «Άδεια Ειδικού Σκοπού»; Είναι η άδεια που δικαιούται ένας από τους 2 γονείς με παιδί που βρίσκεται σε πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση (μέχρι και την 3η Γυμνασίου), για την φύλαξή του, λόγω κλεισίματος των σχολείων.

Αν θα έπρεπε να συμπυκνώσω τα συμπεράσματα σε μία μόνο πρόταση, θα ήταν η ακόλουθη. Ολικό lockdown χθες, αφού δεν γίνεται να εμπιστευθούμε ατομικές συμπεριφορές και αίσθημα αλληλεγγύης του πληθυσμού. Άνοιγμα όλων των κλινών ΜΕΘ προχθές. Μαζικές προσλήψεις πέρυσι (και δεν εννοώ τις σαχλαμάρες με τρίμηνα μπλοκάκια, εξάμηνα επικουρικά και επιστροφή των νεοσυνταξιοδοτηθέντων που είναι ευάλωτοι οι ίδιοι). Μήπως και σώσουμε ο,τιδήποτε αν σώζεται.

Ο κ. Δωρόθεος κάνει λόγο για φαινόμενα ξενοφοβίας και προειδοποιεί ότι  «Οσο και αν φαίνεται παράξενο ή παρακινδυνευμένο, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τους ξένους αποτελεί τη λυδία λίθο για τη γνησιότητα και αυθεντικότητα της Χριστιανικής μας πίστης».