ΕΣΚ-ΕΥΔΑΠ
26/02/26
Συνάδελφοι-σες
Καταγγέλλουμε τη στάση της πλειοψηφίας της ΟΜΕ-ΕΥΔΑΠ, η οποία επιχειρεί να συγκαλέσει το Διοικητικό Συμβούλιο με τηλεδιάσκεψη – κρυφά από τους εργαζόμενους, μακριά από τα μάτια και τη φωνή τους – για να υλοποιήσει τον «ευσεβή πόθο» της εργοδοσίας και της πλειοψηφίας της ΕΑΚΕ–ΠΑΣΚΕ: την αλλαγή του κανονισμού της Υγειονομικής Υπηρεσίας.
Η μεθόδευση αυτή δεν είναι μόνο αντικαταστατική και παράνομη. Είναι βαθιά ταξική και πολιτική επιλογή. Επιχειρούν να μετατρέψουν το ΔΣ σε μηχανισμό επικύρωσης προηλειμμένων αποφάσεων, σε «τηλεπαράθυρο» μακριά από τον ζωντανό έλεγχο των εργαζομένων.
Θέλουν διαδικασίες χωρίς εργαζόμενους, αποφάσεις χωρίς αντίλογο, σιωπή εκεί που υπάρχει δίκαιη αγανάκτηση. Γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι η οργή δεν είναι τυχαία – είναι αποτέλεσμα της αντεργατικής πολιτικής που υπηρετούν.
Υπενθυμίζουμε ότι υπάρχει ομόφωνη απόφαση Γενικής Συνέλευσης του μεγαλύτερου σωματείου, του Συλλόγου Προσωπικού, που απέρριψε πλήρως και ομόφωνα το σχέδιο της Διοίκησης, παρά τα παρατράγουδα και τις μεθοδεύσεις που επιχείρησε η εργοδοτική πλειοψηφία της ΕΑΚΕ.
Επικαλούνται δήθεν «θετικές αλλαγές» που έχουν κάνει και με αυτό το πρόσχημα το ξαναφέρνουν άρον άρον. Πρόκειται για αλλαγές που δεν αλλάζουν το βασικό χαρακτήρα του νέου Κανονισμού που στον πυρήνα του έχει την επίθεση σε κατακτήσεις χρόνων με τις οποίες θέλουν να ξεμπερδεύουν για να γίνει η ΕΥΔΑΠ πιο ελκυστική για τους επενδυτές.
Πίσω από τις «θετικές αλλαγές» θέλουν να κρύψουν ότι παραμένουν:
• Οι απαράδεκτοι «κόφτες» της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.
• Η αναπροσαρμογή των τιμολογίων με βάση τον όρο του προηγούμενου κανονισμού – όρο που αφαίρεσαν – και μάλιστα παγίωσαν το «30άρι», βαφτίζοντάς το «επικαιροποιημένο», ενώ ισχύει εδώ και πάνω από 20 χρόνια.
• Το απαράδεκτο καθεστώς όπου ο Γενικός Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού αποκτά αποφασιστικό λόγο για τα πάντα, μετατρέποντας την Υγειονομική μας Υπηρεσία σε παράρτημα διοικητικών εντολών και εργοδοτικού ελέγχου. Οι «δερβέναγες» όχι μόνο δεν έφυγαν – θεσμοθετούνται και θωρακίζονται.
• Η απουσία μέριμνας για τους συνταξιούχους που μένουν εκτός Αθηνών, όπου δεν υπάρχει απολύτως τίποτα συμβεβλημένο – ούτε διαγνωστικό κέντρο, ούτε καν φαρμακείο – και μια σειρά άλλες τραγικές ελλείψεις που αποδεικνύουν ότι η «εξοικονόμηση κόστους» γίνεται πάνω στις ανάγκες των ανθρώπων.
Καμία Γενική Συνέλευση. Καμία ουσιαστική ενημέρωση. Καμία συζήτηση με το προσωπικό. Ούτε τα άλλα σωματεία, ούτε η Ομοσπονδία προκάλεσαν διαδικασίες ώστε να ακουστούν οι άμεσα ενδιαφερόμενοι: εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, προστατευόμενα μέλη.
Είναι πλέον καθαρό: κινούνται συντεταγμένα στις επιταγές της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας για λιγότερα δικαιώματα, για πετσοκομμένη υγειονομική, για μείωση «κόστους» προς όφελος της κερδοφορίας. Κυβέρνηση, εργοδοσία και εργοδοτικές παρατάξεις είναι νύχι-κρέας. Αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας. Υπηρετούν την ίδια στρατηγική, την προσαρμογή των παροχών Υγείας στη λογική του κεφαλαίου, της ανταποδοτικότητας, της εμπορευματοποίησης και της διαρκούς περιστολής δαπανών για να διασφαλίζονται τα κέρδη.
Η πλειοψηφία της ΟΜΕ ΕΑΚΕ–ΠΑΣΚΕ αποτελεί το μακρύ χέρι της κυβέρνησης και της εργοδοσίας μέσα στα σωματεία μας . Στέκονται απέναντι από τα συμφέροντα των εργαζόμενων γιατί τέτοιος είναι ο ρόλος τους.
Εμείς λέμε καθαρά:
- Η Γενική Συνέλευση έχει ήδη πάρει απόφαση και είναι το μόνο όργανο που μπορεί να την αλλάξει.
- Άμεση σύγκληση, δια ζώσης Διοικητικού Συμβουλίου, όπως ορίζει το καταστατικό.
- Πρόσκληση στους εργαζόμενους να καταθέσουν προτάσεις και να αναδείξουν τα πραγματικά προβλήματα που πρέπει να επιλύει ο νέος κανονισμός.
- Ο Κανονισμός Υγειονομικής Υπηρεσίας θα πρέπει να υπηρετεί τις σύγχρονες ανάγκες εργαζομένων, συνταξιούχων και προστατευόμενων μελών – όχι τα κέρδη, όχι τη «μείωση κόστους», όχι τις κατευθύνσεις της αντεργατικής πολιτικής.
- Η Υγεία δεν είναι κόστος. Είναι κοινωνικό δικαίωμα. Και τα δικαιώματα δεν χαρίζονται – κατακτώνται με οργανωμένο, ανυποχώρητο αγώνα.
Καλούμε τους εργαζόμενους να μην αποδεχθούν τετελεσμένα. Να δυναμώσουν τη συλλογική δράση, να συμπορευτούν με τις ταξικές δυνάμεις, να απομονώσουν τις εργοδοτικές παρατάξεις που λειτουργούν ως μηχανισμός ενσωμάτωσης και χειραγώγησης.
Γιατί μόνο όταν ο κόσμος της δουλειάς σηκώνει κεφάλι, οργανώνεται και παλεύει με κριτήριο τα δικά του συμφέροντα, τρέμουν όσοι τον θέλουν σιωπηλό και υποταγμένο.